กับดักรัก 2 | จุดอ่อน…

KLIN BAR

“ผับไอ้เต้เปิดใหม่พนักงานผู้หญิงแม่งแจ่มสัสๆ” เสียงของจอมทัพเอ่ยหลังจากสามหนุ่มก้าวเข้ามาภายในร้านของเพื่อนที่เพิ่งเปิดใหม่ สายตาเจ้าชู้ของจอมทัพมองสาวสวยด้านในอย่างโปรยเสน่ห์

สามหนุ่มเดินตรงไปยังโต๊ะโซนVIPที่จองเอาไว้ ครินทร์ทิ้งตัวลงนั่งด้วยสีหน้าที่บอกว่ากำลังไม่สบอารมณ์ จากเรื่องที่พ่อจะส่งตัวเขาไปฝรั่งเศสเพื่อดัดนิสัย วันนี้พวกเขามาดื่มผับเพื่อนที่เพิ่งเปิดใหม่ ซึ่งปกติแล้วจะดื่มกันที่ผับของครินทร์เป็นหลัก

“พวกมึงมาทีทำร้านกูคึกคักกันทันที” เสียง ‘เต้’ เพื่อนในคณะสาขาเดียวกันเดินเข้ามาทักทาย ตั้งแต่พวกนี้โผล่มาสาวๆ ในผับรวมถึงพนักงานตาตั้งกันเลยทีเดียว

“ทำดา พวกกูหล่อ” จอมทัพพูด ก่อนจะหันไปมองสาวสวยโต๊ะข้างๆ แล้วส่งยิ้มให้อย่างคนเจ้าชู้ สาวสวยคนนั้นก็ยิ้มกลับราวกับถูกใจอีกคนเช่นกัน

“เป็นไงบ้างวะ ได้ข่าวว่าตำรวจโผล่มาก่อน”

“ใส่เกียร์หมาหนีดิ รอไร” ตรีภพพูดแล้วยกน้ำสีเหลืองอำพันขึ้นดื่มแก้เซ็ง “แต่พวกนั้นโดนรวบ ส่วนไอ้นี่โดนส่งไปฝรั่งเศส”

เต้หันไปมองครินทร์ที่เอาแต่นั่งเงียบ สีหน้าบ่งบอกอารมณ์ว่ากำลังรู้สึกอะไรอยู่

“แม่งหนักกว่าติดคุกอีกว่ะ” รอบก่อนครินทร์ก็โดนส่งไปฝรั่งเศส แต่ตอนนั้นเป็นช่วงปิดเทอมใหญ่อยู่นั่นยาวหลายเดือน มันเคยหนีกลับไทยก่อนกำหนด ผลที่ตามมาโดนพ่อสั่งปิดผับชั่วคราวจนกว่าพฤติกรรมจะดีขึ้น พอผับกลับมาเปิดตามปกติมันก็กลับมา ‘ซ่า’ เหมือนเดิม “พ่อมึงนี่โหดเอาเรื่องเนอะ”

“คนเดียวที่เอามันลงได้ก็มีแต่พ่อมันนี่แหละ โหดฉิบหาย” จอมทัพหันไปมองครินทร์ที่ยังคงนั่งเงียบ ไม่ต้องสืบก็รู้ว่าครินทร์โหดได้ใคร

“ไม่พูดไรกับเพื่อนหน่อยเหรอวะ” เสียงของเต้เอ่ย

“กูไม่รู้จะพูดไร” แก้วน้ำสีเหลืองอำพันถูกยกกระดก สายตาคมเข้มมองออกไปนอกโซนVIPนิ่งๆ แต่แล้วก็ต้องชะงักเมื่อสายตาปะทะเข้ากับใครบางคนที่กำลังเดินเข้ามา

ปึก!

เสียงแก้วที่กระแทกลงโต๊ะอย่างแรง ทำให้เพื่อนในกลุ่มหันไปมองเจ้าของการกระทำเมื่อครู่พร้อมกัน ยังไม่มีใครเอ่ยถามสายตาตรีภพก็เหลือบไปเห็น ‘เซนต์’ และเพื่อนเดินเข้ามา

“ไอ้เหี้ยเซนต์”

ฝั่งของเซนต์เมื่อเห็นครินทร์ก็มองกลับอย่างไม่ยอม สองฝั่งมองหน้ากันราวกับสัตว์ป่าที่กำลังหวงแหนอาณาเขต ครินทร์ขบกรามแน่นอย่างโกรธแค้นกับคนที่ทำให้เขาต้องถูกส่งไปฝรั่งเศส ต่างคนต่างอยากอัดหน้ากันแต่ต้องกดอารมณ์เหล่านั้นเอาไว้เพราะเหตุผลส่วนตัว

“ผับกูเพิ่งเปิด กูขอ…อย่าพังร้านกู” เต้ปรามเพื่อน ก่อนจะเดินออกไปดูความเรียบร้อยของผับต่อ

“แม่งโลกกลมฉิบหาย” ครินทร์สบถออกมาเบาๆ ก่อนจะยกเหล้าที่เหลือในแก้วกระดกพรวดเดียวจนหมด ถ้าไม่ติดว่าไม่อยากมีคดีเพิ่มป่านนี้เขาคงเดินไปยืนต่อหน้ามันแล้วอัดจนน่วมแล้ว

เขาไม่อยากโดนส่งไปอยู่ฝรั่งเศสตลอดชีวิตเลยต้องยับยั้งชั่งใจไม่ให้ทำตามอำเภอใจ คิดแล้วก็น่าหงุดหงิดฉิบหายเลยว่ะ!

“แปลกว่ะ ปกติมันจะไม่ยอมเดินหนีง่ายๆ” จอมทัพมองพวกเซนต์ที่เดินตรงไปยังโต๊ะโดยไม่คิดหาเรื่อง

“สงสัยเพิ่งโดนประกันตัวออกมา คงยังไม่อยากมีเรื่อง” ตรีภพพูดขึ้น หลังจากยกเหล้าขึ้นดื่มหนึ่งอึก “ดีเหมือนกัน ไอ้ครินทร์ยิ่งโดนพ่อมันจับตาดูอยู่”

“แต่กูว่ามันอยากอัดหน้าไอ้เซนต์อยู่นะ” จอมทัพเสสายไปมองเพื่อนสนิทที่นั่งจับแก้วเหล้าจนแทบบี้ให้แตกคามือ

“กูจะไปสูบบุหรี่” ครินทร์ลุกพรวดขึิ้นแล้วเดินออกไปจากโต๊ะด้วยอารมณ์เดือนดาล หากแต่ไม่สามารถทำอะไรได้นอกจาก ‘นิ่ง’

เมื่อมาถึงจุดสำหรับสูบุหรี่ มือหนาล้วงบุหรี่ออกมาหนึ่งมวนคาบไว้ในปาก ก่อนจะใช้ไฟแช็คลนปลายกระบอกจนควันคลุ้งกระจาย ดูดนิโคตินเข้าสู่ร่างกายหวังให้ช่วยบรรเทาอาการหงุดหงิด ริมฝีปากหนาพ่นควันสีเทาออกมา

คิดว่าจะมาดื่มเหล้าให้หายเซ็งแต่ดันเซ็งหนักกว่าเดิมเมื่อเห็นคู่อริอยู่ที่นี่ แม่ง!

“ขอโทษนะคะ”

ครินทร์ชะงัก ก่อนจะปรายสายตามองเจ้าของน้ำเสียงเมื่อครู่นิ่งๆ สาวสวยคนนั้นยิ้มแย้มอย่างมีจริต แต่งตัวด้วยชุดเดรสรัดรูปโชว์สัดส่วนและนมตูมๆ แทบจะทะลักออกมาอยู่รอมร่อ

“เรา…เคยรู้จักกันมาก่อนไหมคะ”

ประโยคโหลของพวกสิ้นคิดที่เอาไว้เข้าหาผู้ชาย ครินทร์ไม่ได้ตอบกลับในทันที มือหนายกบุหรี่ในมือขึ้นแล้วดูดควันตรงปลายกระบอก ก่อนจะพ่นควันสีเทาออกมาอย่างใจเย็น ส่วนสาวสวยก็ยืนรอเพราะ ‘สนใจ’ ผู้ชายคนนี้ตั้งแต่แรกเจอ

“ไม่คิดจะตอบอะไรกลับหน่อยเหรอคะ” เธอถามขึ้นมาอีกครั้งเมื่อเห็นชายหนุ่มตรงสเปกเอาแต่เงียบ

“ให้ตอบอะไร” คราวนี้ครินทร์ยอมขยับริมฝีปากตอบ หากแต่สายต่กลับไม่คิดแม้แต่จะปรายมองสาวนมตูม

“เราคุ้ยหน้านายนะ ครินทร์…วิศวะปีสี่ใช่ไหม”