บทที่ 194 ที่แท้เป็นเพลิงพิลึกขั้นเจ็ด

“หลายปีก่อนข้าเคยมาที่นี่ ใต้หล้ากว้างใหญ่เช่นนี้ ข้าย่อมไปมาหลายที่แล้ว”

โม่เสิ่นหยวนเพียงตอบนาง

แต่หาได้บอกนางไม่ว่า เขาเดินทางขึ้นเขาลงห้วยมาหลายที่แล้วนั้น ก็เพื่อตามหาสถานที่ที่อยู่ในความฝันของนางนั่นเอง

เย่จายซิงพลันพยักหน้าลงเล็กน้อย พลันมาถึงช่วงเวลาที่พิธีกรสาวพูดเรื่องภารกิจขึ้นมาในทันที นางจึงได้เท้าคางรอฟังอย่างใจจดใจจ่อ

“ภารกิจที่สามในวันนี้ก็คือ การจัดการอสูรปีศาจขั้นเสือทรายดำ โดยต้องการเขี้ยวเสือร้อยเขี้ยว”เมื่อพูดจบ พลันเกิดเสียงแซ้ส่องขึ้นมาในทันที

อสูรปีศาจขั้นหกหาได้ต่อกรได้ง่ายไม่ อีกทั้งยังต้องการเขี้ยวเสือทรายดำถึงร้อยเขี้ยวอีก เสือทรายดำหนึ่งตัวมีสองเขี้ยว นั่นหมายความว่าพวกเขาต้องจัดการเสือทราบดำถึงห้าสิบตัว นี่หาใช่ภารกิจง่ายดายไม่

เย่จายซิงพลันหันไปหาโม่เสิ่นหยวน “อสูรปีศาจระดับหก นั่นเทียบเท่ากับการฝึกตนไปจนถึงระดับสูงสุดของราชาเลยไม่ใช่หรือ นับว่าเป็นภารกิจที่ยากจริงๆ ”เสือทรายดำถึงห้าสิบตัว จักต้องฆ่ากันไปจนถึงเมื่อใดกัน“ยิ่งภารกิจได้มากเท่าใด เงินรางวัลย่อมากตาม”โม่เสิ่นหยวนกล่าว

จู่ ๆพิธีกรสาวพลันเอ่ยขึ้นมาอีกว่า “ภารกิจนี้ หากทำได้สำเร็จภายในวันเดียวแล้วไซร้ จะได้รับเพลิงพิลึกขั้นเจ็ดกลับไปครองด้วยเช่นกัน”

เพลิงพิลึกขั้นเจ็ด!

ในเวลาเดียวกัน ก็มีผู้คนนับสิบคนลุกขึ้นยืนด้วยความตื่นเต้น

นัยน์ตาของเย่จายซิงพลันทอประกายระยิบระยับไปในทันที หากแต่หาได้แสดงสีหน้าท่าทีตื่นเต้นออกมาไม่ นางเพียงหันไปถามเสด็จอาด้วยท่าทีสงสัยว่า

“ที่นี่ให้ข่าวสารแม่นยำหรือไม่?”“แม่น”เขาพยักหน้ารีบ พร้อมทั้งอธิบายเกี่ยวกับสถานการณ์ที่นี่ขึ้นมา“ที่โรงน้ำชาหวูหยาแห่งนี้ แท้จริงแล้วเป็นสถานที่เอาไว้แจกแจงภารกิจ ทั้งยังมีสายสัมพันธ์จวนขุนนางใหญ่ๆ อีกมากมายยิ่งนัก ยามที่พวกเขาแจกแจงภารกิจออกมานั้น ล้วนแต่เป็นภารกิจขนาดใหญ่ เฉกเช่นภารกิจสังหารเสื้อทราบดำเพื่อเอาเขี้ยวเสือมา ล้วนแต่เป็นวัตถุดิบที่ผู้ฝึกตนส่วนใหญ่ต้องการมัน หากว่าต้องการเป็นจำนวนมากนั้น แน่นอนว่าเป็นเพราะมีผู้ฝึกตนต้องการมากเช่นกัน”“เช่นนั้นเรื่องเพลิงพิลึกขั้นเจ็ดก็เป็นของที่ผู้ฝึกตนมอบให้เป็นรางวัลหรือ?”“ไม่แน่เสมอไป หากผู้ฝึกตนต้องการวัตถุดิบในการฝึกตนนั้น พวกเขามักจะต้องไปพูดคุยกับโรงน้ำชาหวูหยาเพื่อถามถึงเรื่องราคาค่าใช้จ่าย ทว่า รางวัลนั้น ล้วนแค่เป็นสิ่งที่โรงน้ำชาหวูหยาเป็นตัวกำหนดออกมา เสมือนกับเขี้ยวของเสือทรายดำนั้น ยิ่งต้องการรีบใช้ ทั้งยังมีปริมาณมากเช่นนี้อีก นั่นแสดงว่าราคาที่ผู้ฝึกตนต้องจ่ายย่อมต้องสูงเทียบเท่ากับเหลิงพิลึกขั้นเจ็ด อีกทั้งโรงน้ำชาหวูหยายังเป็นหน่วยข่าวกรองที่มีความแม่นยำมากอีกด้วย”เขาพยายามที่จะอธิบายให้กับนางฟัง

ไม่นานนัก เย่จายซิงก็เข้าใจได้ในทันที

พูดง่ายๆก็คือ ที่นี่คือหน่วยข่าวกรอง ผู้ใดต้องการวัตถุดิบชิ้นไหนก็มาติดป้ายประกาศ แล้วก็มอบของจ่ายราคาค่าตอบแทน ทว่า โรงน้ำชาหวูหยาเพียงแค่ทำการมอบรางวัลตอบแทนเท่านั้น พวกเขาเพียงแค่ใช้ความสามารถและสติปัญญาของตนเอง ก็เสมือนกับเป็นการทำภารกิจเพื่อรับรางวัลตอบแทน

ช่างเป็นการลงทุนเพียงเล็กน้อยแต่ได้ประโยชน์มากมายยิ่งนัก

ทว่า นี่เป็นวิธีที่ดีที่สุดแล้ว

“ไม่แปลกใจเลยที่เสด็จอาพาข้ามาที่นี่ ทำเอาข้าเปิดโลกมากมายนัก ข้าเดาว่าเสด็จอารู้เรื่องเพลิงพิลึกขั้นเจ็ดอยู่แล้วใช่หรือไม่”เย่จายซิงพลันมองไปยังดวงตาระยิบระยับของโม่เสิ่นหยวนเขาพลันรู้สึกเบิกบานใจในทันที พร้อมกับจับมือนางเอาไว้“ยิ่งราชากู่ตายไวเท่าไหร่ ข้าก็ยิ่งวางใจมากขึ้นเท่านั้น”เย่จายซิงก็จับมือเขากลับ “เจ้าค่ะ เช่นนั้นพวกเรารับภารกิจนี้เถอะ หากพวกเราเอาเพลิงพิลึกได้แล้ว จะได้ไปตามหาร่องรอยของอสูรเทพเสียที!”สถานการณ์ภายในนั้น มีคนไม่น้อยเลยที่ยกแผ่นป้ายขึ้นมา

การบกแผ่นป้ายขึ้นมานั่นหมายความว่าต้องการรับภารกิจ