บทที่ 215 หาเสด็จอานั้นง่ายมาก

หลังจากที่เย่จายซิงไปโลกปีศาจ แม้ว่าจะไม่เจอคนที่ใจดีกับตัวเอง แต่ก็ไม่มีใครคิดร้ายกับนางอย่างลึกซึ้ง

ถ้านับว่ามีเจตนาร้ายก็ถือว่ามีกลุ่มลมปราณดำที่น้อยมากๆ

นางไม่เคยพบต้าเหนียงปีศาจคนนี้มาก่อน ต้าเหนียงคุยกับนางอย่างสนิทสนม แต่ในใจนั้นกลับอยากจะฆ่านาง

และคนอื่นๆในรถอสูรปีศาจละ

ไม่มีใครมองนาง นางจึงไม่เห็นว่าที่หว่างคิ้วมีเจตนาดีหรือไม่ดีกันแน่

ดังนั้นนางเงยหน้าขึ้น กระแอมเสียงดัง กล่าว “ทุกท่านข้ามีเรื่องจะพูด”

ทันทีที่ทุกคนหันมามองนาง

นางกวาดสายตามองทุกคนด้วยหัวใจนางกระตุกวูบ ในเก้าคนนั้นมีตั้งหกคนที่เจตนาร้ายต่อนาง！

ปีศาจสองคนที่เหลือเป็นคู่สามีภรรยากัน ไม่มีอะไรที่ระหว่างคิ้วของคนทั้งสอง ไม่มีเจตนาที่ดีและเจตนาที่ไม่ดี

ดูเหมือนว่าต้าเหนียงและหกคนนั้นน่าจะเป็นกลุ่มเดียวกัน！

“แม่นาง เจ้าอยากจะพูดอะไร？”

ต้าเหนียงปีศาจยิ้มพลางถาม สัญลักษณ์ปีศาจตรงหน้าถูกย่นเข้าหากัน

“การพบกันถือว่าเป็นพรหมลิขิต พอถึงเมืองหลวงแล้ว ข้าขอเชิญทุกท่านมาดื่มด้วยกัน”

เย่จายซิงกล่าว

พวกปีศาจชอบดื่ม นางจึงพูดได้อย่างไม่มีปัญหา

ต้าเหนียงปีศาจพูดพลางยิ้มกล่าวตกลง การป้องกันในสายตาคนอื่นๆก็หายไป ต่างพยักหน้า เพียงแต่คู่สามีภรรยาไม่ได้พูดอะไร

เมื่ออสูรปีศาจบินไปเกินครึ่งทาง จู่ๆก็มีชายคนหนึ่งอ้วกออกมา กลิ่นไม่พึงประสงค์ก็ออกมาทันที

เย่จายซิงกลั้นหายใจอยู่ครู่หนึ่ง

“หยุดสักครู่ หยุดก่อนสักครู่！”

“หยุดรถก่อน！เหม็นมากเลย พวกเราต้องออกไปก่อน！”

คนขี่อสูรปีศาจพลางหยุดรถ มองดูสถานการณ์ด้านใน เขาก็สบถด่าอยู่สองสามคำ แล้วก็จอดรถอสูรปีศาจให้มั่นคง ให้ปีศาจที่อาเจียนนั้นลงไปอ้วก แล้วก็เข้าไปทำความสะอาดรถ

ทุกคนปิดจมูกแล้วลงมา เพียงลงไปได้ไม่กี่ก้าว ขาของสามีภรรยาคู่นั้นก็อ่อนยวบล้มลงไปกับพื้น

เย่จายซิงเข้าใจขึ้นมาทันที อ้วกพวกนั้นมียาทำให้มึนงงอยู่

นี่มันน่าขยะแขยงมากจริงๆ

นางก็แสร้งทำเป็นเวียนหัว แล้วล้มลงไปบนก้อนหิน

จากนั้นก็ได้ยินเสียงดังขึ้น ปรากฏว่าคนขับก็หมดสติไปเช่นกัน

“ไม่คาดคิดว่าทำครั้งนี้ก็สำเร็จ！สบายมากเลยจริงๆ！”

“หึหึ อสูรปีศาจตัวนี้เป็นอสูรปีศาจระดับเจ็ดเลยนะ มันเป็นอสูรผลึกเวทย์ ราคาเท่ากับหินปีศาจนับล้าน！”

ที่แท้คนเหล่านี้ก็มุ่งเป้าไปที่อสูรปีศาจตัวนี้นี่เอง

ราคาอสูรผลึกปีศาจในโลกปีศาจ มีราคาสูงกว่าโลกมนุษย์เยอะมาก

เนื่องจากผู้ฝึกบำเพ็ญระดับสูงสามารถใช้อสูรผลึกปีศาจในการฝึกได้โดยตรง

ไม่แปลกใจเลยที่ตระกูลปีศาจพวกนี้ต้องเข้าตาจน

อสูรปีศาจยังอยู่ในอาการมึนงง ปีศาจพวกนี้รู้ว่าอสูรปีศาจยังอยู่ในภาวะมึนงงสักพัก พวกเขาเลยรีบลงมืออย่างรวดเร็วด้วยการผ่าหัวของมันแล้วเอาผลึกปีศาจออกมา

“ยายฝง ผู้ชายต่างฆ่าหมดแล้ว ผู้หญิงสองคนนี้ทำยังไงดี？”

หลังจากนั้นก็มีคนชี้ไปที่คนที่หมดสติอยู่ที่พื้น

ปีศาจต้าเหนียงที่ถูกเรียกว่ายายฝง แค่นยิ้มเย็นชา

“ผู้หญิงในโลกปีศาจมีน้อยมากๆ หญิงสองคนนี้อย่าเพิ่งฆ่า เอาไปขายที่ซ่องโสเภณี โดยเฉพาะหญิงสาวที่จะไปหาชายของนางที่เมืองหลวง ผิวของนางนุ่มนวล ข้าไม่เคยเห็นผิวที่นุ่มนวลแบบนั้นมาก่อน แน่นอนว่าต้องขายได้ราคาดีแน่ ถ้าหากพวกเจ้าสนใจ เอาไปเล่นก่อนก็ได้ แต่จำไว้ว่าอย่าเล่นจนพังละ”

เย่จายซิงรู้สึกหนาวไปถึงหัวใจ หญิงชราผู้นี้น่าตายนักด้วยความคิดสกปรกแบบนี้ ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมสายตานางถึงมองที่ข้อมือและคอของนางตลอด

“เฮ้！ข้าจะไปก่อน！ข้ายังไม่เคยเล่นกับหญิงสาวที่ผิวนุ่มขนาดนี้มาก่อนเลย นี่มันสุดยอดมาก！”

ปีศาจที่เพิ่งอาเจียนออกมานั้นแสยะยิ้มขึ้น และเดินเข้ามาหาเย่จายซิงอย่างกระตือรือร้น

“พวกเราเป็นพี่น้องที่ดีต่อกันนะ ไปด้วยกันเถอะ！”

มีอีกคนตามมา