บทที่ 225 แมวป่าน้อย เก่งขึ้นมาก

ตอนราชาปีศาจตนใหม่อยู่ต่อหน้าปีศาจหลัวซาได้ทุบตีเจ้าชายแห่งโลกปีศาจจนตาย

เจ้าชายแห่งโลกปีศาจตนนี้ ตอนแรกเป็นลูกชายคนโปรดของราชาปีศาจ เมื่อราชาปีศาจลงจากอำนาจ เจ้าชายตนนี้จะเป็นราชาปีศาจตนใหม่

อาจกล่าวได้ว่าเป็นหนึ่งในหมื่นคนที่เป็นคนโปรด

คิดไม่ถึงว่าจะถูกราชาปีศาจตนใหม่ทุบตีจนตาย

เย่จายซิงงุนงง ไม่ใช่ว่าราชาปีศาจตนใหม่เป็นหนึ่งในบุตรชายของราชาปีศาจหรอกหรือ พี่ชายแท้ๆ ของตัวเองจะสังหารตามอำเภอใจแบบนี้เลยหรือ?

ไม่น่าแปลกใจเลยที่ปีศาจหลัวซาและกลุ่มสาวงามออกมาแล้วหน้าถอดสี หากราชาปีศาจตนใหม่ไปสังหารใครอื่น เขาคงไม่มีปฏิกิริยาขนาดนี้แน่นอน แต่คนที่สังหารเขาคือเจ้าชายแห่งอาณาจักรปีศาจ

แม้แต่เจ้าชายก็ถูกสังหารอย่างง่ายดายขนาดนี้ ใครก็ตามที่เขาต้องการจะฆ่าก็ฆ่าได้โดยง่าย

ปีศาจหลัวซายังต้องเอาใจในตอนนั้น เขาสังเกตคำพูดและสำนวนได้ดี จากนี้ไปโลกปีศาจจะเป็นโลกของราชาปีศาจตนใหม่ ใครก็ตามที่สามารถทำให้ราชาปีศาจตนใหม่เรียกใช้อีกได้ คนๆ นั้นมีอนาคตแน่นอน

แต่ราชาปีศาจตนใหม่เหลือบมองสาวงามที่เขาพามาและเยาะเย้ยว่า :

“กล้าเอาของแบบนี้เข้าวัง ท่านปีศาจหลัวซาคิดว่าบัลลังก์นี้จะทำอะไรก็ได้อย่างนั้นหรือ?

ตอนนั้นปีศาจหลัวซาคุกเข่าลง เขาเป็นคนที่คัดเลือกสาวงามจากหลายพันคนออกมา ทุกคนล้วนฉลาดปราดเปรื่อง ทำอะไรส่งเดชตรงไหน?

อย่างไรก็ตาม ราชาปีศาจตนใหม่ไม่ฟังคำอธิบาย ตำหนิเขาว่าอ้วนและบอกให้เขากลับไปที่ดินแดนของเขา

ปีศาจหลัวซาไม่กล้าที่จะอยู่ต่อ และออกจากเมืองในวันนั้น

เย่จายซิงตามเขาออกจากเมือง แต่มันไม่ง่ายที่จะออกไป เพราะหลังจากที่ปีศาจหลัวซาออกมาจากวังปีศาจ ความกล้าหาญของเขาก็น้อยลง ทำให้องครักษ์ทั้งหมดต้องคอยคุ้มกันเขา

จนกระทั่งห่างออกไปเกือบพันลี้ เย่จายซิงก็มีเวลาที่สะดวก ใช้โอกาสนี้แยกตัวออกจากทีมและกลับมาเมืองปีศาจ

นางไม่ได้ข่าวคราวอะไรจากครั้งนี้เลยจริงๆ

คนในวังมีน้อยมาก นางรู้สึกว่าเสด็จอาไม่อยู่ในวัง

หากไม่อยู่ในวัง อาจจะอยู่ในเมืองปีศาจ แต่เมืองปีศาจใหญ่เหลือเกิน ปีศาจผู้ฝึกบำเพ็ญตนตอนนี้เหมือนการข้ามแม่น้ำไปจับปลา มีจำนวนนับไม่ถ้วน นางกับเขาไม่มีวาสนาต่อกัน

เย่จายซิงไม่กล้ารีบกลับไป เพื่อไม่ให้เกิดปัญหา เขาค่อยๆ เดินและพักในเมืองอื่น และกลับมาที่เมืองปีศาจในวันที่สาม

เมื่อถึงเมืองปีศาจ นางพบว่ายามที่ประตูเมืองเข้มงวดขึ้น มีการสอบสวนละเอียดมาก หากไม่มีอะไรผิดปกติถึงจะได้รับอนุญาตให้เข้าไปในเมืองได้

เย่จายซิงถูกสอบปากคำเป็นเวลานานเช่นกัน มาจากไหนและเข้ามาทำอะไร โชคดีที่นางเตรียมพร้อมและตอบอย่างดีโดยไม่หลุดพูดอะไรออกไป

เมื่อเข้ามาในเมือง นางก็ทราบเรื่องทั้งหมด

เนื่องจากปีศาจผู้ฝึกบำเพ็ญตนจำนวนมากรวมตัวกัน ทั้งหมดกำลังพูดถึงกบฏปีศาจหยวนขุย

นางเบิกตากว้าง

กบฏรึ?

จิตใต้สำนึกของนางรู้สึกว่าปีศาจหยวนขุยตนนี้คือเสด็จอา

เพราะตระกูลปีศาจแห่งโลกปีศาจนั้นเคารพราชาปีศาจตนใหม่ และยังประจบสอพลอเหมือนปีศาจหลัวซา

เป็นไปไม่ได้เลยที่จะต่อต้านราชาปีศาจตนใหม่

เหตุผลเดียวคือปีศาจหยวนขุยตนนั้นไม่ใช่ตัวเอง แต่เป็นเสด็จอา

นางรีบไปหาข่าวที่โรงน้ำชา ยิ่งเป็นที่ๆ เสียงดัง นางก็จะได้ยินข่าวที่ต้องการ

นางไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นหลังจากที่ออกจากเมืองปีศาจไปสามวันนี้จึงต้องการที่จะรู้ข่าวคราว

“ทำไมเจ้าถึงบอกว่าปีศาจหยวนขุยต้องการต่อต้านราชาปีศาจตนใหม่?”

“แน่นอนว่าเป็นเพราะราชาปีศาจตนใหม่ได้สังหารเจ้าชาย เจ้าชายคือใครน่ะเหรอ แม่ของเขาเป็นราชินีปีศาจ ซึ่งเป็นน้องสาวของปีศาจหยวนขุย!”

“หลานชายตายแล้ว แน่นอนว่าปีศาจหยวนขุยจะต้องก่อกบฏ! และยังได้ยินมาว่าราชินีก็สิ้นพระชนม์ด้วย น่าเศร้ายิ่งกว่าเจ้าชายเสียอีก”

“พระเจ้าช่วย! ไม่คิดเลยว่าราชาปีศาจตนใหม่จะสังหารราชินีและเจ้าชาย! ”

“ใช่ ปีศาจหยวนขุยได้รวบรวมสาวงามนับไม่ถ้วนแล้วและเตรียมที่จะนำไปถวาย แต่เมื่อเขาได้ยินว่าเจ้าชายถูกสังหาร เขาก็ก่อกบฏทันที ไม่เพียงแค่นั้น แต่ปีศาจตนอื่นๆ ที่อยู่ข้างปีศาจหยวนขุยยังร่วมก่อกบฏด้วย! ”

เมื่อได้ฟัง เย่จายซิงเดาได้ว่าเสด็จอาต้องการที่จะควบคุมปีศาจตนอื่นๆ พวกนั้นและทำการก่อกบฏขึ้น

“ได้ยินว่าราชาปีศาจตนใหม่โกรธมาก สั่งให้มหาอำนาจสูงสุดจับตัวปีศาจหยวนขุยแล้ว”