บทที่ 26 ยาแปลงโฉม ของดี

เหยียนเฟิงเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง

กุญแจที่ซับซ้อนเช่นนี้ พระชายากลับไขได้โดยไม่เปลืองแรงแม้แต่น้อย！

เขาไม่ได้ตาฝาดไปใช่หรือไม่！ หรือว่าเขาเองก็โดนผงยาพิษนั้น?"

"เจ้าช่วยเฝ้าด้านนอกให้ข้าหน่อย"

เย่จายซิงบอกเหยียนเฟิง

เหยียนเฟิงพยักหน้าด้วยความตะลึงงัน เขายังคงอยู่ในห้วงแห่งความตกตะลึง

นางผลักประตูเดินเข้าไป ภาพที่เห็นตรงหน้าคือหินทิพย์กองเป็นภูเขา และของล้ำค่ามากมายมหาศาล

ทั้งหมดนี้ เย่เจ๋อหยวนผู้เป็นบิดา เก็บหอมรอมริบให้กับลูกชายและลูกสาว เขาต้องเอาชีวิตเข้าไปเสี่ยงความตาย ลำบากตรากตำ กว่าจะได้ของล้ำค่าเหล่านี้

ไม่มองอย่างละเอียด เย่จายซิงผายมือ เก็บของทั้งหมดนี้เข้าไปในห้วงอากาศ

ทั้งหมดนี้ แม้โยนทิ้งให้พวกขอทาน ก็ไม่อาจเอาให้พวกเนรคุณอย่างตระกูลเย่

คลังสมบัติมหาศาล หายไปในชั่วพริบตา

หลังจากเย่จายซิงเก็บของทั้งหมดในคลังสมบัติเข้าไปในห้วงอากาศ นางก็ตบมือแล้วเดินออกมา ล็อกกุญแจอีกครั้ง

"ไปกันเถอะ"

นางร้องบอกเหยียนเฟิง เดินออกมาอย่างสง่าผ่าเผย

เหยียนเฟิงตามติดอยู่ด้านหลัง ตอนจะเข้าสู่ความมืดเขาหันกลับไป เห็นองครักษ์เหล่านั้นสะลึมสะลือเล็กน้อย หลังจากนั้นนวดตาของตนเอง แล้วตื่น

สีหน้าของพวกเขาฉายความฉงน เมื่อมองดูรอบๆ ไม่เห็นความผิดปกติ จึงกลับไปประจำตำแหน่ง

เหยียนเฟิงนับถือจากใจจริง ต้องรู้ว่าองครักษืเหล่านี้ น่าจะเป็นองครักษ์ที่แข็งแกร่งที่สุดของจวนแม่ทัพ โดยมากล้วนมีพลังยุทธ์แดนอาจารย์ทิพย์ขั้นสูงสุด ทั้งยังมีอีกหลายคนที่อยู่ในขั้นแดนราชาทิพย์แล้ว

ผงพิษทั่วไปไม่ส่งผลต่อจอมยุทธ์ แต่ผงพิษของพระชายา กลับทำให้องครักษ์เกิดภาพหลอนพร้อมกัน ตื่นขึ้นพร้อมกัน เป็นเรื่องที่ทำได้ยากมาก

คิดไม่ถึงว่าพระชายาจะเป็นยอดฝีมือด้านการใช้ยาพิษ แต่เหตุใดเมื่อก่อนพระชายาจึงขึ้นชื่อเรื่องความไม่เอาไหน?

เก็บซ่อนเอาไว้หรือ?

ในอดีตเหยียนเฟิงเคยพบเจอเย่จายซิงเพียงไม่กี่ครั้ง ดังนั้นจึงไม่รู้ว่านางเป็นคนอย่างไร

"บ่อบาดาลค่อยขุดพรุ่งนี้เถอะ คืนนี้ไม่มีเรื่องอะไรแล้ว เจ้าไปพักเถอะ"

กลับไปที่เรือนหลังเล็ก เย่จายซิงหาว แล้วพูดกับเหยียนเฟิง

เหยียนเฟิงพยักหน้า หลังจากรอให้พระชายาเข้าไปในห้อง เขาก็สร้างม่านพลังแล้วทำเรื่องที่ยังทำไม่เสร็จให้แล้วเสร็จ

เย่จายซิงปิดประตูนอนหลับในห้องหินซึ่งอยู่ในห้วงอากาศตลอดทั้งคืน ตอนที่นางตื่นขึ้นมาท้องฟ้ายังไม่สว่าง ขณะที่นางกำลังเตรียมอ่านตำรายา นางก็เห็นวิธีรักษาจุดตันเถียนและเท้าของน้องชาย เจ้าไป๋วิ่งมาด้วยความดีใจ

"นายท่าน！ ห้วงอากาศเพิ่มระดับแล้ว！ ปลดผนึกเพิ่มขึ้นอีกที่หนึ่งแล้ว！”

เย่จายซิงตกตะลึงอย่างมาก นางจำได้ว่าก่อนหน้านี้เจ้าไป๋บอกนางว่าการเพิ่มระดับของห้วงอากาศนั้นต้องใช้เวลานาน เหตุใดเพิ่งผ่านไปเพียงสองวัน ห้วงอากาศก็เพิ่มระดับแล้ว?

เจ้าไป๋เกาผมด้านหลังด้วยความกระอักกระอ่วน ชี้ไปด้านนอกแล้วพูด：

"นายท่าน ท่านพูเล่า หินทิพย์ของท่านหายไปครึ่งหนึ่งใช่หรือไม่..."

เย่จายซิงมองออกไปนอกหน้าต่างตามมือของเขา เกือบจะตาถลน

"เมื่อคืนข้าเอาหินทิพย์มากมายออกมาจากคลังสมบัติ แต่เจ้ากลับใช้ไปครึ่งหนึ่งในครั้งเดียว！”

ในแผ่นดินเทียนเหย้า หินทิพย์คือสิ่งที่ผู้บำเพ็ญเพียรใช้ในการเผาผลาญ ทั้งยังสามารถใช้แทนเงิน สถานที่เช่นเฉินตู ใช้หินทิพย์ในการแลกเปลี่ยนเป็นเรื่องปกติ

หินทิพย์แบ่งเป็นสามระดับสูงกลางต่ำ แน่นอน ว่ายังมีหินทิพย์ที่ระดับขั้นสูงกว่านี้ แค่ว่าหายากอย่างมาก สามารถตัดทิ้งไปได้

หินทิพย์ที่ใช้โดยทั่วไปคือหินทิพย์ระดับต่ำ หินทิพย์หนึ่งก้อนมีมูลค่าประมาณยี่สิบตำลึงเงิน

คลังสมบัติมีหินทิพย์ระดับต่ำอย่างน้อยหนึ่งแสนก้อน ตอนนี้หายไปครึ่งหนึ่ง เท่ากับว่าเงินหายไปห้าแสนห้าหมื่นตำลึงเงิน！！

ตัวทำลายตระกูลจริงๆ！