บทที่ 356 กลายเป็นปรากฏการณ์ของแผ่นดิน

บนเวทีกลั่นยา ทันทีที่เย่จายซิงจุดเพลิงพิลึกขั้นแปด เสียงเหน็บแนมทั้งหมดเงียบกริบลงในทันที

รอยยิ้มบนใบหน้าของลู่ซวงอิงหยุดชะงักไป จ้องมองเพลิงพิลึกในมือของเย่จายซิงอย่างยากที่จะเชื่อ

คนของตระกูลใหญ่อย่างเช่นพวกเขาแบบนี้ เข้าใจถึงความยากที่จะได้มาของเพลิงพิลึกและยากที่จะหลอมรวมเป็นอย่างดี ต่อให้เป็นราชาโอสถป๋ายหลี่ การหลอมรวมเพลิงพิลึกของตนเองก็เพิ่งจะเป็นเพลิงพิลึกขั้นเจ็ด

เพลิงพิลึกขั้นแปดขึ้นไป หลายปีนี้ไม่เคยปรากฏที่แผ่นดินใหญ่มาก่อน

ถึงแม้ว่าเพลิงพิลึกสองสามประเภทจะสามารถหลอมรวมและกลืนกินได้ แต่ก็ไปไม่ถึงระดับนี้

พวกเขาไม่รู้ เพลิงพิลึกของเย่จายซิงก็คือหลังจากกลืนกินเพลิงพิลึกอื่นๆถึงเลื่อนระดับมาจนถึงระดับในตอนนี้ ถ้าหากยังมีเพลิงพิลึกขั้นเจ็ดให้มันกลืนกิน ระดับยังสามารถเพิ่มสูงขึ้นได้อีก

สาเหตุที่สำคัญที่สุดคือเพลิงพิลึกของนางเป็นเพลิงเทวจิ่วโย เพลิงพิลึกขั้นเซียนในตำนาน ถึงแม้จะลดลงมาถึงระดับที่แย่ที่สุด ก็สามารถเพิ่มขึ้นไปทีละขั้นได้

“นางได้เพลิงพิลึกขั้นแปดมาจากที่ใด?”

ป๋ายหลี่ฮ่าวเองก็ประหลาดใจอย่างสุดขีดเช่นกัน

ท่านปู่รองของเขาราชาโอสถป๋ายหลี่เพื่อตามหาเพลิงพิลึกขั้นแปด ไม่รู้ว่าวิ่งไปทั่วทั้งหมดกี่สถานที่ แต่ก็ไม่ได้อะไรเลย

ถ้าหากราชาโอสถป๋ายหลี่สามารถมีเพลิงพิลึกขั้นแปด ไม่แน่ว่าก็อาจมีโอกาสเลื่อนขึ้นอีกขั้น กลายเป็นอาจารย์กลั่นยาขั้นเก้าที่แข็งแกร่งและยิ่งใหญ่แล้ว!

นั่นถึงจะสมควรได้รับอาจารย์กลั่นยาอันดับหนึ่งของแผ่นดินใหญ่！

“คงจะทำบุญมาดีกระมัง!”

ลู่ซวงอิงเอ่ยกล่าวด้วยความริษยา

เพลิงพิลึกขั้นแปด ใช้สำหรับเป็นอาวุธ สามารถสังหารคนได้อย่างไร้รูป

นางจะไม่อิจฉาได้อย่างไร

นี่คือเพลิงพิลึกขั้นแปดที่แม้แต่ราชาโอสถป๋ายหลี่ล้วนไม่มี

“ข้าก็รู้ว่าข้าไม่ได้มองคนผิด”

ในโรงน้ำชา หนานกงจิ่นที่กำลังโบกพัด ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม

และต่อมาการแสดงออกของเย่จายซิงก็ไม่ได้ทำให้เขาผิดหวังอย่างแท้จริง หลังจากที่นางเริ่มกลั่นแล้ว ก็ได้ทุ่มเทกายใจทั้งหมดเข้าไปด้วย สีหน้าท่าทางตั้งใจเป็นอย่างยิ่ง กลับแฝงไปด้วยความเงียบสงบและนิ่งเฉย ราวกับว่าทุกสิ่งทุกอย่างล้วนอยู่ในการควบคุมของนาง

ความไม่ชำนาญของนางเป็นแค่เพียงช่วงเวลาสั้นๆเท่านั้น ท่าทางหลังจากนั้นลื่นไหลราวกับสายน้ำ ร่างบางอรชรอ้อนแอ้น ทำให้คนที่มองนั้นตาพร่ามัว

ทั่วทั้งสนามนางคือผู้ที่กลั่นโอสถออกมาได้สำเร็จเป็นคนแรก

อีกทั้งโอสถที่นางกลั่นออกมาเป็นอันแรกก็คือโอสถขั้นเจ็ด อาจารย์กลั่นยาคนอื่นๆเพื่อป้องกันเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดเกิดขึ้น ทั้งหมดที่กลั่นคือโอสถขั้นหก

เมื่อการรับรู้ของทุกคนกวาดมองไปยังโอสถสีม่วงที่อยู่ในเตากลั่นโอสถ สีหน้าท่าทางที่ประหลาดใจบนใบหน้าของพวกเขาแทบจะเหมือนออกมาจากพิมพ์เดียวกัน

ลู่ซวงอิงรู้สึกว่าใบหน้าของตนเองบวมขึ้นมาจากการตบที่ไร้รูป

ทุกประโยคที่นางกล่าวก่อนหน้านี้ ทั้งหมดล้วนได้รับการพิสูจน์ยืนยันแบบตรงกันข้าม

เย่จายซิงไม่เพียงเป็นอาจารย์กลั่นยาขั้นเจ็ด ยังกลั่นโอสถได้รวดเร็วที่สุดคนหนึ่ง อาจารย์กลั่นยาที่มีพรสวรรค์ที่คุณภาพโอสถดีที่สุด

ทั้งสนามฮือฮาขึ้นมา

“นี่คืออาจารย์กลั่นยาขั้นเจ็ดอายุสิบเจ็ดปี! ทำข้าตะลึงงันไปเลย!”

“ถ้าหากว่าไม่ได้เห็นด้วยตาตนเอง ก็ยากที่จะเชื่อโดยสิ้นเชิง!”

“นางเก่งกาจเกินไปแล้ว! คนอื่นเพิ่งจะกลั่นได้ครึ่งเดียว นางก็ทำได้สำเร็จแล้ว!”

“เย่จายซิงแท้ที่จริงแล้วเป็นผู้ใดกันแน่? เพราะเหตุใดถึงได้เป็นอาจารย์กลั่นยาที่มีพรสวรรค์ขนาดนี้ ก่อนหน้านี้ไม่เคยได้ยินมาก่อน?”

“ถูกต้อง ไม่เคยได้ยินตระกูลสกุลเย่ที่แข็งแกร่งยิ่งใหญ่อะไร!”

“อาจารย์กลั่นยาขั้นเจ็ดพรสวรรค์ที่ไม่ธรรมดา เมืองเสวียนหยวนของพวกเราก็จะมีชื่อเสียงโด่งดังตามไปด้วยแล้ว!”

การแข่งขันสนามนี้ของเมืองเสวียนหยวน ไม่เหมือนกันกับการแข่งขันของเมืองไป๋เยว่ ขนาดและเนื้อหาล้วนไม่เหมือนกัน ผู้คนที่มาเข้าชมก็มาจากทั่วทุกสารทิศ

เชื่อว่าทันทีที่ผ่านวันนี้ ชื่อของเย่จายซิงจะถูกประกาศให้ทุกคนในพื้นที่เหลยโจวนี้ได้รู้จัก

อีกทั้งนางยังสามารถไปเซียนเหอเพื่อเข้าร่วมการแข่งขันที่มีขนาดใหญ่ยิ่งกว่าเดิม อาจารย์กลั่นยาของที่นั่น ทั้งหมดเป็นอาจารย์กลั่นยาที่มีชื่อเสียงโด่งดังมานานหลายปี

ท่าทีของบรรดาผู้คนเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง สายตาที่มองนางเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและเฝ้ารอคอย