บทที่ 378 ความจริงเปิดเผยแล้ว

“ถึงแม้ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นในปีนั้นถึงได้ทำให้ข้ามีรอยสีแดงน่าเกลียดมากมาย และไม่รู้ว่าใครเป็นคนขุดรากทิพย์ของข้าไป แต่ข้ารู้ว่าไม่ใช่เพราะนาง และข้าก็ไม่โทษนาง”

เย่จายซิงกล่าวกับบิดาของตน

นางรู้เหตุผลที่พ่อของนางพูดแบบนี้ก็เพื่อให้นางไม่ต้องสงสัยในตัวมารดา และหวังว่านางจะไม่เกลียดมารดาของตน

จงหนิงฝูเป็นคนให้ชีวิตนาง เท่านี้นางก็ซาบซึ้งใจแล้ว

อีกทั้งอีกฝ่ายยังความจำเสื่อมแต่กลับอยากจะแย่งไข่มุกกลียุคมาให้นางด้วยสัญชาตญาณ แม่แบบนี้สมควรได้รับความเคารพและความรักจากนางอย่างยิ่ง

เย่เจ๋อหยวนยินดีเป็นอย่างยิ่งที่ลูกสาวของเขามีเหตุมีผล

แต่หลังจากเห็นโม่เสิ่นยวน เขาก็ถอนหายใจกล่าว

“น่าเสียดายที่พ่อไม่เห็นการแต่งงานของเจ้ากับลูกเขย เมื่อก่อนข้าเคยคิดถึงตอนส่งตัวเจ้าขึ้นเกี้ยวในวันแต่งงานของเจ้า แต่พ่อพลาดงานใหญ่ในชีวิตของเจ้าไป”

และเขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าโม่เสิ่นหยวนเป็นคนอย่างไร

แม้ว่าโม่เสิ่นหยวนจะช่วยเขาไว้ แต่เขาก็ยังกังวลเรื่องความสุขในชีวิตของลูกสาวอยู่เสมอ

ลูกสาวยังท้องอยู่ และนางก็ยังเด็ก ตอนคลอดลูกก็ยังต้องทรมานอีกเยอะ

“ท่านพ่อ ถึงแม้ท่านจะพลาดงานแต่งของลูก แต่ท่านจะได้เห็นหลานอย่างแน่นอน และท่านจะไม่พลาดงานสำคัญของน้องชายเช่นกัน”

เย่จายซิงปลอบโยนเขาและพูดติดตลก

โม่เสิ่นหยวนที่อยู่ข้างๆ มองท้องแบนของนาง และมุมปากก็ยกยิ้มขึ้นมา

เขาพูดกับเย่เจ๋อหยวน “ไม่ต้องกังวล ข้าจะดูแลซิงเอ๋อร์และลูกในครรภ์ของนางอย่างดี มอบความสุขให้นาง รับรองว่าท่านจะได้เห็นว่าซิงเอ๋อร์มีความสุขมากขนาดไหน”

เย่เจ๋อหยวนพยักหน้าอย่างกระอักกระอ่วน เพราะเขารู้สึกไม่คุ้นเคยกับโม่เสิ่นยวน เขาจึงไม่รู้ว่าจะพูดอะไร

ในเวลานี้ เย่ยู่หยางก็พูดขึ้นมา “ท่านพ่อ พี่เขยของข้ามีชื่อเดิมคือจวินหยวน ท่านต้องรู้จักเขาแน่ ข้าจำได้ว่าตอนนั้นพวกท่านมีความสัมพันธ์อันดีมาก”

“จวินหยวน?”

เย่เจ๋อหยวนมองโม่เสิ่นยวนด้วยความประหลาดใจ “เจ้าคืออ๋องเซ่อเจิ้งจวินหยวน”

โม่เสิ่นยวนพยักหน้า “แม่ทัพเย่ ไม่ได้เจอกันนาน ตอนนี้ท่านคือพ่อตาของข้าแล้ว

ไม่น่าแปลกใจที่เย่เจ๋อหยวนจะจำจวินหยวนที่เคยสวมหน้ากากก่อนหน้านี้ไม่ได้ น้ำเสียงและรูปร่างของเขาเปลี่ยนไปแล้ว ซึ่งแตกต่างจากตอนนั้นมาก

ยิ่งไปกว่านั้นในตอนแรก จวินหยวนก็มีสัตว์วิญญาณที่เป็นพันธสัญญา ว่ากันว่าทุกคนสามารถมีสัตว์วิญญาณได้เพียงตัวเดียว ดังนั้นเย่เจ๋อหยวนจึงไม่เคยคิดว่าจวินหยวนจะเป็นโม่เสิ่นยวน

หลังจากรู้ว่าโม่เสิ่นยวนคือจวินหยวน ทัศนคติของเย่เจ๋อหยวนที่มีต่อเขาก็เปลี่ยนไปตอนที่เขาปกป้องเทือกเขาอสูรปีศาจอยู่หลายปีในตอนนั้น จวินหยวนก็ได้ส่งคนมาเสริมกำลังเขาหลายครั้งในช่วงเวลาที่วิกฤตที่สุด เขาได้พูดคุยกับจวินหยวนอยู่หลาย และคิดว่าเขาก็เป็นคนที่ไม่เลว

เพียงแต่เขาไม่ได้คิดว่าจวินหยวนจะอยู่กับลูกสาวของตน นี่ทำให้เขาประหลาดใจจริงๆ

แต่เขาก็ไม่ได้ถามอะไรมาก เขายังต้องสังเกตโม่เสิ่นยวนให้มากขึ้น ถ้าอีกฝ่ายหนึ่งไม่ดีต่อลูกสาวของเขา ไม่ว่าเขาจะเป็นเซ่าตี้หรือไม่ ก็ต้องหย่าร้างกับลูกสาวตน

เขากังวลเกี่ยวกับร่างกายของลูกสาวหลังจากตั้งครรภ์ “ซิงเอ๋อร์เจ้ามีอาการแพ้ท้องอะไรแบบนั้นหรือไม่ ต่อไปเจ้าอยากกินอะไร พ่อทำให้เจ้าได้”

เย่จายซิงส่ายหน้า “สบายมากเจ้าค่ะ ตอนนี้ยังไม่ถึงเดือน ยังไม่มีปฏิกิริยารุนแรงนัก แต่ต้องกินอาหารอ่อนๆ หน่อย”

โม่เสิ่นยวนเข้าใจแล้วว่าเหตุใดความอยากอาหารของนางจึงลดลง จึงเป็นห่วงนางไม่น้อย

เมื่อได้ยินว่าสตรีจะทรมานมากตอนที่ตั้งครรภ์ ถ้าเป็นไปได้ เขาอยากจะแบกรับทั้งหมดแทนนาง