บทที่ 1084 เป้าหมายคือใคร

หยวนชิงหลิงถามขึ้นว่า “เมื่อกี้เจ้าส่ายหัวให้กับข้า เป็นเพราะว่าหาไม่เจอหลุมใต้ดินในเรือนใช่ไหม? แล้วเจ้าก็พูดถึงจอบบนกำแพงทำให้นางกระวนกระวาย หมายความว่าอย่างไร?”

หรงเยว่พูดขึ้นว่า “บนพื้นไม่มีหลุม อาจเป็นเพราะใช้ดินกลบไว้แล้ว ข้าเห็นบนกำแพงมีจอบหนึ่งอัน บนจอบเปื้อนไปด้วยดิน น่าจะเพิ่งขุดไม่นาน ดังนั้นจึงเป็นไปได้ที่นางใช้ดินกลบในเวลาต่อมา”

“ดังนั้นตอนที่เจ้าพูดถึงจอบ ในใจนางจึงกระวนกระวาย” ฮูหยินเหยาพูดขึ้น

หรงเยว่พูดกับหยวนชิงหลิงอย่างจริงจังว่า “เรื่องนี้ จะต้องรีบบอกใต้เท้าทัง เมื่อกี้นางจะต้องรู้แล้วแน่ว่า พวกเรามาเพื่อหยั่งเชิงนาง”

หยวนชิงหลิงก็คิดว่าควรที่จะทำเช่นนี้ การหยั่งเชิงในครั้งนี้ ค่อนข้างวู่วาม แต่หากไม่มีการหยั่งเชิงก่อน แล้วไปบอกทังหยาง จะกลายเป็นยุยง ยังไงความสัมพันธ์ระหว่างสามีภรรยาของคนอื่นก็ดีขนาดนี้

กลับมาถึงจวนอ๋อง ก็สั่งคนไว้ว่าเมื่อเห็นใต้เท้าทังกลับมา ก็ให้รีบเชิญเขามาหา

ทังหยางกลับจวนตอนพระอาทิตย์ตกแล้ว แต่ได้ยินคนใช้บอก ก็มาหยวนชิงหลิงที่ตำหนักเซี่ยวเยว่

เขานึกว่าจะถามเรื่องนักฆ่า เห็นหยวนชิงหลิงแล้วจึงพูดขึ้นว่า “เมื่อคืนอ๋องฉีได้สอบสวนคนพวกนั้นแล้ว วันนี้ก็สอบสวนทั้งวัน บังคับล่อลวงด้วยผลประโยชน์และก็ใช้วิธีทรมาน อีกฝ่ายยอมรับแล้ว แต่ก็ใช้ประโยชน์อะไรไม่ได้ หาคนที่อยู่เบื้องหลังไม่เจอ รู้เพียงว่ารับเงินมาแล้วและก็ต้องลักพาตัวเจ้ากับหมันเอ๋อ ตอนนี้ได้ส่งคนไปสืบประวัติความเป็นมาของคนพวกนี้ คิดว่าน่าจะเป็นนักฆ่าที่ถูกซื้อมาจริงๆ ไม่ได้เคยเจอคนที่อยู่เบื้องหลัง”

“รู้สถานะของข้า กลับยังไม่ยอมที่จะเข้ามามีส่วนเกี่ยวข้อง อีกฝ่ายให้เงินเยอะมากหรือ?” หยวนชิงหลิงถามขึ้น

ทังหยางชู้นิ้วทั้งห้าขึ้นมา พร้อมพูดขึ้นว่า “ลักพาตัวพวกเจ้าทั้งสอง ให้ห้าหมื่นตำลึง”

หยวนชิงหลิงขมวดคิ้ว พร้อมพูดขึ้นอย่างเย็นชาว่า “เห็นที คนที่อยู่เบื้องหลังนี้ไม่ขาดแคลนเงิน”

“หากเป็นหลินเซียวกับพวกเถ้าแก่ซุน ถือว่าไม่ขาดแคลนเงินจริงๆ แค่เงินที่ฉู่หมิงหยางให้พวกเขาก็หลายล้านตำลึงแล้ว” ทังหยางพูดขึ้นอย่างเฉยเมย

หยวนชิงหลิงถอนหายใจ พร้อมพูดขึ้นว่า “คิดไม่ถึงจริงๆ ถึงตอนนี้แล้ว ข้ายังได้รับผลกระทบจากสองพี่น้องคู่นี้”

ทังหยางเห็นว่านางหวนคิดถึงเรื่องที่ฉู่หมิงชุ่ยกระทำกับนาง จึงพูดปลอบขึ้นว่า “ตอนนี้ก็ทำอะไรไม่ได้แล้ว พระชายารัชทายาทไม่จำเป็นต้องใส่ใจคนพวกนี้”

หยวนชิงหลิงพยักหัว มองดูทังหยาง เชิญเขานั่งลงก่อน พร้อมพูดขึ้นว่า “ข้ามีเรื่องจะคุยกับเจ้า”

ทังหยางนั่งลง พร้อมถามขึ้นว่า “เรื่องอะไรหรือ? เชิญพระชายารัชทายาทพูดมาได้เลย”

หยวนชิงหลิงพูดขึ้นว่า “เมื่อคืนทังหยวนบอกข้าว่า มีหลายครั้งตอนที่พาหมาป่าไปเดินเล่นตอนกลางคืน แล้วเห็นฮูหยินของเจ้าฝังสิ่งของอยู่ในเรือน มีชุดดำกับอาวุธ เพราะเป็นคำพูดของเด็ก ข้าก็ไม่ค่อยอยากเชื่อ ดังนั้นวันนี้ข้ากับหรงเยว่ จึงไปที่บ้านของเจ้า พูดคุยกับฮูหยินของเจ้า หรงเยว่ก็ลองหยั่งเชิงนาง บอกว่านางมีวรยุทธ และมีวรยุทธที่สูงอย่างมาก ตรงนี้ข้าไม่รู้ว่าเจ้ารู้หรือไม่ แต่พวกเราคิดว่าควรที่จะบอกเจ้า”

สีหน้าทังหยางเปลี่ยนไปเล็กน้อย ดูจากตรงนี้ หยวนชิงหลิงคิดว่าเขาไม่รู้เรื่องอะไรเลย และก็ไม่เคยสงสัยฮูหยินของตน