บทที่ 1148 มีข่าวคราวบ้างแล้ว

หลังจากที่เขาออกจากกรมการพระนคร ได้ไปจวนของจูกั๋วกงรอบหนึ่ง

หลังจากสนทนากับจูกั๋วกงได้ครึ่งชั่วยามแล้วก็จากไป หลังจากที่เขาจากไป จูกั๋วกงจึงส่งคนไปรอบหนึ่ง ซื้อโลงศพส่งไปที่ถนนว่านจ้าง

คนที่จัดการเรื่องนี้ เป็นคนสนิทของจูกั๋วกง หลังจากที่คนสนิทผู้นั้นส่งโลงศพไปแล้ว สนทนากับตี๋เว่ยหมิงครู่หนึ่งแล้ว ถ่ายทอดความหมายของจูกั๋วกง หวังว่าจะจัดการเรื่องงานศพให้น่าดูสักหน่อย

แต่ตี๋เว่ยหมิงปฏิเสธประโยคหนึ่ง บอกว่าไม่จำเป็นต้องลำบากคนมากมาย ใช้โลงศพบางๆฝังก็ได้แล้ว

เขาบอกว่าหวังว่าเรื่องนี้จะสงบได้โดยเร็วที่สุด ผ่านไปโดยไวที่สุด เขาไม่อยากเดินออกไปเป็นกังวลกับเรื่องทางโลกอีก แค่อยากรักษาสุขภาพในบ้านพักเท่านั้น

คนสนิทของจูกั๋วกงเอาคำพูดของตี๋เว่ยหมิงรายงานต่อจูกั๋วกง จูกั๋วกงก็ไปแจ้งแก่หยู่เหวินเห้าเป็นธรรมดา หยู่เหวินเห้าได้ฟังอย่างละเอียดอีกรอบหนึ่ง แล้วเรียกอ๋องฉีเข้ามาถาม จึงได้รู้ว่าที่แท้ตั้งแต่ได้เชิญจูกั๋วกงแล้วอ๋องฉีก็ส่งไปถามตี๋เว่ยหมิงวันละครั้งทุกวัน เร่งรัดจนตี๋เว่ยหมิงจนปัญญาจริงๆ จึงได้ออกมาเก็บศพให้ตี๋จงเหลียง

เช่นนั้นก็ยิ่งแปลกแล้ว

ตี๋เว่ยหมิงออกมาช่วยเก็บศพให้ลูกชายของตัวเอง นี่เป็นเรื่องที่ไม่มีอะไรจะธรรมดาไปกว่านี้แล้ว เขาก็ไม่ได้เหมือนคนอื่นๆของตระกูลตี๋ที่กลัวว่าจะหาภัยมาใส่ตัว ทำไมต้องเร่งเร้าเชื้อเชิญครั้งแล้วครั้งเล่าถึงได้ออกมาทำเรื่องนี้ล่ะ?

เพราะเขาไม่เต็มใจจะจัดการตั้งแต่แรกอยู่แล้ว หรือเพราะเขาไม่สะดวก? หากบอกว่าไม่เต็มใจหรือเพราะไม่สะดวก แต่เรื่องนี้ไม่จำเป็นต้องให้เขาออกหน้าเอง แต่เขากลับไปรับศพเอง

ทำให้คนเข้าใจได้ยากจริงๆ

หากเป็นเมื่อก่อน หยู่เหวินเห้าอาจจะไม่ไตร่ตรองเรื่องนี้อย่างลึกซึ้ง อย่างไรเสียตอนนี้ตระกูลตี๋ก็ไม่ได้มีอำนาจคุกคามอะไร

แต่ว่า ช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อตอนนี้ ไม่อาจผิดพลาดได้แม้แต่น้อย อีกทั้งสายสืบของหงเล่ก็กระจายอยู่ทั่วเมืองหลวง จำเป็นต้องระมัดระวังให้มากหน่อยจริงๆ

และในเวลานี้ หรงเยว่และตอเป่าทางนั้นก็มีข่าวคราวแล้ว มีการพบเห็นที่ถนนชิงหลวนแล้ว

ถนนชิงหลวนเป็นเส้นทางที่จำเป็นต้องผ่านเมื่อจะเข้าพระราชวัง ทั้งสองด้านล้วนเป็นร้านค้าระดับสูง โดยส่วนมากเป็นร้านค้าขายอัญมณีและแพรต่วน แป้งเครื่องสำอางเป็นต้น

ตอเป่าลังเลไม่จากไปจากถนนชิงหลวนหลายครั้ง โดยเฉพาะวนไปมาระหว่างหมายเลขสิบสองและหมายเลขสิบห้า

ตอเป่าไม่ได้ถลันเข้าไป เพียงแค่วนไปมาสองสามครั้ง จากนั้นก็ดันมือของหรงเยว่ หลังจากที่หรงเยว่ส่งคนไปจับตามองไว้ก็พาตอเป่ากลับมาแล้ว

หยู่เหวินเห้าส่งกำลังคนออกไป ตรวจดูร้านค้าสองสามร้านนี้ครู่หนึ่ง ก็ไม่พบคนที่น่าสงสัยเข้าออก กลับเป็นเถ้าแก่เนี้ยร้านขายแป้งหอมเครื่องสำอางที่เพิ่งคลอดลูก กำลังกินนมอยู่น่ะ

ตอเป่าเคยดมกลิ่นผ้าพันคอ นั่นล้วนเป็นอานจือใช้ขณะที่กินนม อาจจะได้กลิ่นนม จึงคิดว่ามีความน่าสงสัย จึงดันมือของหรงเยว่โดยตลอด

ทุกคนล้วนผิดหวังเล็กน้อย โดยเฉพาะหรงเยว่ นางเอาความหวังอันยิ่งใหญ่ฝากฝังไว้บนตัวของตอเป่าทั้งหมด คิดไม่ถึงว่าจะคว้าน้ำเหลว

สวีอีที่ได้จับตาดูจ้าวหงฟ่างทางนั้น และสะกดรอยตามจ้าวหงฟ่างด้วยตัวเอง ในวันถัดมาที่ตอเป่าผิดพลาด พบว่าจ้าวหงฟ่างแอบออกจากบ้านไป และร่องรอยการเดินทางของเขาลับๆล่อๆ ตลอดทางที่รถม้าดำเนิน เขายังจะยกม่านขึ้นหันกลับไปตรวจดูตลอดว่ามีคนสะกดรอยหรือไม่อีกด้วย