บทที่ 1214 อย่าให้ข้าจับผิดได้

โรงหมอกับโรงพยาบาลเปิดให้บริการพร้อมกัน มีหมอเทวดาจากแคว้นต้าซิงมาตรวจให้การรักษาด้วยตนเอง ประชาชนต่างให้ความเชื่อถือ ทันใดนั้น โรงหมออื่นๆในเมืองหลวงแทบไม่มีคนป่วยไปรับการรักษา

หยวนชิงหลิงไม่มีความชำนาญแพทย์แผนจีน แต่สามารถจัดยาตามใบสั่งยาได้ ดังนั้นนางจึงไปช่วยตรวจยากับใบสั่งยา แล้วจากให้กับคนป่วย

คนสำนักเหมยแดงก็มาช่วยมากมาย วันแรกถึงแม้คนป่วยจะมารอจนเต็มห้องรอตรวจ แต่ดีที่ผ่านไปได้อย่างไม่มีอันตรายใดๆ ท่านย่าหยวนเหนื่อยอย่างมาก แต่นางมีความสุขที่สุด ทานข้าวไปมื้อหนึ่งแล้ว ก็รู้สึกว่าตนเองกระปรื้กระเปร่าขึ้นมาทันที

โรงพยาบาลเปิดทำการรักษาตอนกลางคืน มีหมอประจำสี่ท่าน หยวนชิงหลิงยังเตรียมรถม้าให้กับโรงเรียนแพทย์สามคันพร้อมคนขับรถม้าสามคน เผื่อมีเหตุฉุกเฉินกะทันหัน หรือผู้ป่วยไม่สามารถมาได้ด้วยตนเอง จึงเตรียมรถม้าไว้สำหรับรับส่งผู้ป่วย

แน่นอนว่าต้องเสียค่าจ้างรถม้า จะมีการเก็บค่าใช้จ่าย จึงแล้วแต่ผู้ป่วยจะใช้อย่างไร

โรงพยาบาลก็มีห้องฉุกเฉิน เมื่อมีผู้ป่วยฉุกเฉินก็ไม่ต้องต่อคิว สามารถเข้ารับการรักษาได้ก่อน ความมีมนุษยธรรมนี้ เป็นที่ชื่นชอบของประชาชนอย่างมาก

ตอนกลางคืน หยู่เหวินเห้ามารับหยวนชิงหลิงที่โรงเรียนแพทย์ แล้วนั่งรถม้ากลับพร้อมกัน

อยู่บนรถม้าหยวนชิงหลิงเหนื่อยจนเผลอหลับไปบนไหล่เจ้าห้า เขายื่นมือกอดนางไว้ หันหน้าไปจูบบนหน้าผากของนางหนึ่งที สายตาเต็มไปด้วยความรักใคร่อย่างอ่อนโยน

เขาไม่อยากให้นางต้องเหนื่อย แต่ในเมื่อนางมีความสุขก็แล้วแต่นาง จะมีอะไรสำคัญไปกว่านางมีความสุขล่ะ?

เคยไปโลกปัจจุบันมาหนึ่งครั้ง รู้อาชีพของนาง รู้ความฝันของนาง รักษาช่วยชีวิตผู้ป่วยวิจัยยารักษา เป็นงานของนาง ความสุขของนางอยู่ที่นี่ นางเต็มใจทำงานหนักเพื่อสิ่งนี้ เขาก็สนับสนุน

เหมือนอย่างงานราชการ นางสนับสนุนเขาอย่างไม่มีข้อแม้

ติดต่อกันหลายวัน โรงพยาบาลล้วนเต็มไปด้วยผู้ป่วย ค่ารักษาในโรงพยาบาลถูกกว่าโรงหมอด้านนอก แพงกว่าโรงหมอเล็กน้อย ที่สำคัญที่สุดคือ พวกเขาแทบไม่ใช้ยาราคาแพง นอกเสียจากไม่มียาแล้วต้องใช้แทน

โรงหมอองค์หญิงฮุ่ยผิงก่อนหน้านี้ หากป่วยเล็กน้อย ยาไม่กี่ชุดก็สามารถรักษาหายได้ ส่วนมากก็จะยื้อเวลาสักแปดวันสิบวัน กระทั่งเป็นครึ่งเดือน บอกว่าหลังจากรักษาหายแล้วต้องฟื้นฟูร่างกายให้กลับมามีชีวิตชีวา จัดยาราคาแพงให้ เช่นนี้ก็สามารถเพิ่มรายได้แล้ว

หมอของโรงพยาบาลก็จะแนะนำวิธีฟื้นฟูร่างกายให้กลับมามีชีวิตชีวา แต่จะให้เพียงใบสั่งยา สามารถซื้อยาที่โรงพยาบาลได้ หรือไปซื้อข้างนอกก็ได้ ยาในใบสั่งยาล้วนเป็นยาที่ราคาถูก และบอกคนป่วย ยาสามัญบางชนิดที่ช่วยในการปรับสภาพร่างกาย ได้อย่างมีประสิทธิภาพ ไม่จำเป็นต้องใช้แต่ยาราคาแพงเท่านั้น

หลายวันต่อมา ร้านขายยากับโรงหมอมีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วเมืองหลวง โรงหมอขององค์หญิงฮุ่ยผิง แทบไม่มีคนไปใช้บริการ

องค์หญิงฮุ่ยผิงก็ไม่ร้อนใจ ยังไงโรงผลิตยาของนางยังดำเนินกิจการอยู่ ยาสำเร็จรูปของนางยังคงสามารถขายออกไปได้

นางให้ราชบุตรเขยไปหาคนใกล้ชิดกับหมอหลวงเฉา เพราะในโรงพยาบาลหมอหลวงเฉากับฮูหยินใหญ่ที่มาจากแคว้นต้าซิงดูแลอยู่ หากสามารถกล่อมสองคนนี้ได้ ก็ไม่ต้องห่วงว่าคนที่อยู่ข้างล่างจะไม่ตามมา

พ่อของราชบุตรเขยหลิวเคยเป็นหัวหน้าโรงหมอหลวง ถึงแม้ตอนนี้จากเกษียณแล้ว แต่มีคนรู้จักเยอะ มาสวัสดีปีใหม่เขาถึงจวนในทุกๆปี ยังคงมีคนมากมาย ตอนนี้ทุกคนยังเรียกเขาว่ายอดหมอหลิว ตอนที่องค์หญิงฮุ่ยผิงเปิดโรงหมอ ก็เพราะเบื้องหลังมีหัวหน้าโรงหมอคนก่อนคนนี้เป็นคนจัดการ ดังนั้นราชบุตรเขยหลิวมาขอให้ท่านพ่อช่วย ให้ท่านพ่อไปคุยดื่มชากับหมอหลวงเฉา

หมอหลวงเฉาเคยเป็นลูกน้องยอดหมอหลิว อุปนิสัยของหมอหลวงเฉา ยอดหมอหลิวรู้เป็นอย่างดี อุปนิสัยค่อนข้างอ่อนแอ ไม่ค่อยมีความคิดเป็นของตนเอง เป็นคนที่ทำตามคำสั่ง ดังนั้นยอดหมอหลิวเห็นว่า สุดท้ายคนที่เป็นคนสั่งการทั้งหมดยังคงเป็นฮูหยินใหญ่คนนี้

แน่นอนฮูหยินใหญ่กับพระชายารัชทายาทหยวนชิงหลิงสนิทกันมาก และยังอาศัยอยู่ในจวนอ๋องฉู่เป็นเวลานาน ได้ยินมาว่าคนในจวนอ๋องฉู่ทุกคน ให้ความเคารพนับถือนางอย่างมาก จะกล่อมนางจะต้องเป็นเรื่องที่ยากมากที่สุด

ยอดหมอหลิวชอบทำอะไรที่ค่อนข้างยาก ดังนั้นเขาให้ลูกชายของตนไปบอกเจ้าหญิง ให้นางวางใจ หาดูร้านทำเลดีกับจวนหลังใหญ่ รูปแบบของโรงพยาบาลนี้น่าสนใจอย่างมาก สามารถสร้างเช่นนี้ได้ และมีคนทำอยู่ก่อนแล้ว ไม่ต้องกลัวว่าจะไม่มีคนป่วยมาเข้ารับการรักษา