บทที่ 1217 ไท่ซ่างหวงก็เป็นกษัตริย์ที่ชาญฉลาด

รอถึงตอนค่ำ หวงกุ้ยเฟยค่อยมาทูลฮ่องเต้หมิงหยวน เรื่องการเลือกพระสนม

ฮ่องเต้หมิงหยวนฟังแล้วก็โกรธอย่างมาก พร้อมพูดขึ้นว่า “เหลวไหล ไม่เลือกมาตั้งนานขนาดไหนแล้ว จะเลือกมาทำอะไร?”

หวงกุ้ยเฟยพูดขึ้นว่า “ฮ่องเต้กลัวฮู่เฟยโกรธหรือ?”

ฮ่องเต้หมิงหยวนมองดูนาง พร้อมขมวดคิ้วถามขึ้นว่า “เจ้าคิดเช่นนี้หรือ?”

“หากฮ่องเต้ไม่เห็นด้วย ไม่ใช่หม่อมฉันที่คิดเช่นนี้ เป็นทุกคนในโลกต่างคิดเช่นนี้ ตอนนี้ฮ่องเต้รักใคร่ฮู่เฟยคนเดียว ทั้งวังหลังทั้งในราชสำนักต่างมีคนพูดถึง ตอนที่ฉินเฟยเสนอเรื่องนี้ หม่อมฉันยังส่งคนไปถาม ถึงรู้ว่าที่แท้ราชครูเหว่ยกับเหล่าขุนนางบางส่วน เสนอฎีกาให้ฮ่องเต้เลือกพระสนมแต่แรกแล้ว ฮ่องเต้ระงับเรื่องนี้มาตลอด”

ฮ่องเต้หมิงหยวนกวาดสายตามองดูมู่หรูกงกง อย่างไม่พอใจแวบหนึ่ง มู่หรูกงกงยืนอยู่ด้านข้าง ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง

“ตอนนี้หวงกุ้ยเฟยกำลังตั้งครรภ์อยู่ ควรที่จะพักผ่อน ไม่ต้องเหน็ดเหนื่อยมากขนาดนี้ ปีนี้ไม่เลือกพระสนม ผ่านไปอีกหลายปีค่อยว่ากัน” ฮ่องเต้หมิงหยวนพูดขึ้นอย่างเรียบเฉย

หวงกุ้ยเฟยถอนหายใจพร้อมพูดขึ้นว่า “ฮ่องเต้ คนภายนอกพูดว่าฮ่องเต้รักเดียวใจเดียว แต่จะพูดว่าฮู่เฟยอย่างไร? พระองค์กำลังทำให้ฮู่เฟยตกอยู่ในสภาพอย่างไร?”

ฮ่องเต้หมิงหยวนพูดขึ้นอย่างโมโหว่า “นี่ไม่เกี่ยวกับนาง ใช่ว่าเจ้าไม่รู้นิสัยของข้า ก่อนที่นางยังไม่เข้าวัง ข้าก็ไม่เห็นด้วยกับการเลือกพระชายาแล้ว”

หวงกุ้ยเฟยจ้องมองดูเขา พร้อมพูดขึ้นด้วยความจริงใจว่า “ฮ่องเต้ หม่อมฉันรับใช้พระองค์มานาน ทำไมจะไม่รู้ล่ะ? ก่อนที่ฮู่เฟยจะเข้าวัง พระองค์ก็ดีกับหม่อมฉันมาก เอาหม่อมฉันเป็นข้ออ้างเพื่อที่จะไม่เลือกพระสนม โชคดีที่หม่อมฉันไม่มีบุตร จึงไม่เป็นที่อิจฉาริษยาของคนอื่น แต่ฮู่เฟยไม่ใช่ ฮู่เฟยมีโอรส ตอนนี้ก็ยังตั้งครรภ์อีก หากฮ่องเต้รักนางจริงๆ ก็ไม่ควรที่จะให้นางด่าต่อว่าขนาดนี้ ความรู้สึกที่ถูกคนอื่นระแวง ความรู้สึกที่คนทั่วทั้งวันเห็นเป็นศัตรูเช่นนี้ ไม่มีความสุข”

ฮ่องเต้หมิงหยวนได้ยินเช่นนี้ ยิ่งขมวดคิ้วแน่น คิดๆดูแล้วก็พูดว่า “เรื่องนี้ค่อยคุยกันเถอะ อย่าเพิ่งตัดสินใจทำอะไร”

“งั้นฮ่องเต้ลองไปคุยกับฮู่เฟยก่อน” หวงกุ้ยเฟยพูดขึ้น

ความที่นางรู้ทัน ฮ่องเต้หมิงหยวนค่อนข้างเสียหน้า จึงพูดขึ้นว่า “ข้าจะไปถามไท่ซ่างหวง”

หวงกุ้ยเฟยหัวเราะขึ้นมา พร้อมพูดขึ้นว่า “ได้ ตอนนี้ไท่ซ่างหวงถึงขั้นช่วยพระองค์ดูแลจัดการเรื่องในวังหลังแล้ว พระองค์ไปถามเถอะ”

ฮ่องเต้หมิงหยวนมองดูรอยยิ้มกว้างของหวงกุ้ยเฟยนั่น สักพักก็ถามขึ้นว่า “เจ้าล่ะ? เจ้ารู้สึกอย่างไรโกรธไหมที่เขารักใคร่ฮู่เฟยคนเดียว?”

หวงกุ้ยเฟยเงียบไปสักพัก พร้อมพูดขึ้นด้วยเสียงเบาว่า “ตอนเริ่มแรกก็พอมีบ้าง แต่เพราะเป็นห่วงกลัวว่าฮ่องเต้จะถูกทำเสน่ห์ เมื่อได้รู้จักกับฮู่เฟย รู้ว่านางไม่ใช่สาวจิ้งจอก นางรักฮ่องเต้ รักอย่างลึกซึ้งยิ่งกว่าพวกเราทุกคนในวังหลัง นางเข้าวังมาไม่ใช่เพื่ออย่างอื่น เป็นการมาเพราะรักพระองค์ หม่อมฉันยังกระทำไม่ได้ถึงขนาดนี้ หม่อมฉันอายุมากแล้ว สิ่งที่หวังในใจคือชีวิตที่มั่นคง คนในครอบครัวก็อยู่อย่างสงบ แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว อย่างอื่น หม่อมฉันล้วนให้ไม่ได้ แล้วจะคาดหวังให้ฮ่องเต้มีให้หรือ?”

ผู้หญิงในวังหลัง ล้วนมีความคิดที่เหมือนกัน อยากที่จะเป็นที่รักใคร่ ไม่ใช่เป็นเพราะรักฮ่องเต้ มีบางคนทำเพื่อครอบครัว มีบางคนทำเพื่อตำแหน่งเกียรติยศ มีบางคนทำเพื่อลูก ไม่ว่ายังไงล้วนต่างไม่บริสุทธิ์ใจ

แต่นี่ก็ไม่ได้ถือว่าเรื่องที่พวกนางทำจะเป็นเรื่องที่ผิด พวกนางแค่ทำไม่ได้เหมือนอย่างฮู่เฟย รนหาที่ตาย เพียงเพื่อความรัก แน่นอนว่าถือเป็นข้อยกเว้นส่วนบุคคล

ฮ่องเต้หมิงหยวนพยักหัว พร้อมพูดขึ้นว่า “ข้าก็รู้ ในเรื่องการเลือกพระสนมเจ้าก็ถูกกดดันมาไม่น้อย เจ้าปกครองวังหลัง ทุกอย่างล้วนคิดว่าเป็นความผิดของเจ้า”

หวงกุ้ยเฟยอมยิ้ม พร้อมพูดขึ้นว่า “ไม่เดือดร้อนมาถึงหม่อมฉัน ล้วนเดือดร้อนโทษฮู่เฟยโน้น ทุกคนต่างคิดว่า หากฮ่องเต้ไม่เห็นด้วยกับการเลือกพระสนม จะต้องเป็นเพราะฮู่เฟย”

“ข้าจะครุ่นคิดดู” ฮ่องเต้หมิงหยวนพูดขึ้น

หวงกุ้ยเฟยลุกขึ้นมากราบทูลลา