บทที่ 1228 ประกาศคำสั่ง

ฮุ่ยผิงโกรธจนอกแทบระเบิด หลายปีมานี้ นางไม่เคยเจอเรื่องย่ำแย่เช่นนี้ ไม่มีคู่แข่งอะไรที่นางไม่สามารถจัดการได้

นางจ้องมองใต้เท้าอู๋อย่างเย็นชา พร้อมพูดขึ้นอย่างโมโหว่า “ดี ดี ดีอย่างที่สุด เจ้าคอยดู ข้าไม่ยอมปล่อยเจ้าไปเฉยๆแน่”

ท่าทีใต้เท้าอู๋เคร่งขรึม โค้งคำนับพร้อมพูดขึ้นว่า “น้อมส่งเจ้าหญิง”

ฮุ่ยผิงสะบัดแขนเสื้อแล้วก็จากไป

เทียบกับโรงหมอของนางแล้ว อานคางถังของหยวนชิงหลิงคิวแน่นมาก นี่เป็นสิ่งที่หยวนชิงหลิงอยากทำมากที่สุด เริ่มตั้งแต่แรกที่เห็นหูหมิงในถนนคนยากไร้ ในใจของนางก็เห็นเรื่องการปฏิรูปด้านการรักษาเป็นเรื่องใหญ่มาตลอด ว่าไปแล้ว ที่จริงนางควรที่จะต้องขอบคุณฮุ่ยผิง เพราะหากไม่ใช่เพราะนางเลวร้าย แล้วคิดอยากที่จะมีโรงหมอเพิ่มขึ้นเพื่อเอาชนะนาง นางก็คงไม่ตัดสินใจ ลงทุนเงินทั้งหมดที่มีเพื่อเปิดโรงพยาบาลกับโรงหมอมากมายขนาดนี้ แผนการเดิมของนาง ก็คือให้พวกหมอไปประจำตามโรงหมอ บรรเทาความตึงเครียดทางการแพทย์

แต่สถานการณ์ตอนนี้กลับดีอย่างที่สุด โรงพยาบาลกับโรงหมอของนางไม่อยู่ในระบบ มาตรการทางการแพทย์หลายอย่างสามารถพัฒนาได้ด้วยตัวเอง ไม่มีช่องว่างในการทุจริต

หมอพวกนั้นแกล้งยอมไปเป็นพวก นางเป็นคนวางแผน นางรู้ว่าฮุ่ยผิงจะต้องมาซื้อคนของนางไป ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ก็สนองให้เป็นไปตามสถานการณ์ ร่วมมือกับท่านชายสี่โจมตีฮุ่ยผิงให้ถึงที่สุด ให้นางเปิดโรงหมอใหม่อย่างยิ่งใหญ่ แล้วก็ไม่สามารถเปิดทำการได้

หมอพวกนี้ นอกจากมีสัญญาผูกมัดอยู่กับนางแล้ว ยังเป็นเพราะพวกเขาได้รับการเคารพอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน อยู่ในโรงหมอโรงพยาบาลที่นางเปิด หมอไม่เหมือนอย่างเมื่อก่อนเช่นนั้นอีกต่อไป ต่อหน้ามีคนให้ความเคารพ รับหลังกลับถูกคนต่อว่าตำหนิ เพราะการรักษาในสมัยนี้ เป็นเรื่องที่เห็นได้บ่อย ผู้ป่วยต่างก็รู้ว่าเป็นอย่างไร แต่ก็ไม่สามารถทำอะไรได้

คนเป็นหมอ ที่จริงแล้วควรมีความเมตตาเป็นอันดับแรก แต่ค่อยๆถูกหลักการทำธุรกิจทำให้ปนเปื้อน

ค่อย ๆ ซึมเข้าไปทีละน้อย ในที่สุดก็เห็นทุกอย่างสมเหตุสมผล

แต่คนที่ออกมาจากโรงเรียนแพทย์ของนาง เพิ่งได้สัมผัสกับธุรกิจด้านนี้ มีความมุ่งมั่นที่จะใช้ความสามารถไปรักษาและช่วยชีวิตคน ในใจคนหนุ่มพวกนี้ เงินทองผลประโยชน์ กลับไม่ใช่สิ่งที่สำคัญที่สุด สิ่งสำคัญที่สุดคือความรู้สึกหลังจากรักษาแล้วได้รับการชื่นชม และให้เกียรติจากผู้ป่วย

นี่เป็นสาเหตุหลักที่ฮุ่ยผิง ไม่สามารถซื้อตัวคนของนางไปได้

แน่นอนว่ายังมีอีกเหตุผลหนึ่ง นั่นก็คือเงินเดือนที่นางจ่ายให้กับพวกหมอนั้นค่อนข้างสูง นางไม่ให้เป็นส่วนแบ่ง เพราะหากให้เป็นส่วนแบ่ง จะเป็นการท้าทายนิสัยคน หลังจากนานไป เพื่อให้ได้กำไรมากขึ้น หมอจะตั้งใจจ่ายยาราคาแพง แล้วสุดท้ายก็จะกลายเป็นเหมือนอย่างฮุ่ยผิง

ดังนั้น นางจึงใช้วิธีให้เงินเดือนสูง

ช่วงนี้ราชสำนักประกาศมาตรการสองอย่าง อย่างแรกคือการกำหนดราคายา อีกอย่างคือการเปิดโรงหมอ จะต้องยื่นขอใบอนุญาต เห็นได้ว่าในที่สุด ราชสำนักก็เริ่มมีมาตรการจัดการแก้ไขตลาดการแพทย์แล้ว

ดังนั้น วันที่ 15 เดือน 12 นางเข้าวังไปเข้าเฝ้าฮ่องเต้หมิงหยวน

นางเสนอฮ่องเต้หมิงหยวน หวังอยากให้ต่อไปโรงหมอหลวงก่อตั้งโรงเรียนแพทย์ รับนักศึกษาทั่วประเทศ หลังจากจบการศึกษาแล้ว ให้ฝึกงานในโรงหมอหุ้ยหมิงสามปี จากนั้นก็สามารถไปเปิดโรงหมอเอง หรือไปทำงานที่โรงหมอของคนอื่น อำนาจในการสร้างโรงเรียน ให้อยู่ในมือของราชสำนัก หมอที่ราชสำนักฝึกฝนมา ให้ได้รับใบอนุญาตการทำงานโดยตรง ส่วนหมอที่โรงหมอฝึกฝนมาเอง จะต้องผ่านการสอบจากโรงเรียนแพทย์ ค่อยให้ใบอนุญาตการทำงาน นั่นก็หมายความว่า ต่อไปหากมีหมอต้องการที่จะสอนลูกศิษย์ หลังจากสอนแล้วก็จะต้องสอบเพื่อให้ได้ใบอนุญาตการทำงาน ถึงจะสามารถเป็นหมอประจำได้

นางหวังอยากให้อำนาจทางการแพทย์ ให้อยู่ในความควบคุมของราชสำนัก มีกฎระเบียบและข้อบังคับ ได้รับการคุ้มครองตามกฎหมาย เพราะทางการแพทย์ไม่ควรที่จะมีตลาดเสรี อย่างน้อย เป่ยถังไม่ได้