บทที่ 1331 การคัดค้านของหวงกุ้ยเฟย

ฮู่เฟยเงียบ หลับตาลงอีกครั้ง แต่กลับจับหวงกุ้ยเฟยไว้แน่น ไม่ยอมให้นางจากไป

มู่หรูกงกงทำความสะอาดบาดแผลฮ่องเต้หมิงหยวน ครั้งนี้เขาใช้แรงทั้งหมดที่มีกัด มีรอยฟันสองรอยที่พลิกเนื้อออกมา ความเจ็บปวดจากบาดแผลกัดยังไม่เท่ากับที่มีอยู่ในใจของฮ่องเต้หมิงหยวน อย่างไรเขาก็คิดไม่ถึงว่าเขาเอาใจลูกขนาดนี้ แต่กลับมากัดเขาได้

เขามีโอรสธิดามากขนาดนี้ แม้จะเป็นหยู่เหวินจุนในวัยเยาว์ที่เขาเอาใจมากเป็นพิเศษ การพูดจาก็ยังไม่เคยกล้าล่วงเกิน ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าทำร้ายเขา กลิ่นรมหญ้าอ้ายฟุ้งอยู่ในตำหนัก ฉุนจนทำให้หวงกุ้ยเฟยไอไปยกหนึ่ง ฮู่เฟยรีบปล่อยมือนาง “ท่านสุขภาพไม่ดี รีบเสด็จออกไปเถอะ อย่ารมควันอยู่เลยเพคะ”

หวงกุ้ยเฟยส่ายหน้า “มิเป็นไร ข้าอยู่นี่เป็นเพื่อนเจ้า เจ้าวางใจเถอะ”

หวงกุ้ยเฟยรู้ดีถึงความพึ่งพิงที่ฮู่เฟยมีต่อนาง

ฮู่เฟยให้นางกำนัลหยิบผ้าเช็ดหน้ามาให้นางปิดจมูก จะไม่ได้สำลัก

ครั้นรมหญ้าอ้ายและดื่มยาแล้ว ฮู่เฟยก็รู้สึกดีขึ้นเล็กน้อย แต่ยังปวดท้องอยู่ ฮ่องเต้หมิงหยวนเห็นสีหน้านางดูเหมือนดีขึ้นจึงเพลาใจ

ฮู่เฟยปล่อยมืองนาง ให้ฮ่องเต้หมิงหยวนอยู่เป็นเพื่อน แล้วเรียกหมอหลวงออกไปสอบถาม

“ท่านตอบข้ามาตามตรง ครรภ์ของฮู่เฟยเป็นอย่างไรกันแน่” หวงกุ้ยเฟยถาม

หมอหลวงตอบอย่างจนใจ “ทูลหวงกุ้ยเฟย หลายวันมานี้พระอามาศัยท่านหญิงฮู่เฟยเย็น ลงพระนาภี บัดนี้ถูกกระแทกรุนแรง แม้รมหญ้าอ้ายแล้ว แต่เกรงว่าจะอันตรายมากพ่ะย่ะค่ะ”

หวงกุ้ยเฟยหนักในอก “อันตราย? ความหมายของท่านคืออาจรักษาเด็กไม่ได้?”

หมอหลวงเอ่ย “ท่านหญิง เป็นไปได้มากว่าจะรักษาไว้ไม่ได้พ่ะย่ะค่ะ”

หวงกุ้ยเฟยได้ยินดังนั้นแล้วก็รีบถาม “แต่เมื่อครู่นางบอกว่าดีขึ้นแล้ว”

หมอหลวงเอ่ยเสียงหนัก “เสวยพระโอสถแล้ว รมหญ้าอ้าย ขจัดเลือดคลั่งและให้ความอบอุ่นกับกล่องพระสกุนแล้ว ถึงทำให้ท่านหญิงรู้สึกสบายมาเล็กน้อย แต่เกรงว่าไม่ถึงครึ่งชั่วยามก็จะทรงปวดขึ้นอีกพ่ะย่ะค่ะ เวลานี้ชีพจรอ่อนแรงมาก ซึ่งหมายถึงพระครรภ์ร่อแร่มาก”

หวงกุ้ยเฟยเคร่งเครียดเล็กน้อย “ในเมื่ออาการหนักเช่นนี้ ไยไม่ทูลฝ่าบาททันที? ต้องให้ข้าถามแล้วจึงจะบอก?”

หมอหลวงจนใจหนักขึ้น “กระหม่อมเชิญฝ่าบาทเสด็จออกนอกตำหนักทูลแล้วพ่ะย่ะค่ะ แต่ทรงกริ้วหนักลงทัณฑ์คนในตำหนัก ระหว่างที่ทรงกริ้ว กระหม่อมจะได้แต่ถวายพระโอสถก่อน”

หวงกุ้ยเฟยหวั่นวิตก คงเพราะฝ่าบาทคิดว่ายังรักษาไว้ได้ หารู้ไม่ว่าอาการหนักขนาดนี้แล้ว

นางชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วจึงเอ่ยถาม “เกี่ยวกับที่องค์ชายสิบกระแทกถูกนางหรือไม่?”

หมอหลวงเอ่ย “หากกล่าวว่าเป็นเพราะองค์ชายสิบกระแทกถูกอย่างเดียว เช่นนั้นก็หนักเกินไป ที่จริงพระครรภ์ของท่านหญิงฮู่เฟยก็ไม่ค่อยดีอยู่แล้ว กระหม่อมดูแลครรภ์ของพระนาง ตั้งแต่เดือนที่แล้วชีพจรก็ผิดปกติ กำชับหนักหนาให้ระวังเรื่องเครื่องเสวย แต่สุดท้ายก็ยังลงพระนาภี กระทบกับพระครรภ์ เพียงแต่หากไม่มีการกระแทกครั้งนี้ กระหม่อมยังมั่นใจสี่ห้าส่วนว่าจะรักษาครรภ์นี้ไว้ได้”

หวงกุ้ยเฟยตกใจ “เหตุใดไม่รายงานข้า? ฝ่าบาททรงทราบหรือไม่?”

“กระหม่อมมีโทษ รับปากท่านหญิงไว้ หากดูแลพระครรภ์สองเดือนแล้วยังไม่ดีขึ้นถึงจะทูลฝ่าบาทพ่ะย่ะค่ะ!” หมอหลวงคุกเข่าลงรับโทษ

“เพราะอะไร?” หวงกุ้ยเฟยฉงนใจถาม

หมอหลวงส่ายหน้า “ท่านหญิงไม่ได้บอก แต่ขอให้กระหม่อมทำเช่นนี้พ่ะย่ะค่ะ”