บทที่ 1376 ท่านอาจารย์มาแล้ว

หยวนชิงหลิงให้ซาลาเปาไปบ้านคุณยาย เพื่อบอกพวกท่านว่าน้องสาวเกิดแล้ว พวกท่านจะได้ร่วมยินดีกับเรื่องนี้ไปด้วย

ซาลาเปาชอบทำเรื่องอะไรแบบนี้ที่สุดแล้ว หลังไปประกาศข่าวดีนี้ที่บ้านคุณยาย ทุกคนในบ้านก็ล้วนยินดีกันอย่างมาก เพราะพวกเขาต่างก็รู้ดีว่าลูกเขยชอบลูกผู้หญิง มาตอนนี้ ความฝันของเขาเป็นจริงแล้ว

คุณแม่ของหยวนชิงหลิงเตรียมของไว้เยอะมาก แต่ตอนนี้ทะเลสาบจิ้งค่อนข้างผิดปกติ จึงกลัวว่าของที่ส่งมาปลายทางอาจจะไม่ได้รับ ดังนั้นจึงตัดสินใจรอไปอีกสักระยะ ตามที่ฟางหวูบอกไว้ ว่าให้รออีกสักสองสามเดือนโดยประมาณก็น่าจะส่งได้แล้ว

ฟางหวูขอให้ซาลาเปาบอกหยวนชิงหลิงให้หน่อยว่า เธอได้ป้อนข้อมูลทั้งหมดลงในคอมพิวเตอร์ เพื่อทำการคำนวณผลลัพธ์แล้ว ไม่ว่าจะเป็นเวลา วัน และทิศทางต่างพร้อมใช้งานทั้งหมด ตราบใดที่ไม่มีปัจจัยภายนอกมากระทบ ทะเลสาบจิ้งก็จะสามารถแสดงศักยภาพที่แม่นยำออกมาได้อย่างแน่นอน

ฟางหวูขอให้ซาลาเปาใส่ใจจุดที่ปรากฏแสงสว่างในสมองของแม่อย่างใกล้ชิด เมื่อไหร่ที่มันกำลังจะหายไปต้องรีบบอกเธอทันที

หลังจากที่ซาลาเปากลับไป เขาไม่กล้าพูดเรื่องแสงสว่างในสมอง บอกแค่เรื่องที่ทะเลสาบจิ้ง จะสามารถใช้การได้ภายในสองสามเดือน เรื่องนี้สำหรับหยวนชิงหลิงแล้ว นับว่าเป็นข่าวดีมากจริง ๆ

นับตั้งแต่ค้นพบทะเลสาบจิ้งมาจนถึงตอนนี้ นางก็ครุ่นคิดเรื่องนี้อยู่นานมาก ในที่สุดความฝันของเธอก็เป็นจริงเสียที ทำไมจะไม่ทำให้นางมีความสุขล่ะ?

เกี่ยวกับเรื่องของลิง นางต้องรอจนกว่าทะเลสาบจิ้งจะเปิดทาง หลังจากที่นางได้กลับไปทำความเข้าใจอย่างชัดเจนกระจ่างแจ้งแล้ว ค่อยบอกหงเย่อีกที

หลังจากที่นางข้ามเวลามาที่เป่ยถัง หยวนชิงหลิงรู้สึกว่า ตอนนี้นี่ล่ะที่นางมีความสุขที่สุดแล้ว สามารถเดินทางไปมาได้ทั้งสองฝั่ง ในที่สุดก็เป็นไปได้ตามที่หวัง การแต่งงานที่เป่ยถัง ก็เปรียบเหมือนกับความฝันที่แค่ไปแต่งงานในเมืองอื่นเท่านั้นแล้ว

นางประมาณการณ์ว่ารอหลังจากนี้อีกสามเดือน ทางกลับบ้านก็คงจะเปิดจริง ๆ เมื่อถึงตอนนั้น นางก็จะสามารถพาลูก ๆ ทั้งหกและสามี ยกโขยงกันกลับไปเยี่ยมบ้านพ่อแม่ได้แล้ว

เสี่ยวกวาจื่อเป็นเด็กที่เงียบมาก แตกต่างจากตอนที่นางอยู่ในครรภ์อย่างยิ่ง แต่เพราะความแตกต่างมากที่ว่านี้เอง ที่ทำให้เกิดความสงสัยว่าเรื่องที่เกิดไฟไหม้นั้น ไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับนางเลยหรือ

แต่ในช่วงที่หยวนชิงหลิงอยู่ไฟมักจะเฝ้าจับตามองนางตลอด พยายามค้นหาสัญญาณของพลังเหนือธรรมชาติในตัวลูกสาว หลังจากจับตามองอยู่เจ็ดแปดวัน ก็เห็นว่านางไม่ได้ดูแตกต่างไปจากทารกธรรมดา ๆ ตรงไหน จึงรู้สึกว่าแบบนี้ก็นับว่าเป็นเรื่องที่ดีมาก และถึงอย่างไร พวกพี่ชายทั้งห้าคน ก็คงจะรักใคร่เอ็นดูนางจนแทบจะยกขึ้นไปไว้เหนือหัว ไม่มีทางทำให้นางได้รับความน้อยเนื้อต่ำใจอะไรแน่

เมื่อเสี่ยวกวาจื่ออายุได้สิบสองวัน ฉีฮั่วก็มาถึง

หยู่เหวินเห้าไม่เคยลืมเขา ในการต่อสู้ครั้งนั้น ฉีฮั่วก็มีส่วนช่วยอยู่มาก ทั้งหมดเป็นเพราะเขาหลอกปั่นหัวแม่ทัพใหญ่ฉิน ให้พวกนั้นคิดว่าเขาตายแล้ว จึงทำให้ชาวเป่ยโม่ผ่อนคลายการเฝ้าระวังลง

แต่หยู่เหวินเห้ากลับไม่ได้มีท่าทียินดีต้อนรับเขามากนัก

ลูกสาวของเขาเองแท้ ๆ เขายังไม่ได้เอ็นดูรักใคร่ให้สมใจอยากเลย ก็ต้องส่งไปให้เป็นศิษย์ของผู้ชายหยาบเถื่อนคนนี้เสียแล้ว ช่างไร้เหตุผลสิ้นดี เขาจำได้ว่าอ๋องชินเฟิงอันเคยพูดไว้ว่า ถ้าฉีฮั่วมาเพื่อรับลูกศิษย์จริง ๆ ให้บอกไปว่าไม่ตกลง

ดังนั้น เมื่อฉีฮั่วมาถึงจวนอ๋องฉู่ หยู่เหวินเห้าก็ตั้งโต๊ะดวลเหล้ากับเขา รอจนดื่มกันจนเมาได้ราว ๆ เจ็ดส่วนแล้ว ฉีฮั่วพูดถึงสัญญาที่เดิมเคยว่าไว้ หยู่เหวินเห้าก็ยกไหเหล้าขึ้นพลางกล่าวด้วยความประหลาดใจว่า"ข้าไม่เคยเอ่ยปากตอบตกลงสัญญานี้เลยนะ”

ฉีฮั่วตกตะลึงจนตาค้าง "ทำไมเจ้าจะไม่ได้ตอบตกลงล่ะ? เจินอี้เฟิงเคยบอกไว้ว่า หลังจากจบเรื่องนี้แล้ว ลูกสาวของเจ้าจะเป็นลูกศิษย์ของข้า ข้าก็เคยบอกเจ้าไปตั้งแต่แรกแล้วนี่"

“ ท่านเคยพูดจริง แต่ตัวข้าไม่เคยรับปากตกลงเสียหน่อย ” หยู่เหวินเห้าพูดเตือนเขาอย่างมีน้ำใจ “ท่านบอกเองว่าเจินอี้เฟิงคนนี้เป็นคนรับปาก นั่นย่อมหมายความว่าเป็นเขาที่รับปากท่านเอง ท่านควรไปหาเขามากกว่ากระมัง?”

ฉีฮั่วหรี่ตามอง ใบหน้าแดงเถือกด้วยความร้อนใจ ดวงตาของเขาดูเหมือนมีเปลวไฟปะทุขึ้นมา แต่ชั่วพริบตาก็ดูเหมือนจะนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ จึงสงบสติอารมณ์ แล้วโบกมือพลางยกยิ้ม"นั่นมันก็ไม่สำคัญหรอก เขาเคยพูดว่า ถ้าเจ้าไม่ตกลงก็ให้ข้าอุ้มลูกศิษย์ไปเลยตรง ๆ ก็ได้ เพราะอย่างไรเสีย จวนอ๋องฉู่ของพวกเจ้าก็หยุดข้าไม่ได้ ก่อนหน้านี้ก็เคยลองมาแล้วด้วย”

ครั้งนี้ ถึงตาของหยู่เหวินเห้าเป็นฝ่ายที่ต้องตกตะลึงจนตาค้างบ้างแล้ว หลังจากมองค้างอยู่ครู่หนึ่ง ก็พูดอย่างร้อนใจว่า “เขาพูดอย่างนั้นจริง ๆ น่ะหรือ?”

“ ถูกต้อง เขาบอกว่าขอแค่ข้าอุ้มลูกศิษย์ออกไปเลย ยังไม่ทันถึงหน้าประตู พวกเจ้าจะต้องตอบตกลงแน่ ” ฉีฮั่วพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

หยู่เหวินเห้าโกรธจนแทบจะตายลงไปให้ได้แล้ว นี่เสด็จปู่ใหญ่หมายความว่าอย่างไรกันแน่? ก่อนหน้านี้บอกกับเขาไม่ต้องตอบตกลง แต่ก็แอบไปสัญยิงสัญญากับฉีฮั่วลับหลังเขานี่ไม่เท่ากับว่าเขาต้องส่งเสี่ยวกวาจื่อ ให้ไปเป็นลูกศิษย์ของฉีฮั่วด้วยมือตัวเองหรอกหรือ?

นี่เขาถูกเสด็จปู่ใหญ่ขายแล้ว?