บทที่ 1412 เลือกชุดแต่งงาน

หลังจากความคึกคักปีติยินดี จวนอ๋องฉู่ก็กลับเป็นเงียบสงบทั้งผืน

แม่นมสี่และอะซี่กำลังช่วยจัดเก็บงานพิธีครบเดือนของเสี่ยวกวาจื่อ ทั้งห้องเก็บของกองเต็มไปหมด เพียงแค่หาอีกห้องหนึ่งไว้สำหรับเก็บของของนางโดยเฉพาะ

หยู่เหวินเห้าเลือกจี้กุญแจอายุยืนที่หวงกุ้ยเฟยมอบให้แขวนไว้บนตัวของนาง ให้แคล้วคลาดปลอดภัยสมปรารถนา อายุมั่นขวัญยืน นี่คือการเฝ้าหวังของบิดามารดาและคนเฒ่าคนแก่ที่มีต่อเด็กๆ

คืนนี้หยู่เหวินเห้าเอาเสี่ยวกวาจื่อและเด็กทั้งห้าคนเข้านอนด้วยตัวเอง แม่นมและฉี่หลอก็อยู่ในห้องข้างๆ รอจนถึงเวลากลางดึกที่เสี่ยวกวาจื่อตื่นขึ้นมากินนมแล้วค่อยอุ้มออกไปปรนนิบัติ

คืนนี้หยู่เหวินเห้าไม่มีความอยากนอนแม้สักนิด มองดูบุตรสาวที่งดงามดั่งหยกแวววาวเช่นนั้น ลูกที่เขาตั้งหน้าตั้งตารอมาด้วยความยากลำบาก วันนี้เดิมทีควรจะดีใจเป็นที่สุด แต่ไม่มียายหยวนอยู่ข้างกาย ความดีใจนี้ก็ลดลงไปแล้ว

เขาสวมเสื้อผ้านอนตะแคงอยู่ข้างเตียง พวกเด็กๆนอนอยู่ด้านใน เด็กห้าคนล้วนนอนหลับไปหมดแล้ว ซาลาเปาอาจจะไปแล้ว นอนหลับสนิทมาก เข้าเฝ้าหวังให้ซาลาเปาไป แม้ว่ายายหยวนจะไม่สามารถเข้าร่วมได้ ก็ปรารถนาให้นางรู้ว่าวันนี้ครึกครื้นมากเพียงใด

ท้องนิ้วของเขาลูบใบหน้าของเสี่ยวกวาจื่อ เอ่ยเบาๆ“หากว่าท่านแม่ของเจ้าอยู่ เช่นนั้นจะดีเพียงใดน้า”

เสี่ยวกวาจื่อตอบกลับเขาด้วยลมหายใจที่เสถียร

เขาถอนใจเบาๆ นอนราบ หนุนมือสองข้างไว้หลังศีรษะ ยายหยวน ตอนนี้เจ้าทำอะไรอยู่นะ? เหมือนกับข้าใช่หรือไม่ กำลังคิดถึงข้าจนทำให้นอนไม่หลับ?

ยุคปัจจุบัน!

หยวนชิงหลิงแทบจะบ้าตายเล็กน้อยแล้ว ไม่ควรสอนสามผู้ยิ่งใหญ่ให้เล่นโต้วตี้จู่บนโทรศัพท์เลยจริงๆ เกมในอินเทอร์เน็ตเหล่านี้ แม้ว่าจะเป็นเกมที่ไม่ต้องเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ต ก็สามารถทำให้คนผู้หนึ่งที่ไม่เคยเล่นมาก่อนเข้าสู้เส้นทางปีศาจได้ ยิ่งไม่ต้องเอ่ยถึงโต้วตี้จู่เกมประเภทนี้ที่ทำให้คนติดงอมแงมได้ง่ายแล้ว

ตอนนี้ พวกเขาไม่เพียงไม่นอนเท่านั้น ยังไม่ให้นางกลับไปนอนอีก

เมื่อคืนได้คุยกับซาลาเปาไว้ดีแล้ว วันนี้จะต้องกลับบ้านเร็วหน่อยไปรอเขา สนทนาเรื่องงานเลี้ยงฉลองครบเดือนของน้องสาว นางร้อนใจจนแทบจะไม่ไหวแล้ว

เดิมทีสอนให้พวกเขาเล่นโต้วตี้จู่ เพียงเพราะกลัวว่าพวกเขาอยู่ในโรงพยาบาลแล้วจะรู้สึกเบื่อหน่าย ฆ่าเวลา สุดท้ายผลสรุปว่าติดงอมแงมแล้ว จึงไม่สนใจอะไรแล้ว ก่อนหน้าพูดไว้ดีแล้วว่าจะไปเปิดหูเปิดตาดูพละกำลังทหารของที่นี่ นางบอกให้พี่ชายเข้าอินเทอร์เน็ตรวบรวมข้อมูลวิดีโอบางส่วนมาอยากให้พวกเขาดู พวกเขาไม่ดูแม้สักแวบเดียว ก็ผลักออกบอกว่าอย่ามาขวางการเล่นเกมของพวกเขา

“ไม่มีเหรียญถั่วแล้ว รีบซื้อเหรียญถั่ว ซื้อยังไง?” กำลังกลัดกลุ้ม ไท่ซ่างหวงก็เอาโทรศัพท์เข้ามาคะยั้นคะยอนาง รีบร้อนจนดวงตาลุกเป็นไฟ “เร็ว เร็วสิ ข้ากำลังแข่งขัน ไม่มีเหรียญถั่วจะต้องยอมแพ้โดยอัตโนมัติ”

หยวนชิงหลิงรีบเติมเงินให้เขาสามสิบหยวนด้วยความรวดเร็วดั่งเสือทันที จากนั้นก็ซื้อเหรียญถั่วสามหยวน เหรียญถั่วสามหมื่นเหรียญ คนทั่วไปสามารถเล่นได้นานมาก แต่พวกเขาก็คือเครื่องกินถั่ว ไม่ทันได้ขยับก็แย่งเป็นเจ้าของที่ดิน คิดว่าแย่งเป็นเจ้าของที่ดินได้ก็จะชนะอย่างมั่นคง ผลสรุป ไม่ถึงสามชั่วโมง ก็เติมเงินไปมากกว่าสามร้อยหยวนแล้ว

หลังจากเติมเงินแล้ว ไท่ซ่างหวงก็รีบแย่งโทรศัพท์กลับไปทันที จากนั้นก็ถึงตาเซียวเหยากงทอดถอนใจด้วยความเศร้าโศกแล้ว “จะสู้ไม่สู้? เปิดไพ่ระเบิดหรือไม่? พระชายารัชทายาทรีบดูหน่อย โอ๊ยไม่สนแล้ว ข้าจะระเบิดเจ้าอ่อนนี่”

“น้องสิบแปดเจ้าอย่าเอะอะ ตื่นเต้นมาก ข้าเหลืออย่าทะเลาะกันเลย เครียดมาก ข้าเหลือแค่ระเบิดเปล่าแล้ว” โสวฝู่ตีเขาเล็กน้อยแล้วกล่าว

จนถึงเวลาที่นางลากสังขารที่เหนื่อยล้าออกจากโรงพยาบาล ก็เป็นเวลากลางดึกตีหนึ่งแล้ว เรียกรถ หูทั้งสองข้างล้วนเป็นเสียงเพลงเบื้องหลังของโต้วตี้จู่และ “แย่งเป็นเจ้าของที่ดิน ข้าแย่ง เลขเรียง เป็ด เอาไม่ได้ ระเบิด ไม่เอา ระเบิดราชา......” เป็นเสียงปีศาจที่ทะลุหูโดยแท้ ไม่มีที่สิ้นสุด

ไม่ได้ รอหลังจากที่ออกจากโรงพยาบาลแล้ว จะต้องพยายามพาพวกเขาออกไปเที่ยวเล่น ไม่สามารถให้พวกเขาหลงใหลเกมในอินเทอร์เน็ตได้อีก ผู้เฒ่าที่เหมือนเด็กเหล่านี้ ชั่งทำให้คนเป็นห่วงจริงๆ

กลับถึงบ้าน ซาลาเปาก็บอกคุณพ่อคุณแม่เกี่ยวกับงานเลี้ยงฉลองครบเดือนในวันนี้แล้ว พอเห็นท่านแม่กลับมา ซาลาเปาก็ดีใจมาก กางนิ้วออกมานับเหมือนดั่งนับของของล้ำค่าในบ้านเช่นนั้นท่องของขวัญที่น้องสาวได้รับทั้งหมดในวันนี้รอบหนึ่ง ยังจะมีคนที่มาแสดงความยินดีอีก แค่เป็นคนที่เขารู้จัก ล้วนบอกต่อหยวนชิงหลิงทั้งหมด