บทที่ 1442 ข้อเสนอของหยางหรูไห่

เมื่อเซียวเหยากงพูดประโยคนี้ บรรดาพี่สาวนักแนะนำสินค้าก็กรูกันเข้าล้อมรอบตัวเขา เลือกชุดให้เขาอีกหลายชุด แล้วให้เขาเข้าไปลองใหม่อีกครั้ง

เมื่อเห็นว่าเซียวเหยากงดูจะชื่นชอบของหรูหรามีระดับขนาดนี้ หยวนชิงหลิงก็อดหัวเราะไม่ได้ นี่เขายังเป็นกั๋วกงเฒ่าที่เอาแต่เอ้อระเหยลอยชายไม่สนโลก เมื่อตอนที่ได้เจอกันครั้งแรกคนนั้นจริง ๆ น่ะเหรอ ?

เธอหันกลับมามองเจ้าห้า เห็นได้ชัดว่าเขาเลือกเสื้อผ้าของตัวเองเสร็จแล้ว ถามว่า "เจ้าเลือกเสื้อผ้าของตัวเองเสร็จแล้วรึ?"

“ เลือกเสร็จแล้ว ห่อเรียบร้อยแล้วด้วย กลับไปจะใส่ให้เจ้าดู!” หยู่เหวินเห้าชี้ไปที่ถุงกระดาษใบใหญ่บนโซฟา ชุดสูทยี่ห้อดัง แม้แต่ถุงที่ใช้บรรจุก็หรูหราประณีตมาก

“น้องเขยใส่แล้วหล่อมากเลยล่ะ!” หยวนชิงโจวเดินเข้ามาพลางพูดชม

หยวนชิงหลิงรู้สึกภูมิใจมาก มองดูเจ้าห้าที่ยืนอยู่ท่ามกลางฝูงชน เขาโดดเด่นสะดุดตามากจริง ๆ ไม่ว่าจะรูปร่างหน้าตา หรือกิริยาท่าทาง ก็ล้วนดูมีระดับไปหมด

โสวฝู่ยังมีท่าทางยากจะตัดใจถอดชุดสูทนี้ออก เพราะสายตาของแม่นมสี่ยังเฝ้ามองดูเขาอยู่ตลอดเวลา หลังจากมาถึงที่นี่ แม่นมสี่ก็ดูผ่อนคลายเปิดใจรับอะไรใหม่ ๆ ได้มากขึ้นกว่าตอนที่อยู่ในเป่ยถังอย่างเห็นได้ชัด

จู่ ๆ หยวนชิงหลิงก็ฉุกคิดบางอย่างขึ้นมาได้ บางทีเมื่อเป็นที่นี่ ฉู่เสี่ยวอู่กับเสี่ยวสี่อาจจะสามารถแต่งงานและอยู่ด้วยกันได้

ความคิดนี้เป็นแค่ความคิดแบบชั่ววูบ เธอยังจำคำพูดที่แม่นมสี่เคยพูดได้ ว่าดีแล้วที่ได้อยู่ด้วยกันในลักษณะนี้ ไม่ร้องขอให้มีพิธีรีตองใด ๆ หรือต่อให้จะจัดนางก็คงไม่ยินยอม

ขณะที่กำลังคิดอะไรเรื่อยเปื่อย ฟางหวูก็โทรมาหาเธอ เธอจึงเดินออกไปฟังข้างนอก

“ยังจำร่างของเด็กคนนั้นได้ไหม? หลังจากที่ฉันเอาออกมาแล้วก็เอาไปมอบให้หยางหรูไห่ หยางหรูไห่บอกว่าเขาไม่ได้สมองตาย” ฟางหวูพูดทางโทรศัพท์

หยวนชิงหลิงตกใจจนผงะ “จริงเหรอ?”

“อื้ม เป็นความจริง นี่มันแปลกมากเลยล่ะ จริงสิ! หาลิงเจอแล้วนะ เป็นลิงตัวเล็ก ๆ ตัวหนึ่ง ตายเพราะได้รับบาดเจ็บภายนอก น่าจะผ่าตัดภายในสองวันนี้แหล่ะ” ฟางหวูพูด

“พวกเธออยู่ในทดลองหรือเปล่า? เดี๋ยวฉันไปหา!” หยวนชิงหลิงถาม

“ พวกเราอยู่ในห้องทดลองของหยางหรูไห่ เดี๋ยวฉันแชร์ที่อยู่ไปให้ คุณขับตามเส้นทางมาก็แล้วกัน!”

หลังจากที่หยวนชิงหลิงวางสาย เธอก็รีบเดินไปหาเจ้าห้า แล้วพูดว่า "ข้าจะไปหาฟางหวูหน่อย พวกเจ้าลองชุดเสร็จก็กลับไปก่อนเลย ข้าอาจจะกลับมาดึกหน่อย"

“เรื่องอะไรรึ?” หยู่เหวินเห้าถาม

“เรื่องลิงน่ะ” หยวนชิงหลิงตอบ

หยู่เหวินเห้าได้ยินว่าเป็นเรื่องเกี่ยวกับลิงของบ้านเหล่าหง จึงพูดว่า "ได้ เช่นนั้นเจ้าไปเถอะ!"

เดิมทีตอนที่พวกเปาเปามาที่นี่ พวกเขาใช้ร่างของเด็กในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า แต่ตอนนี้ทะเลสาบจิ้งเปิดแล้ว ด้วยเหตุนั้นเด็ก ๆ ทั้งหลายจึงสามารถใช้ร่างกายของตัวเองมาที่นี่ได้ ดังนั้น ก่อนที่พวกเขาจะมา ฟางหวูก็ได้นำตำแหน่งที่ตั้งไว้ออกไปเป็นที่เรียบร้อย

ในใจของหยวนชิงหลิงเกิดความรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย ความสำคัญที่ลิงมีต่อหงเย่นั้น ก็เปรียบเหมือนกับญาติพี่น้องที่สนิทกันอย่างยิ่ง ถึงขั้นที่เรียกว่าร่วมเป็นร่วมตายกันได้เลยทีเดียว

แล้วยังมีเด็กคนนั้นอีก ก่อนหน้านี้ ไม่ใช่ว่าทุกคนต่างก็ยืนยันเป็นเสียงเดียวกันว่าตายแล้วหรอกเหรอ? เป็นไปได้ไหมว่าตอนที่เปาเปาใช้ร่างของเขา มีพลังงานบางอย่างไปกระตุ้นเซลล์สมองของเขาให้เกิดการงอกใหม่?

ห้องทดลองของหยางหรูไห่ตั้งอยู่ในอาคารแห่งหนึ่งในเขตกว่างฝู ตัวอาคารมีขนาดใหญ่มาก สูงแปดชั้น มองจากภายนอกจะดูเหมือนอาคารสำนักงานทั่วไป มีการรักษาความปลอดภัยค่อนข้างเข้มงวด มีเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยอยู่ข้างนอกราวห้าหกคน ไม่มีมุมอับของกล้องวงจรปิดแม้แต่จุดเดียว

น่าจะเป็นเพราะหยางหรูไห่ได้บอกกล่าวไว้แล้ว ดังนั้นในตอนที่เธอขับรถเข้าไป ประตูก็เปิดออกโดยอัตโนมัติ รอจนเธอเข้าไปแล้วเรียบร้อย ประตูก็ปิดลงโดยอัตโนมัติ

ฟางหวูรอเธออยู่ที่ด้านนอก แล้วพาเธอลงลิฟต์ไปยังชั้นใต้ดินชั้นที่สาม

“ที่นี่เป็นที่ของหยางหรูไห่งั้นเหรอ?” หยวนชิงหลิงถาม

ฟางหวูอธิบายว่า “ที่นี่คือสถาบันวิจัยของโรงงานผลิตยา ซึ่งมีลักษณะคล้ายคลึงกับสถาบันวิจัยที่คุณเคยอยู่มาก่อน สามีของเธอเป็นผู้ถือสิทธิ์ในการรับผิดชอบโรงงานผลิตยาแห่งนี้ ตัวเธอเองก็ขอพื้นที่ส่วนตัวไว้ด้วย เพื่อใช้ทำเป็นห้องปฏิบัติการทดลองและวิจัย”