บทที่ 1641 เจ้าเป็นคนไม่เกี่ยวข้องแต่มองเรื่องราวได้ชัดเจน

น้ำตาของฮูหยินเหยาไหลอาบใบหน้า คำพูดของเขาทำให้นางรู้สึกสบายใจเป็นอย่างยิ่ง

นางพูดด้วยเสียงสะอื้นว่า“ข้าแค่รู้สึกว่า ลูกคงคาดหวังที่อยากจะมาเจอหน้าพวกเรามาก เขาคงจะมีความสุขมาก เพราะว่า เขาเป็นพ่อที่ดีที่สุด ข้าหวังเป็นอย่างยิ่งว่าเขาจะสามารถมาอยู่ข้างกายพวกเราได้แล้ว”

เขาเหมาะสมที่จะเป็นพ่อมาก เมิ่งเยว่กับเมิ่งซิงเคยพูดกับนางมากกว่าหนึ่งครั้ง บอกว่าท่านพ่อดีมาก

สะใภ้ร่วมตระกูลทั้งสี่ที่อยู่ข้างนอก ต่างก็เงียบไร้คำพูด รอการตัดสินใจสุดท้ายของพวกเขา

ท้ายที่สุด ยังคงเป็นหรงเยว่ที่อดไม่ได้ต้องถามขึ้นมาว่า“นอกจากอายุจะมากกว่าหน่อยแล้ว นางยังมีความเสี่ยงอะไรบ้าง”

“อายุมากแล้ว ร่างกายเป็นหนึ่งในสิ่งที่เสี่ยงอันตรายที่สุด ตอนนี้นางมีประจำเดือนแล้ว และน่าจะมีอาการอย่างอื่นร่วมด้วยที่นางไม่ได้พูดออกมา”

“แล้วจะทำให้เกิดอะไรขึ้น”หรงเยว่ชะงักไป“หรือว่า อาจเกิดภาวะอะไรขึ้นบ้าง ถ้าหากเกิดอาการขึ้น ไม่สามารถตั้งครรภ์ได้อีก ถึงตอนนั้นค่อยเอาออกได้หรือไม่”

“ไม่สามารถสมมติได้ว่าจะเกิดปัญหาอะไรได้บ้าง เพราะถ้าหากทำการสมมติขึ้นมา จะมีอาการที่อาจเกิดขึ้นได้มากมายนัก มากจนเจ้าแทบจะคิดไม่ถึงทีเดียว ทำได้แต่พิจารณาจากอาการของนางและสภาพร่างกายของนางในตอนนี้เท่านั้น”

ปัญหาที่อาจเกิดขึ้นกับหญิงอายุมากที่ตั้งครรภ์นั้นเป็นเรื่องที่ยากจะป้องกันจริงๆ อีกอย่าง ความเสี่ยงนี้ไม่ได้มีแต่เฉพาะกับหญิงตั้งครรภ์ ลูกในครรภ์ก็มีความเสี่ยงมาก ตอนที่อาศัยอยู่ในท้องของแม่ เป็นไปได้ว่าอาจจะเกิดภาวะครรภ์เป็นพิษ ลมชัก เลือดออกในกะโหลก และอาการรกเกาะต่ำ

และหลังจากคลอดแล้ว ก็อาจเกิดภาวะผิดปกติตั้งแต่เกิด เป็นโรคหัวใจตั้งแต่กำเนิดเป็นต้น

แน่นอนว่า ความเสี่ยงของหญิงตั้งครรภ์มีมากยิ่งกว่า ความดันสูงระหว่างตั้งครรภ์ เบาหวานระหว่างการตั้งครรภ์ โรคหัวใจและโรคไตเป็นต้น

อาการเหล่านี้ ไม่แน่ว่าจะปรากฏออกมา แต่ว่ามีความเป็นไปสูงกว่าหญิงที่ตั้งครรภ์ในอายุปกติธรรมดาทั่วไปมาก

อีกอย่าง เป็นสิ่งที่พบเห็นได้ทั่วไป

หยวนหย่งอี้ถามขึ้นว่า“เช่นนั้นผลเลวร้ายที่สุด คืออะไร”

หยวนชิงหลิงส่ายหน้า“ผลเลวร้ายที่สุด ก็คือสิ่งที่พวกเจ้าคิดนั่นแหละ ทั้งแม่และเด็กล้วนจะมีปัญหา แต่ว่า เป็นไปได้ว่าปัญหาไม่ใหญ่มาก แต่สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นสิ่งที่คาดเดาไม่ได้ ถ้าหากตัดสินใจเอา ก็ต้องแบกรับความเสี่ยงที่สูงมาก”

เสียงของฮุ่ยเทียนดังขึ้นที่หน้าประตู “พวกเราตัดสินใจไม่เอา ฮองเฮา ทรงมียาให้นางกินใช่หรือไม่ ยาที่สามารถลดความเจ็บปวดของนางได้”

ทุกคนต่างก็มองไปพร้อมกัน พวกเขาสองสามีภรรยาจูงมือกันยืนอยู่หน้าประตู ฮูหยินเหยาน้ำตาไหลพราก ดวงตาแดงก่ำไปหมดแล้ว

ทุกคนมองแล้วต่างก็รู้สึกเศร้าใจ น้อยมากที่ฮูหยินเหยาจะร้องไห้ แต่ไหนแต่ไรนางเป็นคนเข้มแข็งมาตลอด

หยวนชิงหลิงค่อยๆเดินเข้าไป มองพวกเขา สีหน้าของฮุ่ยเทียนนั่นหนักแน่น แต่ว่าสงสารภรรยามาก

ส่วนฮูหยินเหยา มีความสับสนมึนงง อาลัยอาวรณ์ เสียใจ มีทุกอารมณ์ หยวนชิงหลิงมองนาง“ตัดสินใจแล้วหรือ”

ฮูหยินเหยาสูดจมูกครั้งหนึ่ง น้ำตาก็ไหลออกมาอย่างห้ามไว้ไม่อยู่“บางทีนี่อาจเป็นกรรมตามสนอง”

“กรรมตามสนองอะไรกัน ทำไมจึงโยงไปถึงเรื่องเวรกรรมได้ อย่าพูดเหลวไหล”ฮุ่ยเทียนไม่ชอบให้นางพูดเช่นนี้ หลายปีมานี้ นางเอาแต่พะวงเรื่องที่เคยทำลงไปแต่เก่าก่อนอยู่เสมอ

ยื่นมือไปเช็ดน้ำตาให้นาง เขาพูดกับหยวนชิงหลิงว่า“ตัดสินใจแล้ว”

หยวนชิงหลิงตอบรับเสียงหนึ่ง ในใจยังคงรู้สึกเศร้ามาก มือทั้งคู่ของนางได้ต้อนรับการกำเนิดของเด็กตั้งมากมาย แต่ตอนนี้ต้องทำให้ตายไปหนึ่งคน

นางหมุนตัว มองไปทางหรงเยว่ ทันใดนั้นดวงตาก็ร้อนผ่าวขึ้น เพราะว่าหรงเยว่ก็กำลังเช็ดน้ำตาอยู่

เพื่อให้สามารถกำเนิดลูกได้ หรงเยว่ทรมานโดยวิธีต่างๆนานามากมาย สำหรับนางแล้ว ลูกเป็นทุกสิ่งทุกอย่าง นางสามารถเสียสละชีวิตของตนเองได้

ที่หรงเยว่ยังคงรู้สึกเศร้าใจเช่นนี้ แค่คิดก็รู้แล้วว่า ฮูหยินเหยาจะมีความรู้สึกอย่างไร

พระชายาซุนและหยวนหย่งอี้ต่างก็เบือนหน้าออกไป ไม่กล้าดูความเจ็บปวดที่อยู่ในสายตาของฮูหยินเหยา

หยวนชิงหลิงพูดเสียงเบาว่า “ถ้าหากแน่ใจแล้ว เช่นนั้นข้าจะทำการตรวจร่างกายให้เจ้าก่อน มั่นใจแล้วว่าไม่มีอาการอื่นแทรกซ้อน ก็สามารถให้ยาได้ ”

ฮูหยินเหยาตอบรับเสียงหนึ่ง จมูกตื้อตันเป็นอย่างยิ่ง

หยวนชิงหลิงพานางไปทำการตรวจในห้อง ทำได้เพียงการตรวจในเบื้องต้นบางอย่างเท่านั้น

ถามอาการของนางในตอนนี้อย่างชัดเจน จึงได้รับรู้ว่าเกิดอาการปวดท้องตั้งแต่หลายวันก่อนแล้ว เวียนหัวคลื่นไส้ กินไม่ลง ปวดเอวอย่างรุนแรง เพื่อไม่ให้ฮุ่ยเทียนมองออก นางได้แต่แสร้งเข้มแข็งมาตลอด

ฮุ่ยเทียนสงสารนางมาก