บทที่ 1690 ลูกชาย

ฮุ่ยเทียนยืนยันที่จะเข้าไปในห้องผ่าตัดด้วย

นี่ทำให้หยวนชิงหลิงค่อนข้างลำบากใจ เพราะฮุ่ยเทียนค่อนข้างปกป้องหวงแหนภรรยาอย่างมาก หากเห็นภาพตอนที่นางใช้มีดกรีดผ่าท้อง คงกระโดดถีบนางแน่

แต่ก็พอมีวิธีรับมือเขา

หลังจากเข้าไปในห้องผ่าตัดวางฮูหยินเหยาไว้บนเตียงผ่าตัด ก็จัดเตรียมของในกล่องยาสักพัก หยิบทิชชู่เปียกออกมาหนึ่งแผ่น พร้อมพูดขึ้นว่า “เจ้าใช้ชีวิตอยู่ข้างนอกมาตลอด บนร่างกายอาจมีพิษ และการผ่าตัดจะถูกพิษไม่ได้ ดังนั้นเจ้าต้องใช้อันนี้ปิดปากปิดจมูกไว้ สูดหายใจเข้าลึกๆ สักสองสามครั้งเพื่อให้ลมหายใจบริสุทธิ์”

ตอนนี้ฮุ่ยเทียนไร้ที่พึ่ง ทำได้เพียงต้องเชื่อฟังนาง หยิบกระดาษทิชชู่เปียกมาปิดจมูกและปาก ยังพูดขึ้นว่า “นี่เป็นผ้าเช็ดหน้าทำจากอะไร?”

“อย่าพูดจา สูดลมหายใจ” หยวนชิงหลิงพูดขึ้น

ฮุ่ยเทียนจึงสูดลมหายใจคำโต หลังจากสูดเข้าไปหลายที รู้สึกเหมือนภาพตรงหน้าเลือนราง พร้อมพูดขึ้นว่า “เอ่อ รู้สึกเวียนหัว....”

แล้วก็ล้มลง

ทำให้ฮูหยินเหยาตกใจอย่างมาก

หยวนชิงหลิงยิ้มหัวเราะ พร้อมพูดขึ้นว่า “วางใจ เขาไม่เป็นไร ข้าแค่ให้เขาหลับไปชั่วขณะ ไม่ให้เขารบกวนข้า”

ฮูหยินเหยาปวดท้อง แต่ก็ยังอดทนหัวเราะขึ้นมา พร้อมพูดขึ้นอย่างเอ็นดูว่า “ต่างบอกว่าหลายเดือนมานี้ข้าลำบาก ที่จริงคนที่ลำบากที่สุดคือเขา ไม่หลับไม่นอนทั้งคืน เฝ้าข้าอยู่ตรงนั้น”

“เขาเป็นห่วงเจ้า” หยวนชิงหลิงพูดขึ้นด้วยเสียงเบา เตรียมยาชาไว้เรียบร้อยแล้ว พร้อมพูดขึ้นว่า “เราเตรียมตัวเริ่มกันแล้วนะ เจ้าไม่ต้องห่วง นอนหลับแล้วตื่นขึ้นมา ก็ได้เจอหน้าลูกแล้ว"

ตอนนี้ฮูหยินเหยากลับไม่ตื่นเต้นสักนิด มองดูหยวนชิงหลิงพร้อมพูดขึ้นว่า “ดี ข้ารออยู่"

“ยังมีอีกเรื่อง ต่อไปเจ้าจะคลอดอีกไหม?” หยวนชิงหลิงถามขึ้น

“ไม่แล้ว ไม่อยากอีกแล้ว” ฮูหยินเหยาคิดถึงความทรมานที่ผ่านมาหลายเดือน ทรมานมานนาง และก็ทรมานฮุ่ยเทียน นางสงสารฮุ่ยเทียน อีกอย่างร่างกายของนางทนต่อการคลอดลูกอีกครั้งไม่ได้แล้ว

“ได้ งั้นข้าช่วยเจ้า....ทำการผ่าตัด ทำให้ต่อไปเจ้าจะไม่ท้องอีก และก็ไม่ต้องดื่มยาคุม ดีไหม?”

“ได้หรือ?” ฮูหยินเหยาหน้าแดง

“ได้ ถือโอกาสเท่านั้นเอง ยังไงก็ต้องผ่าท้องแล้ว”