บทที่ 1697 มีความเป็นไปได้ที่จะหาเจอLR

หลังจากประชุมผู้ปกครองเสร็จแล้ว หยู่เหวินเห้ากับหยวนชิงหลิงต่างถูกเรียนเชิญไปพบผู้อำนวยการโรงเรียน เพื่อพูดคุยถึงปัญหาของนักเรียน

แน่นอนว่านักเรียนไม่มีปัญหาอะไร ตอนนี้ต้องมั่นใจว่าที่บ้านก็ไม่มีปัญหาอะไร ให้นักเรียนพยายามอย่างสุดความสามารถ สอบเข้ามหาวิทยาลัยที่ดีที่สุด

หลังจากพูดคุยกันแล้ว รู้ว่าในครอบครัวรักใคร่สามัคคีกันอย่างมาก ไม่ส่งผลกระทบต่อการเรียนของนักเรียน กระทั่งยังมีการให้กำลังใจ ทางโรงเรียนจึงค่อยวางใจ

ไม่ว่าจะเป็นโรงเรียนมัธยมปลายหัวเฉิงหรือโรงเรียนมัธยมเซิ่งเย่ ปีนี้ล้วนเดิมพันนักเรียนสองคนนี้

หลังจากประชุมผู้ปกครองเสร็จแล้ว หยวนชิงหลิงมารับเจ้าห้าที่โรงเรียนแล้วออกไปทานข้าว

ใกล้ๆโรงเรียนมีร้านอาหารค่ำไม่เลวแห่งหนึ่ง แต่ค่อนข้างเสียงดัง

เมื่อก่อนหยวนชิงหลิงมาสถานที่แบบนี้น้อยครั้งมาก เพราะนางไม่ชอบความเสียงดัง

หยู่เหวินเห้ายิ่งมาน้อยครั้งกว่า

แต่คืนนี้พวกเขาคิดว่าบรรยากาศที่นี่เหมาะกับอารมณ์ความรู้สึกคืนนี้ที่สุด

สั่งเบียร์มาสองกระป๋องกับน้ำอัดลมมาหนึ่งกระป๋อง ทั้งสองคนชนแก้วกันอยู่ในร้านอาหารค่ำ

นอกจากดีใจมีความสุขแล้ว ก็ยังภาคภูมิใจอย่างมาก

และพวกเขาได้มีส่วนร่วมในความสุขและความสำเร็จ

เจ้าห้าที่ดื่มเหล้าได้ไม่เลว วันนี้รู้สึกร่องลอย มองดูภรรยาคนสวย คิดถึงลูกชายที่เก่ง และก็คิดถึงความสงบสุขเจริญรุ่งเรืองของเป่ยถังในตอนนี้ เขารู้สึกว่าชั่วชีวิตนี้ไม่มีอะไรเสียใจแล้ว

ตอนนี้หวนคิดถึงเรื่องที่ผ่านมา ตอนนั้นเขาถูกใส่ร้าย ไม่ได้รับความไว้วางใจจากประชาชน กลายเป็นที่ขบขันในราชสำนัก แม้แต่เขายังคิดว่าชั่วชีวิตนี้ คงจะต้องผ่านไปอย่างโคตรงี่เง่าอย่างนี้

แต่ทั้งหมด เปลี่ยนแปลงไปหลังจากที่นางมา

“ด็อกเตอร์หยวน ขอบใจเจ้า” ในระหว่างที่มึนเมา เขาจับมือหยวนชิงหลิงไว้ แล้วพูดขึ้นด้วยเสียงเบา

“ฮ่องเต้ ทำไมจู่ๆก็พูดจาเกรงใจขึ้นมา?” หยวนชิงหลิงยิ้มหัวเราะพร้อมพูดขึ้น

“หากเจ้าไม่มา ข้าก็คงเป็นที่ขบขันไปตลอดชีวิต เจ้ามาแล้ว ข้าก็กลายเป็นผู้ชนะ......” เขาถอนหายใจพร้อมพูดขึ้นว่า “กลมกลืนสวยงามมาก”

“เมาแล้ว?” หยวนชิงหลิงมองดูเหล้าที่ถึงก้นขวด

“เป็นไปไม่ได้ เหล้าแค่นี้ไม่ทำให้ข้าเมา ข้าเพียงแค่ รู้สึกว่าวันนี้มีความสุขมาก เจ้าเสี่ยงตายคลอดลูกออกมา แต่ข้ากลับได้รับความสุข”