บทที่ 1743 เซียวเหยากงรับคำท้า

การแพร่ระบาดอยู่ภายใต้การควบคุมในระดับพื้นฐานแล้ว คณะเดินทางจึงเดินทางออกจากเมืองหวูกุ้ย

ทิวทัศน์รอบ ๆ เมืองหวูกุ้ยสวยงามอย่างยิ่ง เพราะไม่มีงานเร่งด่วนอะไร จึงสามารถเดินทางช้า ๆ พลางชมทิวทัศน์รอบ ๆ ดูชีวิตผู้คน และขนบธรรมเนียมต่าง ๆ ได้จนทั่ว

สุดท้ายก็เป็นไปตามที่ทุกคนปรารถนา การเที่ยวครั้งนี้สามารถเปลี่ยนเป็นการเที่ยวจริง ๆ ได้สักที

ในขณะที่สามยักษ์ใหญ่ที่อยู่ในยุคปัจจุบัน ก็ออกไปเที่ยวเล่นกันทั่วทุกที่

นอกจากนี้ นับจากที่วิดีโอสั้นของเซียวเหยากงได้รับความนิยมจนดังเป็นพลุแตก พวกเขาจึงถ่ายวิดีโอสั้นทุกที่ที่พวกเขาไป

เนื่องจากตอนนี้ยังเป็นแค่ทัวร์ภายในประเทศ ไกด์เลยจัดรถ RV ให้พวกเขาคันหนึ่ง ไปถึงที่ไหนก็พักเสียที่นั่น พวกเขาเดินทางขึ้นเขาลงห้วย พบเจออะไรไม่น้อย ได้เป็นเพื่อนกับผู้คนมากมาย รวมถึงพวกที่ชอบตามคนดังทางอินเทอร์เน็ตที่ไล่ตามพวกเขา เรียกได้ว่าแมสสุดติ่งกันเลยทีเดียว

โดยเฉพาะเซียวเหยากง ผู้ชื่นชอบการแย่งซีนเด่นเป็นชีวิตจิตใจ ทุกครั้งที่เขาไปถึงที่ไหนสักแห่ง เพื่อจะถ่ายวิดีโอสั้น เขาเป็นต้องอวดวิชากังฟูทุกที่

ถ้าไม่ใช่เพราะท่านฉู่กับอู๋ซ่างหวงพยายามหยุดเขาไว้เต็มที่ เขายังคิดจะโชว์วิชาตัวเบาด้วยซ้ำ

ถ้าเขาโชว์วิชาตัวเบาออกไปจริง ๆ ทัวร์ครั้งนี้ก็คงจะไม่ได้ไปต่อแน่ มีแต่ต้องซ่อนตัวกันเท่านั้นแล้ว

เซียวเหยากงยังคงบ่นงึมงำว่า เดิมทีวิชาตัวเบาก็มีอยู่ในโลกใบนี้แล้ว ติดอยู่แค่ว่าผู้คนสมัยนี้ไม่

ฝึกวรยุทธ์กันแล้ว เขาก็แค่อยากจะกระตุ้นให้ทุกคนหันมาสนใจฝึกวรยุทธ์ก็เท่านั้น

แต่เอาเข้าจริง เขาสามารถสร้างกระแสแห่งการเรียนรู้เรื่องศิลปะการต่อสู้ขึ้นมาได้จริง ๆ

เพราะถึงแม้เขาจะไม่ได้โชว์วิชาตัวเบา แต่ตอนที่โชว์กังฟู ความงดงามของเพลงหมัดทั้งมือทั้งเท้า

ในยามออกอาวุธก็งามสง่าน่าเกรงขาม ทำให้คนที่ได้เห็นรู้สึกตกตะลึง ระคนชื่นชมกันอย่างมาก

นอกจากนี้ ยังมีบล็อกเกอร์บางคนที่ฝึกศิลปะการต่อสู้ไล่ตามพวกเขา บอกว่าพวกเขาอยากจะ

ประลองฝีมือกับเซียวเหยากงดูซักครั้ง

บ้างก็หวังจะดึงดูดความสนใจของผู้คน เกาะกระแสเขาเพื่อให้ตัวเองดัง บ้างก็อยากเรียนรู้จากผู้มี

วิชาจริง ๆ