บทที่ 1785 เขาเป็นบัญชีดำของหมาป่าหิมะ

จังหวะเหมาะพอดีที่ตอนนี้ อ๋องชินเฟิงอันสองสามีภรรยากลับมาเมืองหลวง พวกเขากลับมาครั้งนี้ ถึงแม้จะเหน็ดเหนื่อยจากการเดินทางตะลอน ๆ แต่หลังจากกลับมาแล้วยังมีเงินแจกให้แก่คนชราชุดดำ คนละห้าตำลึง

เมื่อเจ้าหญิงรู้ข่าว ก็รีบเข้าวังมาบอกหยวนชิงหลิง ให้หยวนชิงหลิงไปช่วยถามเรื่องหมาป่าหิมะ

หยวนชิงหลิงก็ได้ยินเรื่องที่พวกเขากลับมาแจกเงิน กำลังวางแผนที่จะออกจากวังไปหาพวกเขาทั้งสอง เจ้าหญิงก็มาพอดี จึงพูดขึ้นว่า “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เจ้าไปพร้อมกับข้า?”

เจ้าหญิงยินดีอยู่แล้ว แต่ก็ถามขึ้นอย่างเป็นกังวลว่า “มีข้าอยู่ด้วยแล้ว จะเป็นการไม่สะดวกที่จะพูดขึ้นมาหรือเปล่า?”

“ไม่ คิดว่าชายาเฟิงอันคงไม่เป็นเพราะว่ามีเจ้าอยู่ด้วยแล้วจะไม่กล้าพูดความจริง เพียงแต่ว่าอยากที่จะพูดหรือไม่เท่านั้น” หยวนชิงหลิงพูดขึ้น

“นั่นก็ถูก” เจ้าหญิงอยากที่จะรู้เป็นอันดับแรกอยู่แล้ว ดังนั้น จึงออกจากวังไปพร้อมกับหยวนชิงหลิงอย่างมีความสุข

มาถึงจวนอ๋องซู่ บรรยากาศทั้งหมดไม่เหมือนเดิมแล้ว ร่าเริงกันอย่างมาก บนใบหน้าของแต่ละคนต่างก็ยิ้มแย้ม ยังทำความเคารพหยวนชิงหลิงด้วย ต้องรู้ว่าก่อนหน้านี้พวกเขาเห็นฮองเฮาฉีดยาแล้วก็ต้องหลบ

เมื่อมีเงินแล้ว ก็ไม่เกรงกลัวฟ้าดินแล้ว

หยวนชิงหลิงกับเจ้าหญิงไปถวายพระพรอ๋องชินเฟิงอันก่อน

อ๋องชินเฟิงอันค่อนข้างเคร่งขรึมมาตลอด แต่วันนี้อารมณ์ดี ถามหยวนชิงหลิงกับเจ้าหญิงว่า “คืนนี้ในจวนปิ้งย่าง พวกเจ้าจะอยู่ร่วมไหม?”

อ๋องชินเฟิงอันเอ่ยปากชวนด้วยตนเอง รุ่นน้องทั้งสองไม่กล้าปฏิเสธอยู่แล้ว จึงพูดขึ้นว่า “ยินดีอย่างแน่นอน”

“สามารถพาคนในครอบครัวมาด้วยได้ ไม่ต้องสมทบเงิน” องครักษ์เงาดำพูดขึ้นอยู่ด้านข้างว่า “พวกเราจ่ายเงิน รวมทั้งเหล้าด้วย”

โอ๋ ใจกว้างจริงๆ เห็นทีคงจะได้กำไรมาไม่น้อย

หยวนชิงหลิงอิจฉามิตรภาพของพวกเขามาก มีเงินแล้ว ทุกคนก็ร่วมดื่มกินด้วยกัน สนุกสนานกันยิ่งกว่าตอนปีใหม่

อีกอย่าง พวกเขาชอบแบ่งปัน แบ่งปันของกินอร่อย แบ่งปันความเจริญรุ่งเรือง แบ่งปันความมั่งคั่ง และก็แบ่งปันความยากจน

หยวนชิงหลิงยิ้มขอบคุณ พร้อมพูดกับองครักษ์เงาดำว่า “งั้นดี เห็นแก่ความเกรงใจของท่าน เจาะเลือดครั้งหน้า ข้าจะเจาะของท่านน้อยหน่อย”