บทที่ 1820 ตอนนี้ท่านมีอะไรที่อยากทำหรือไม่

“ข้าสบายดี” เวลานี้เองนางถึงค่อยมองมาที่เจ้าห้า จ้องที่มือของเขา มือของเขาจับมือของนางไว้แน่น ความรู้สึกกังวลที่ส่งผ่านมาถึง ความสงสัย ความรู้สึกเหล่านั้นนางสามารถรับรู้ได้ทั้งหมด

นางเห็นหนอนน้ำแข็งในเลือดของเขา หรือก็คือผงฝุ่นจิตวิญญาณที่พระชายาจิ้งพูดถึง นางยังถึงขั้นมองเห็นการเคลื่อนไหวของหนอนน้ำแข็ง ผลของการเคลื่อนไหวอย่างต่อเนื่องไม่หยุดยั้ง คือในร่างกายล้วนเต็มไปด้วยผงฝุ่นจิตวิญญาณชนิดนี้ จนสุดท้ายแล้ว ไม่แน่ว่าร่างของเจ้าห้าอาจถูกยึดครองโดยผงฝุ่นจิตวิญญาณ

นี่อาจเป็นผลสืบเนื่องที่จะเกิดตามมาภายหลัง ดังที่พระชายาจิ้งได้ว่าไว้

นางยังเห็นผลของยา LR ในร่างกายของเขา ที่กลืนกินเซลล์เสื่อมสภาพ ในขณะเดียวกันก็กลืนกินเศษผงฝุ่นจิตวิญญาณเสี้ยวเล็ก ๆ ไปด้วย แต่เพราะความเร็วของการกลืนกิน ไม่ได้รวดเร็วเท่ากับความเร็วในการขยายพันธุ์ ซึ่งนี่เองเป็นเหตุผลว่าทำไมพระชายาจิ้งถึงบอกว่าต้องฉีด LR อีกครั้ง เพราะถ้าจะทำให้ผงฝุ่นจิตวิญญาณในร่างเกิดความสมดุล จำเป็นต้องฉีดยาอีกครั้ง

“หยวน เจ้าไม่เป็นไรจริง ๆ น่ะรึ?” หยู่เหวินเห้าถามขึ้นอีกครั้งด้วยความเป็นห่วง

“เจ้าห้า เจ้าจำเป็นต้องฉีดยา” หยวนชิงหลิงลูบไล้ใบหน้าของเขาเบา ๆ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า “ฉีดอีกเข็มเดียวก็ไม่เป็นไรแล้ว”

หยู่เหวินเห้ามองนางอย่างสับสนงงงัน “หา?”

เป็นไปอย่างที่พระชายาจิ้งว่าไว้จริง ๆ หลังจากที่เจ้าหยวนกินยาเข้าไป ก็เห็นด้วยที่จะให้เขาฉีดยาทันที นี่คงไม่ได้ถูกสะกดจิตเข้าแล้วหรอกนะ?

“ข้าไม่ได้ถูกสะกดจิตหรอก” หยวนชิงหลิงหัวเราะ “เจ้าห้า ฟังที่พระชายาจิ้งพูดเถอะ”

หยู่เหวินเห้าตกตะลึงจนปากอ้าตาค้าง เขาไม่ได้พูดออกมานะ แค่คิดในใจเท่านั้นเอง

รอยยิ้มซุกซนของหยวนชิงหลิง ส่งผลให้หยู่เหวินเห้ายิ่งสับสนงงงันหนักขึ้นกว่าเดิมแล้ว

แต่เขาก็ยังเชื่อฟัง ปล่อยให้เจ้าหยวนฉีดยาให้เขาแต่โดยดี

เดิมคิดว่าอาจจะสลบไปเหมือนครั้งแรก แต่คิดไม่ถึงว่า จะไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองใด ๆ เลย

แต่เจ้าหยวนยังคงมองเขาอยู่ตลอดเวลา มองขึ้น ๆ ลง ๆ ราวกับว่านางรู้สึกพอใจมาก

“เจ้าหยวน มีปัญหาอะไรหรือไม่?” หยู่เหวินเห้าถูกนางจ้องมองเสียจนเริ่มจะรู้สึกอกสั่นขวัญแขวนขึ้นมาแล้ว

"ดีมาก!" หยวนชิงหลิงยื่นมือออกไปกอดเขาอย่างมีความสุข "นี่แหล่ะ ถึงจะนับว่าเป็นวิธีแก้ไขปัญหาเรื่องผลสืบเนื่องที่จะตามมาของยานี้ได้อย่างแท้จริง"