บทที่ 183 ความซวยออกจากปาก

ครุ่นคิดอยู่นาน หยวนชิงหลิงจึงพูดขึ้น: “ตอนนั้นไม่กล้า”

“ไม่กล้าหรือ? นี่เป็นเหตุผลที่ไม่ดีเลย” แม่นมสี่พูด

หยวนชิงหลิงหัวเราะ: “ใช่ ที่จริงไม่ใช่เหตุผลที่ดีเลย”

แต่ ก็มีความคิดแบบนี้จริงๆ นางในตอนนั้น มีศัตรูรอบทิศ

“แล้ว?” แม่นมสี่ถามขึ้น

หยวนชิงหลิงถอนหายใจ “ไม่รู้ พรหมลิขิตของคนสองคนนั้นอัศจรรย์มาก ตอนที่ข้าเข้ามาในวัง มีบาดแผลเต็มตัว แม่นมเป็นคนเดียวที่ดีกับข้า ข้าจำบุญคุณครั้งนั้นได้และจะจำตลอดไป”

ประโยคนี้ พอเจอแม่นมสี่หักหลังมา ก็เหมือนปากจะไม่ตรงกับใจ

แต่ว่า แม่นมสี่ฟังแล้วก็รู้สึกตื้นตัน จนน้ำตาไหลออกมา

“ตลอดไป” แม่นมสี่พูดเสียงติดขัด พร้อมกับยิ้มออกมา “เมื่อนานมาแล้ว ก็เคยมีคนพูดกับข้าว่าจะดีกับข้าตลอดไป”

“เขาทำไม่ได้หรือ?” หยวนชิงหลิงถามขึ้น คนคนนั้นต้องเป็นโสวฝู่ฉู่แน่นอน?ต้องใช้แน่ๆ โสวฝู่ฉู่จะมาชอบนางกำนัลในวังได้อย่างไร?

“ข้าไม่เชื่อ!” แม่นมสี่พูดขึ้น พร้อมกับท่าทีไม่รู้เรื่อง “ใครจะเชื่อ?เขาเป็นใคร ข้าเป็นใคร?ไม่เชื่อ งั้นข้าก็ไม่รู้ว่าตั้งแต่ต้นจบนั้นมันจริงหรือไม่ แบบนี้ก็ดีออก”

ไม่มีอะไรแน่นอน

ไม่เชื่อ ไม่ลอง ตำตอบก็มีแค่สองแบบ

หยวนชิงหลิงถอนหายใจ

“ทั้งชีวิตนี้ ก็ผ่านไปแบบงงๆ” แม่นมสี่พูดเสียงนิ่ง

“เป็นเรื่องราวที่ทั้งสวยงามและเจ็บปวดเรื่องหนึ่ง” หยวนชิงหลิงพูด

แม่นมสี่หัวเราะ “อย่างนั้นหรือ?”

ไม่งดงาม เพียงแค่เป็นเรื่องของคนที่รู้ ไม่ได้สวยงามเลยสักนิด เพราะความอายุยาวนานและความเจ็บที่ยาวนาน นางค่อยๆ ผ่านมันมา

เคยเสียใจ แต่ไม่กล้าให้ความเสียใจนั้นมาทำลายความต้องการตัวเอง

เพราะว่าพอเกิดความบ้าขึ้นมาครั้งหนึ่ง ก็อาจจะทำให้เกิดความคิดต่างๆ ขึ้นมากมาย อย่างนั้นตัวเราก็จะไม่สามารถมีชีวิตอยู่ต่อไปได้

ตอนนี้แม้ว่าจะไม่รู้อะไร แต่กลับผ่านมาครึ่งชีวิตแล้ว อยู่อย่างสงบ เหมือนน้ำไหลนิ่ง

หยวนชิงหลิงรู้สึกว่าบรรยากาศเริ่มดูน่าเศร้า จึงพูดขึ้น: “จริงด้วย ท่านอ๋องบอกว่าวันนี้เป็นการเลือกพระชายารองให้อ๋องฉี มามาคิดว่า พระชายารองคนนี้จะเป็นหญิงสาวจากตระกูลฉู่หรือไม่?”

“ไม่จำเป็น!” แม่นมสี่พูดขึ้น

“ไม่จำเป็นงั้นหรือ?” หยวนชิงหลิงอึ้งสักพัก “ตอนนี้ดูแล้วพระชายาอ๋องฉีกำลังจะถูกโส่วฝู่ฉู่ทอดทิ้งแล้ว ยังไงซะ นางก็มีมลทินแล้ว ตำแหน่งพระชายาอ๋องฉีนี้ อาจจะไม่สามารถอยู่ได้แล้ว มีหรือที่โสวฝู่ฉู่จะไม่เลือกคนในตระกูลฉู่มาแทน?”

แม่นมสี่พูดเบาๆ “โสวฝู่ฉู่ไม่จำเป็นต้องเลือกอ๋องฉีเป็นรัชทายาท และถึงแม้ว่าเขาจะเลือกอ๋องฉี แต่ถ้ามีคนที่ดีกว่า เขาก็จะเลือกคนที่ดีกว่า”

ประโยคนี้ทำให้หยวนชิงหลิงตกใจมาก

“ถ้าเขาไม่เลือกอ๋องฉีแล้วจะเลือกใคร?อ๋องฉีเป็นหลายชายเขาใช่หรือไม่?และที่ท่านบอกว่าถึงจะเลือกอ๋องฉี แต่ถ้ามีคนที่ดีกว่า เขาก็จะเลือกคนที่ดีกว่า เอาอะไรมาวัด?”

แม่นมสี่นิ่งไปสักพัก แล้วพูดขึ้น: “ที่จริงพระชายาไม่จำเป็นต้องมองเขาซับซ้อนขนาดนั้น ในใจเขานั้น บ้านเมืองมาก่อน ทุกอย่าง”

ประโยคนี้ หยวนชิงหลิงไม่เชื่อ

คนที่กุมอำนาจไว้ในมือ และยังเอาแต่ข่มขู่คนในราชวงศ์ เจ้าคิดว่าเขาต้องการทำเพื่อประเทศอย่างนั้นหรือ?บางทีอาจจะใช่ แต่ต้องดูว่าจะเป็นใครที่ทำให้บ้านเมืองสงบ

หัวใจของคนคนหนึ่งนั้นสามารถขยายใหญ่ได้ นางเชื่อจุดนี้

แต่ว่า โส่วฝู่ฉู่เห็นแม่นมสี่เป็นเพียงของเล่น อย่างนั้นก็ไม่ควรพูดอะไรมากแล้ว

งานชมดอกไม้ถูกจัดขึ้นที่อุทยานอวี้ฮัวซึ่งประดับด้วยโดมสว่างไสว

ไม่ใช่งานกลางวันแต่สามารถจัดได้เร็วขนาดนี้ ทำให้คนสงสัยในตัวฮองเฮาอย่างมาก