บทที่ 1860 จะต้องได้พบแน่

หลังจากที่ซาลาเปารู้เรื่องนี้ ก็ร้อนใจดั่งไฟลน รีบพาหมาป่าหิมะออกไปตามหาทันที

เขารู้สึกแปลกใจมาก น้องชายของเขาล้วนไม่ใช่คนธรรมดา การจะตามหาเจ้าตาทับทิมเป็นอะไรที่ง่ายมาก แต่ทำไมกลับหาไม่เจอ?

แต่เพียงไม่นานเขาก็ค้นพบว่า ไม่ใช่แค่น้องชายเท่านั้นที่หาไม่เจอ แม้แต่เขาเองก็ยังหาไม่เจอด้วย

เขาตามหาไม่หยุดจนถึงเช้าวันรุ่งขึ้น แต่กระทั่งร่องรอยเพียงเศษเสี้ยวของเจ้าตาทับทิมก็ยังหาไม่พบ

เขาขอความช่วยเหลือจากจวนอ๋องซู่ ให้กลุ่มชายชราชุดดำช่วยตามหาอีกแรง เพราะกลุ่มชายชราชุดดำชอบเจ้าตาทับทิมอย่างยิ่ง หลังจากบอกพวกเขาเรื่องที่เจ้าตาทับทิมหายไป พวกเขาก็ร้อนใจมาก รีบออกเดินทางค้นหาทันที

หนึ่งในกลุ่มชายชราชุดดำเหล่านั้น เดินไปพลางก็พร่ำบ่นไปพลางว่า "บอกตั้งนานแล้วแท้ ๆ ว่าให้ขายแลกเงินไปก็ไม่ฟัง มาตอนนี้หายจ้อยไปแล้วล่ะสิ? อดได้ทั้งเงินสูญเสียทั้งของแท้ ๆ"

ซาลาเปาได้ฟังแล้วก็ยิ้มแหย ๆ พลางส่ายหน้า รู้ว่าถึงแม้เขาจะพูดอย่างนั้น แต่เขาชอบเจ้าตาทับทิมมากที่สุด ก็แค่ทำปากเก่งพร่ำบ่นพ่นคำไม่น่าฟังไปตามเรื่องตามราวเท่านั้น

ท่านชายสี่ก็ส่งคนออกไปตามหาเช่นกัน สำนักเหลิ่งหลังไม่มีภารกิจในขณะนี้ ทั้งหมดจึงเข้าร่วมการค้นหาเจ้าตาทับทิมอย่างพร้อมเพรียง

พูดไปก็น่าแปลก เจ้าตาทับทิมที่กระโดดโลดเต้นออกไปแบบไม่มีจุดหมายปลายทาง กลับกลายเป็นว่าทุกคนตามหากันอย่างไรก็หาไม่พบ

ท่านชายสี่ถึงกับส่งคนไปตามหาถึงเขตจื๋อลี่ ซาลาเปาก็กลับไปที่ค่ายทหารด้วย เพราะเจ้าตาทับทิมเคยอยู่กับเขาในค่ายทหารเป็นเวลานาน จึงเป็นไปได้มากที่มันจะกลับไปที่นั่น

แต่เมื่อถึงเช้าวันรุ่งขึ้น ทุกคนก็มารวมตัวกันในสภาพมือเปล่าไม่ได้อะไรเลย

นี่เป็นครั้งแรกตั้งแต่เกิดจนมาถึงตอนนี้ ที่ซาลาเปาได้เผชิญกับเรื่องที่อยู่เหนือการควบคุมของเขา เขาวิตกกังวลและร้อนรุ่มใจมาก กลัวว่าเจ้าตาทับทิมจะเกิดเหตุไม่คาดฝัน กลัวว่าจะถูกลักพาตัว จับไปกินหรือเอาไปขาย ความคิดที่น่ากลัวทั้งหมดหลั่งไหลเข้ามาในสมอง ยิ่งเพิ่มความหวาดกลัวขึ้นไปเป็นเท่าทวี

เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกเคว้งคว้างหมดหนทาง เจ้าตาทับทิมติดตามอยู่ข้างกายเขามาระยะหนึ่งแล้ว เกิดเป็นสายสัมพันธ์อันลึกซึ้งขึ้นมานานพอสมควรทีเดียว เรียกว่ามีฐานะไม่ต่างจากหมาป่าหิมะก็ว่าได้ ถ้าหากมันเกิดไปพบกับเรื่องเลวร้ายขึ้นมาจริง ๆ เขาจะต้องเสียใจอย่างสุดแสนแน่ ๆ

เมื่อไหร่ที่คนเป็นลูกรู้สึกอับจนหมดหนทาง มักจะไปหาแม่โดยไม่รู้ตัว

ซาลาเปาก็เช่นกัน เขาให้หมาป่าหิมะตามหาต่อ ส่วนเขากลับไปหาแม่ที่วัง