บทที่ 1972 เจ้าเป็นเมียรองให้กับลูกชายของข้า

หยวนชิงหลิงพูดขึ้นก่อนว่า “ใต้เท้าฉิน ข้าถามเจ้า ที่ทำการปกครองเหนือของเจ้าจับตัวช่างสวีนักแกะสลักโรงงานมาด้วยข้อหาอะไร?”

ฉินฮวนสะบัดชุดคลุมแล้วนั่งลง พร้อมถามด้วยเสียงเย็นชาว่า “เจ้าเป็นใคร? ที่ทำการปกครองเหนือของข้าทำคดี เป็นเรื่องที่ผู้หญิงอย่างเจ้าควรถามหรือ?”

ทหารรักษาพระองค์ตะคอกพูดขึ้นว่า “บังอาจ เจ้าตอบคำถามมาก็พอ”

ฉินฮวนตกใจกลับเสียงตะคอกที่จู่ๆ ก็ดังขึ้นมา รีบหันไปมองทหารรักษาพระองค์ที่กำลังพูดอยู่ ด้วยสายตาเฉียบคม พร้อมพูดขึ้นว่า “พวกเจ้าเป็นใคร? กล้ามาเหิมเกริมในที่ทำการปกครองเหนือ”

หยวนชิงหลิงโบกมือให้กับทหารรักษาพระองค์ บ่งบอกว่าเขาไม่ต้องพูด ทหารรักษาพระองค์ก้าวถอยหลังไปหนึ่งก้าว ไปยืนอยู่ด้านข้างฮองเฮา

มือทั้งคู่ของหยวนชิงหลิงวางบนที่วางมือ มองดูฉินฮวน พร้อมพูดขึ้นว่า “คนที่บ้านไม่เคยออกมาเจอโลกภายนอก วู่วามไปหน่อย เรื่องที่เกิดในโรงงานวันนั้น ข้าก็พอรู้มาบ้างแล้ว หลานสาวของข้าฝึกงานฝีมืออยู่ในโรงงาน คุณชายกระทำการล่วงเกิน นางและลงมือทำร้ายช่างสวี หลานสาวของข้าป้องกันตัวทำร้ายคุณชาย ตามหลักแล้วช่างสวีเป็นผู้ถูกกระทำ แล้วทำไมถึงจับตัวนางมาขังที่ทำการปกครองเหนือ พร้อมลงโทษ? นางกระทำความผิดโทษฐานอะไรหรือ?”

ฉินฮวนจ้องมองดูนาง พร้อมพูดขึ้นว่า “ดังนั้น ผู้หญิงที่ทำร้ายคนในวันนั้น เป็นหลานสาวของเจ้า?”

“ใช่”

สายตาฉินฮวนประกายแววความโกรธ พร้อมพูดขึ้นว่า “พาตัวนางมา แล้วข้าจะปล่อยหญิงหม้ายคนนั้น”

“เรื่องราวที่เกิดขึ้น ใต้เท้าฉินรู้เรื่องไหม?” หยวนชิงหลิงถามขึ้นอย่างเรียบเฉย

ฉินฮวนพูดขึ้นด้วยเสียงเย็นชาว่า “หลานสาวป่าเถื่อนของเจ้า ทำลายความหวังดีของลูกชายข้า ยังลงมือทำร้ายเขา ตั้งแต่เล็กจนโต ข้าไม่เคยด่าว่าแม้เพียงคำเดียว หลานสาวของเจ้ามีศิษย์อะไรมีตีหัวเขา? ในเมื่อนางมาฝึกงานฝีมือที่โรงงาน หลังจากหลบหนี หญิงหม้ายคนนั้นก็ต้องรับโทษแทน หากเจ้าไม่อยากให้หญิงหม้ายคนนั้นเดือดร้อน ก็พาตัวนางมา”

สายตาหยวนชิงหลิงเยือกเย็นลง พร้อมพูดขึ้นด้วยเสียงเฉียบคมว่า “ดังนั้น ที่จริงเรื่องราวที่เกิดขึ้นเจ้าล้วนรู้ดี เจ้ารู้ว่าลูกชายของเจ้าลวนลามหลานสาวข้า และยังคิดที่จะจับตัวกลับไปข่มเหง หลังจากถูกช่างสวีห้าม ก็ทำร้ายนาง หลานสาวของข้าลงมือเพื่อปกป้องอาจารย์ ทำร้ายลูกชายของเจ้า นี่ถือเป็นการป้องกันตัว ทำไมพอมาถึงเจ้า กลับกลายเป็นความผิดของหลานสาวข้า? อีกอย่างช่างสวีถูกลูกชายของเจ้าทำร้ายเจ้าไม่พูดถึง ยังถูกเจ้าจับตัวมาลงโทษทรมานในที่ทำการปกครองเหนือ ภายใต้แผ่นดินกษัตริย์เจ้ากล้ากระทำเช่นนี้ อาศัยอำนาจของใครหรือ?”

ฉินฮวนหัวเราะเยาะขึ้นมา พร้อมพูดขึ้นว่า “อาศัยอำนาจของใครเจ้าไม่จำเป็นต้องรู้ ข้าปล่อยตัวหญิงหม้ายคนนั้นได้ แต่เจ้าต้องส่งตัวผู้หญิงคนนั้นมาที่จวน ให้นางมาเป็นเมียรองลูกชายของข้า เห็นคนที่อยู่ในเหตุการณ์บอกว่า ผู้หญิงคนนั้นรับเงินลูกชายของข้าไปหนึ่งร้อยตำลึงเป็นสินสอด ในเมื่อรับเงินไปแล้ว จะขัดขืนทำไม ต่อให้พูดยังไง นางก็ไม่มีเหตุผล”