บทที่ 1985 ผลดีจากฮูหยินเฉิน

และก็ในวันนี้ ฮูหยินเฉินเปิดงานเลี้ยงน้ำชา เชิญพวกฮูหยินมากมายมาพบปะกันในจวน อีกอย่าง ด้วยสถานะของนางมีคนที่เดิมไม่อาจเชิญได้ นางก็เชื้อเชิญ ในบัตรเชิญก็พูดอย่างตรงๆ ว่า โชคดีมีโอกาสได้ฟังคำสั่งสอนของฮองเฮา จึงอยากแบ่งปันร่วมหารือกับทุกคน เพื่อวิเคราะห์ความหมายที่ฮองเฮาต้องการสื่อ

ในบัตรเชิญพูดเช่นนี้ ฮูหยินตราตั้งระดับหนึ่ง ต่างก็มาร่วมด้วย

เมื่อคืนหลังจากฮูหยินเฉินกลับมาก็ตื่นเต้นจนนอนไม่หลับทั้งคืน ไปลากสามีตนเองกลับมาจากห้องของเมียรอง เดิมใต้เท้าเฉินแสดงสีหน้าไม่พอใจ ตนเองงานยุ่งมาทั้งวัน อยากจะมีความสุขกับเมียรอง กลับไปลากเขากลับมา ช่างไม่รู้กาลเทศะเลย

ปกตินางเป็นคนที่รู้กาลเทศะอย่างมาก

ดังนั้นเมื่อมาถึงในห้องฮูหยิน คิดอยากที่จะตำหนิ ต่อไปจะได้ไม่ทำอีก ต่อไปตอนที่ไปทำอะไรในห้องเมียรอง แล้วถูกลากกลับมา ก็จะทำให้เสียอารมณ์

สุดท้าย คำด่ายังไม่ทันได้พูดออกมา ก็ถูกคำพูดของฮูหยินทำให้ตกใจจนเกือบจะพานางไปหาหมอ

ฮูหยินพูดขึ้นอย่างเรียบเฉยว่า “วันนี้ข้าออกไปคุยกับฮองเฮามา”

เขาคิดว่าเป็นเรื่องโกหก นางไม่ใช่ฮูหยินตราตั้งภายนอก ยิ่งไม่ใช่ฮูหยินตราตั้งภายใน จะมีบุญวาสนาได้เจอฮองเฮาได้อย่างไร?

รอในที่สุดหลังจากเขามั่นใจแล้วว่าเป็นความจริง ก็แทบจะคุกเข่าลง ฮองเฮามายืนถึงบ้านประชาชน และยังเป็นการส่วนตัว ไม่มีขบวนส่งเสด็จ และไม่มีคนตามเคลียร์สถานที่

ได้ยินฮูหยินเล่าคำพูดที่ฮองเฮาพูด เขาก็ไม่กล้ากลับไปในห้องเมียรอง นอนกอดอยู่กับภรรยา ยังไงฮูหยินเคยเห็นฮองเฮา ยังคุยกับฮองเฮาเกี่ยวกับเรื่องของผู้หญิงมากมายขนาดนี้ ต่อไปหากฮองเฮามีอะไรจะดำเนินการ ก็คงจะต้องมาหานางไปคุยด้วย

จะต้องยกย่องเชิดชูไว้อย่างดี

ได้ยินว่าวันนี้ฮูหยินเฉินจะเปิดงานเลี้ยงน้ำชา ฮูหยินทุกคนต่างก็มาอย่างรวดเร็ว ยังไม่ถึงเวลานัดหมาย ก็แทบจะมากันครบหมดแล้ว

จนเฉินเบียดแน่นกันขึ้นมาทันที มีฮูหยินเฉินเป็นศูนย์กลาง กลายเป็นวงล้อมเป็นวงๆ

ฮูหยินเฉินเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นในบ้านช่างสวี ในฐานะที่เป็นผู้เห็นเหตุการณ์ ความสามารถในการเล่าเรื่องของฮูหยินเฉิน ถือว่าดีอย่างมาก

“ตอนนั้น พระชายาฉีมาหาข้า ข้าตกใจแทบแย่ ข้าไม่เคยไปมาหาสู่พระชายา แล้วทำไมถึงมาหาข้าล่ะ? ตอนนั้นในใจของข้า มีความคิดเป็นหมื่นพันอย่าง แต่คิดว่าล้วนเป็นไปไม่ได้ พวกเจ้าลองเดาดู ตามข้าไปด้วยเรื่องอะไร?”

เพียงแค่ประโยคง่ายๆ เช่นนี้ ล้วนสามารถดึงดูดความสนใจจากทุกคน มองดูนางอย่างแทบกลั้นหายใจ ไม่ทายแล้ว ยังไงพระชายาฉีคนนี้ไม่ไปมาหาสู่กับพวกฮูหยินตราตั้ง