บทที่ 2009 ยังต้องให้เจ้าเสือลงมือเองจนได้

เจ้าตาทับทิมรู้สึกว่า ไม่ง่ายเลยกว่านางจะเกลี้ยกล่อมพ่อแม่ได้สำเร็จ แต่เพราะซาลาเปาไม่ยอมรับปากเรื่องยกเลิกงานแต่ง นางรู้สึกโกรธมาก ดังนั้นจึงสั่งให้สาวใช้ไปนัดซาลาเปาออกมาอีกครั้ง

จากตรงนี้เหลือเพียงคำให้การของซาลาเปาเท่านั้นแล้ว ซาลาเปามาถึงหอตะวันตกซึ่งเป็นสถานที่นัดพบ ไม่เห็นเจ้าตาทับทิม จึงรออยู่ที่หอตะวันตก หลังจากรอไปได้ราว ๆ ครึ่งชั่วยาม ก็ยังไม่เห็นเจ้าตาทับทิมมา แต่กลับเป็นสาวใช้ของนางมาแทน สาวใช้บอกว่าคืนนี้คุณหนูไม่ว่าง เปลี่ยนเป็นพรุ่งนี้ค่อยนัดกันใหม่

ซาลาเปาหงุดหงิดอารมณ์เสีย ดื่มเหล้าไปหนึ่งไห บนตัวมีกลิ่นเหล้าจึงไม่อยากกลับบ้านไปถูกพ่อกับแม่เห็นเข้า จึงไปเดินเล่นแถว ๆ นั้นเพื่อให้กลิ่นเหล้าระเหย

ระหว่างที่เดิน ๆ ไป ก็เดินห่างออกจากจุดที่มีแสงไฟ ไปถึงเนินดินผืนหนึ่งที่มืดสนิท ถูกเถาวัลย์เกี่ยวเท้าจนสะดุด เขาเสียหลักล้มไปข้างหน้า ไม่สามารถยั้งฝีเท้าได้ เขาล้มแล้วกลิ้งตกลงไปในลำธารเล็ก ๆ สายหนึ่งที่อยู่ใต้เนินดิน

โชคดีที่เนินดินนั้นไม่สูงมาก เขาจึงไม่ได้รับบาดเจ็บอะไร แต่ตอนที่เขายืนขึ้นกลับพบว่าในลำธารมีร่างคนอยู่ร่างหนึ่ง จึงตกใจจนรีบชักเท้าวิ่งหนีไป

แต่วิ่งออกไปได้ไม่ไกล จู่ ๆ ก็ตะลึงขึ้นมา เสื้อผ้าชุดนั้นมัน.....

เขารีบวิ่งกลับไปที่ลำธารในสภาพเหมือนคนเสียสติ พบว่าร่างของคนที่นอนอยู่ในลำธารนั้นก็คือเจ้าตาทับทิม เขายื่นมือออกไปสำรวจลมหายใจ ก่อนจะพบว่าเจ้าตาทับทิมตายแล้ว

เขาทั้งตื่นตระหนกทั้งโศกเศร้า แบกร่างของเจ้าตาทับทิมวิ่งกลับไป แต่เมื่อเขาวิ่งไปจนใกล้หอตะวันตกก็เห็นสาวใช้ของเจ้าตาทับทิม

สาวใช้กรีดร้องเสียงดัง จนดึงดูดความสนใจรอบด้าน มีคนไปแจ้งเจ้าหน้าที่

คำให้การของบัณฑิตทังหยวนคือ คืนนั้นเขากับเพื่อน ๆ นัดกันออกไปดื่มเหล้า มีเพื่อน ๆ ที่ช่วยพิสูจน์หลักฐานที่อยู่ได้ รวมถึงคนงานในโรงเตี๊ยมก็สามารถพิสูจน์ได้เช่นกัน ดังนั้น ความน่าสงสัยของเขาจึงถูกตัดทิ้งไป

สาวใช้บอกว่า คืนนั้นเจ้าตาทับทิมไปที่หอตะวันตกจริง ๆ แต่พอไปถึงหอตะวันตกแล้วกลับเปลี่ยนใจ บอกว่าไม่อยากเจอหน้าเขา ให้เปลี่ยนไปนัดกันวันอื่นแทน แล้วสั่งให้สาวใช้ไปที่หอตะวันตกเพื่อบอกซาลาเปา

ตอนที่สาวใช้กลับไปไม่เห็นเจ้าตาทับทิม ก็คิดว่านางคงจะกลับบ้านแล้ว แต่ผลคือเมื่อกลับไปถึงบ้านพบว่าคุณหนูยังไม่กลับมา จึงออกไปตามหาที่บริเวณหอตะวันตกอีกครั้ง ระหว่างที่กำลังตามหาอยู่ ก็พบว่าซาลาเปาแบกศพของคุณหนูกลับมา

คำให้การของซาลาเปา เป็นเหมือนกับภาพจำลองเหตุการณ์เมื่อครู่

คำให้การของนักชันสูตรศพบอกว่า เจ้าตาทับทิมถูกคนบีบคอจนตาย บนคอมีรอยนิ้วมือหลงเหลืออยู่

“ตอนแรกพ่อปล่อยตัวคู่หมั้นคนนั้นไป” เจ๋อหลานขมวดคิ้ว “เพราะลายนิ้วมือบนศพไม่ตรงกัน ดังนั้นจึงมั่นใจได้ว่าเขาไม่ใช่ฆาตกรที่ฆ่าเจ้าตาทับทิม อีกทั้งคืนนั้นหลังจากที่สาวใช้มาแล้ว เขาก็ดื่มเหล้าอยู่ที่หอตะวันตกราว ๆ ครึ่งชั่วยาม ซึ่งจุดนี้ คนงานในหอสุราตะวันตกต่างก็สามารถยืนยันได้”

“ความน่าสงสัยของคู่หมั้นยังค่อนข้างสูงอยู่ดี เพราะคุณหนูเสียใจที่ต้องแต่งงาน ทั้งยังตบหน้าเขาไปฉาดหนึ่ง เขาแค้นเคืองใจจึงลงมือฆ่านาง พูดไปแล้วก็ถือว่ามีแรงจูงใจนะ” ทังหยวนพูด

เจ้าตาทับทิมเอามือเท้าคาง "แต่คุณหนูคนนั้นไม่ได้ไปที่หอตะวันตกนี่? เขาไปเจอคุณหนูคนนั้น แล้วยังลงมือฆ่านางได้อย่างไรล่ะ?"

“เดาคร่าว ๆ น่าจะประมาณว่าคุณหนูกำลังเดินเล่นอยู่ใกล้ ๆ เขาได้พบกับคุณหนู จากนั้นก็ทะเลาะกัน พลั้งมือบีบคอนางตาย ? แต่นั่นก็ไม่ถูกนะ ลายนิ้วมือไม่ตรงกัน”