บทที่ 2017 ทำแบบนี้แหละ

องค์ชายรัชทายาทกลับมาถึงในวัง เสด็จพ่อที่ชาญฉลาดของเขาคนนั้นกำลังคุยเรื่องชีวิตกับแม่ทัพใหญ่

เคาะประตูแล้วเปิด ยื่นศีรษะเข้าไปมองดู หยู่เหวินเห้าโบกมือพร้อมยิ้มพูดขึ้นว่า “มา ตัวโตไม่ใช่เด็กแล้ว มาทำความเคารพท่านลุงจิ้งถิง”

“ท่านลุง” องค์ชายรัชทายาทเข้าไป ทำความเคารพพร้อมพูดขึ้นว่า “โชคดีที่คืนนี้มีท่านลุงช่วย จึงทำให้ความจริงคดีนี้ปรากฏ”

แม่ทัพใหญ่จิ้งถิง หัวเราะพร้อมถามขึ้นว่า “สอบสวนหรือยัง? ยอมรับสารภาพแล้วใช่ไหม?”

องค์ชายรัชทายาทพูดขึ้นว่า “เรียนท่านลุง ยอมรับสารภาพแล้ว แต่ตอนนี้ไม่รู้ว่าจะต้องตัดสินคดีลงโทษยังไง จึงมาขอคำชี้แนะจากเสด็จพ่อกับท่านลุง”

“ตามกฎหมายแล้ว ควรที่จะลงโทษยังไง ก็ลงโทษแบบนั้นแหละ” หยู่เหวินเห้าพูดขึ้น นี่ยังต้องถามเขาด้วยหรือ?

“แต่ว่าเรื่องนี้......” องค์ชายรัชทายาทเล่าเรื่องทั้งหมดออกมาให้ฟัง ไม่ปกปิดที่มีแม่ทัพใหญ่อยู่ด้วย

หยู่เหวินเห้ากับจิ้งถิงฟังแล้ว ต่างก็มองตากัน คดีนี้ดูเหมือนปกติ แต่ก็ยากที่จะจัดการ ต้องครุ่นคิดดูก่อน

ปัญหาของคดีนี้ก็คือ ทางด้านกวาเอ๋อร์ บอกพวกเขาว่าสุดท้ายอู๋เหวินขาดใจตาย เพราะถูกเฉินหวู่ลากตกลงไป

หากเฉินหวู่ไม่ได้ลากนางตกลงไป แล้วจะมีคนมาช่วยไหม? อู๋เหวินจะสามารถมีชีวิตรอดมาเองไหม?

หากไม่มีคนมารบกวน อู๋เหวินตายแล้ว งั้นหวงเฉวียนก็จะไม่ได้พยายามฆ่า แต่เป็นการตั้งใจฆ่า

หากไม่รู้ตรงนี้ น่าจะดีแค่ไหน

แม่ทัพใหญ่จิ้งถิงเงียบไปสักพัก แล้วก็พูดขึ้นว่า “ทำเป็นไม่รู้ได้ไหม? ยังไงเขาก็มีเจตนาฆ่าคน และความจริงนี้คนอื่นไม่มีใครรู้ ฆาตกรเองก็ไม่รู้”

“ความจริงก็คือเช่นนี้ ข้าจะทำเป็นไม่รู้ไม่ได้ ถึงแม้ข้าอยากที่จะฆ่าเขา” หยู่เหวินเห้าพูดขึ้น

จู่ๆ แววตาก็เขาก็สั่นไหว มองดูองค์ชายรัชทายาท พร้อมพูดขึ้นว่า “ไปหาแม่ของเจ้า ให้นางช่วยเจ้า นางสามารถทำให้เจ้ามองเห็นสถานการณ์ที่ไม่มีอู๋เหวินมารบกวน แล้วจะตายยังไง”

เจ้าหยวนชำนาญการทำนายสถานการณ์ ไปหานางยังไงก็ได้คำตอบ ตอนนี้เขายังต้องดื่มเหล้า คุยกับจิ้งถิงถึงไหนแล้ว? กำลังสนุกอยู่เลย

หากไม่ได้คดีนี้ก็พักสักวันสองวัน ให้เขาได้เป็นกษัตริย์เลอะเลือนสักครั้งเถอะ

องค์ชายรัชทายาทก็คิดขึ้นมาได้ ใช่ เรื่องนี้มาหาพ่อไม่ได้ ต้องไปหาแม่ถึงจะถูก