บทที่ 2027 พี่สามกลับเป็นที่ชมชอบของหญิงสาว

ไปๆ มาๆ หยวนชิงหลิงก็อยู่ในยุคปัจจุบันสิบวันถึงกลับเป่ยถังไป ผลการตรวจของคุณย่าครั้งนี้ยังคงเป็นไปตามคาดหมาย นี่พิสูจน์ได้ว่ายาขนานใหม่ได้ผลดีเยี่ยม ทำให้นางดีใจเป็นอย่างยิ่ง

หนนี้เซเว่นอัพตามกลับมาด้วย เขาขอลาหนึ่งอาทิตย์ โดยบอกว่าจะไปทำการสัมภาษณ์ จะเขียนบทละครให้แล้วเสร็จในภาคเรียนนี้ ปิดภาคเรียนก็เริ่มถ่ายทำได้

หยู่เหวินเห้านึกว่านางกลับไปอย่างมากก็หกเจ็ดวัน ดังนั้นวันที่เจ็ดจึงให้มู่หรูกงกงสั่งห้องเครื่องทำอาหารที่ฮองเฮาโปรด แต่เขารอจนถึงยามไฮ่หยวนชิงหลิงก็ไม่กลับมา จึงให้คนตามสวีอีมารับประทานเป็นเพื่อนเขาสักหน่อย

การรับประทานอาหารตามลำพังไร้รสชาติโดยแท้ ลูกๆ ต่างคนต่างมีงานของตน อยู่เป็นเพื่อนเขาสองคืนก็ตามตัวยากเสียแล้ว

ครั้นหยู่เหวินเห้าเห็นสวีอีที่กินกร้วมๆ แล้วก็ทอดถอนใจเบา ดีที่ยังมีสวีอีนักกินผู้นี้ อย่างไรก็ไม่ถึงกับไม่มีคนรับประทานอาหารมื้อเย็นเป็นเพื่อน

เพียงแต่ลักษณะการรับประทานไม่น่ามองอยู่บ้างเท่านั้น

หลังจากผ่านสิบวันแห่งความเดียวดาย ภรรยาก็กลับมาในที่สุด

เขาดีใจยกใหญ่ ไม่สนว่าสวีอีกำลังรอการแจกจ่ายของขวัญก็จูงภรรยาเข้าตำหนักสนทนาทันที เซเว่นอัพตะลึงงัน เสด็จพ่อไม่เห็นเขาหรือนี่?

ไม่เจอกันนานปานนี้ นึกว่าเสด็จพ่อเห็นเขาอีกครั้งต้องตื่นเต้นแน่ แต่ผลเป็นว่ามองไม่เห็น?

หยู่เหวินเห้าลากภรรยาไปสนทนาอยู่นาน ดื่มน้ำจอกใหญ่แล้วจึงตั้งสติกล่าว “เมื่อครู่ข้าคล้ายเห็นคนคุ้นหน้าผู้หนึ่งด้วย”

หยวนชิงหลิงหัวเราะ “เจ้าเพิ่งนึกได้หรือ? ยามนี้เขาต้องเสียใจตายแน่แล้ว”

หยู่เหวินเห้าลุกขึ้นพรวด “เซเว่นอัพ สวรรค์ เซเว่นอัพก็กลับมาแล้วหรือ?”

เขาเดินฉับออกไป ค้นหาพักหนึ่งถึงพบว่ามู่หรงกงกงดึงเซเว่นอัพไปถามสารทุกข์สุกดิบ เสือของเขาก็เล่นสนุกอยู่ด้านข้างด้วย เขาสาวเท้ายาวไปจูงบุตรชาย เอ่ยด้วยความตื่นเต้น “เจ้ากลับมาได้ข้าดีใจจริงๆ ไม่เห็นเจ้าระยะหนึ่งสูงขึ้นแล้ว รีบมาให้ข้าดูเร็ว ช่างน่าดีใจเหลือเกิน”

เซเว่นอัพกล่าวด้วยความจนใจ “เสด็จพ่อ หากทรงตรัสคำพูดนี้ในตอนที่พบหม่อมฉัน หม่อมฉันยังจะพอเชื่ออยู่บ้าง แต่นี่ผ่านไปครึ่งชั่วยามแล้วนะพ่ะย่ะค่ะ”

ในสายตาเสด็จพ่อไม่มีเขา

เสด็จแม่ยึดครองเก้าส่วนในใจเสด็จพ่อ ที่เหลือก็แบ่งออกเป็นสิบส่วน น้องสาวครองไปกว่าครึ่ง ที่เหลืออีกครึ่งส่วนน้อยจึงจะเป็นส่วนของพวกเขาพี่น้อง

เขารู้แจ้งในข้อเท็จจริงนี้นานแล้ว ทว่าเสด็จพ่อแสดงออกชัดเจนเยี่ยงนี้ เสียศักดิ์ศรีจริงเชียว