บทที่ 2035 ความเป็นไปได้ที่แทบจะเป็นไปไม่ได้

ชายาเฟิงอันมองเขาด้วยสายตาที่แฝงด้วยความล้ำลึก “เจ้าหนูเซเว่นอัพ ถ้าจะฟังเรื่องนี้ ก็ต้องเพิ่มเงิน”

“เพิ่มเงิน ไหนบอกว่าไม่เอาเงินไงเล่า”เซเว่นอัพงุนงง

“ปู่ของเจ้าบอกว่าไม่เอา แต่ข้าเอา โลกนี้ไม่มีอะไรที่ได้มาเปล่าๆ”ชายาเฟิงอันพูดยิ้มๆ

เล่าเรื่องพวกนี้ออกมาจนหมดแล้ว กลับไปหากไปบอกเขาว่าไม่ได้เงินเลย คงเป็นเรื่องแน่

อายุยิ่งมาก ยิ่งจะเสียเปรียบไม่ได้

เซเว่นอัพได้แต่ถามว่า “แล้วจะใช้อะไรในการจ่าย เงินตำลึงหรือตั๋วเงิน”

“ย่อมต้องเป็นเงินตำลึง ตั๋วเงินพวกข้ามีอยู่แล้วไม่เคยขาดแคลน ”จุดนี้ ชายาเฟิงอันพูดอย่างค่อนข้างภูมิใจ ทำไมจึงอยากจะกลับมานะหรือ เพราะว่ากลับมาที่นี่ก็ไม่ต้องกังวลเรื่องอยู่เรื่องกิน

ยากจนในสถานที่เดียวก็พอ

เซเว่นอัพได้สัญญาจะให้เงินจำนวนหนึ่ง ชายาเฟิงอันก็เริ่มเข้าสู่ห้วงแห่งความทรงจำ

การตั้งครรภ์เป็นอุบัติเหตุ

เมื่อหวนคิดถึงเรื่องนี้ขึ้นมาก็รู้สึกว่ายากลำบากมาก ตอนนั้นยังอยู่ที่แคว้นต้าโจว พวกองครักษ์เงาดำต่างก็ตามพวกเขาไปทำงานโดยไม่ได้ค่าจ้าง

ช่วงเวลานั้น เป่ยถังยังค่อนข้างลำบาก จำเป็นต้องใช้แรงงานที่ไม่ได้ค่าตอบแทนเหล่านี้ในการหาเงินเข้าประเทศ เพื่อซื้อสินค้าต่างๆส่งกลับมาในประเทศตนเอง

หอจัยซิงจึงเป็นตัวแทนของแรงงานกลุ่มนี้

ตอนนั้นแคว้นต้าโจวเองก็มีความวุ่นวายเล็กน้อย ประเทศร่ำรวย ขุนนางละโมบโลภมาก มีอ๋องท่านหนึ่งที่ได้รับการแต่งตั้งแบ่งพื้นที่ในการครอบครองได้รวบรวมกำลังพล ทำให้ประชาชนในพื้นที่ที่เขาดูแลต้องเดือดร้อน ราชสำนักต้องจัดการเขาอย่างแน่นอน

จัดการเขา เขาย่อมไม่ยินดี การเป็นฮ่องเต้ในพื้นที่นั้น รู้สึกว่าตนเองมีความสามารถอยู่บ้างจึงอยากจะต่อกรกับราชาสำนัก

แต่เขาจะสู้ราชสำนักได้อย่างไรเล่า ไม่ช้าก็ต้องพ่ายแพ้ย่อยยับ จึงพากลุ่มคนชั่วยึดพื้นที่แห่งนั้น จากท่านอ๋องในราชวงศ์กลายเป็นโจรอย่างแท้จริง

พวกเขาเป็นคนเป่ยถัง ไม่ก้าวก่ายเรื่องการเมืองที่วุ่นวายของแคว้นต้าโจว แต่ก็จำเป็นต้องไปสังเกตการณ์และชี้แนะเสียหน่อย

การเผชิญหน้ากับกลุ่มคนที่เพิ่งจะตกอยู่ในสถานะพวกต่อต้าน วิธีการที่ตรงไปตรงมาที่สุดคือการปิดล้อมพื้นที่ ไม่โจมตี

ใช้กองกำลังล้อมพวกเขาเอาไว้ แต่ว่าในเมืองหลวงยังคงต้องทำให้กลับเข้าสู่ความเป็นระเบียบเรียบร้อย ขุนนางที่ส่งมาใหม่ยังไม่ได้เข้ารับตำแหน่ง ฮ่องเต้จึงให้พวกเขาไปจัดการก่อน แต่งตั้งพวกเขาให้เป็นข้าหลวง

พวกเขานำนายพลของหอจัยซิงไป ยุ่งสุดๆไปเลย มีเรื่องให้จัดการไม่เว้นวัน เพราะอ๋องทรยศที่กระทำการปล้นชิงอย่างอุกอาจ ประชาชนในเมืองมากมายต้องบ้านแตกสาแหรกขาด ต้องการการช่วยเหลือ จดบันทึก จัดการปัญหาที่เหลือ

อีกทั้ง ก่อนที่พวกเขาจะกลายเป็นโจร ยังทำลายถนนหนทาง ที่ทำการปกครองต่างๆ ฆ่าขุนนางที่ดูถูกเหยียดหยามพวกเขาไปมากมาย เพราะฉะนั้น การที่เหล่าขุนพลจากหอจัยซิงเปลี่ยนสถานะจากนักบู๊ กลายเป็นขุนนางที่ต้องจัดการแก้ไขปัญหา วุ่นวายอยู่หลายวัน แต่ก็ยังดีที่สามารถคุ้นเคยได้โดยเร็ว

แต่ละวันเหนื่อยล้าแทบขาดใจ ยุ่งจนแทบจะไม่มีเวลาหยุดอยู่กับที่