บทที่ 2045 ชื่อเล่นที่ได้มาอย่างยากเย็นแสนเข็ญ

เวลานี้หยู่เหวินเสียวค่อยรู้สึกว่าตนเองเป็นพ่อคนแล้วจริงๆ รู้สึกว่าภาระบนบ่าหนักอึ้งขึ้นมาอย่างมาก แต่ความตื่นเต้นในใจก็พลุ่งพล่านเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

“น้องนาง เจ้าทุกข์ทรมานมาตั้งแปดเดือนครึ่ง ต่อไปนี้ ให้เป็นคนลำบาก ข้าจะเลี้ยงดูพวกเขา”

ใช้คำว่าเลี้ยงดู ฟังดูเหมือนสภาพยากลำบากมาก

แต่ใครจะไปรู้ว่าจะมีตั้งสองคน? ก่อนหน้านี้ให้หมอตรวจ นอกจากรู้ว่าตั้งครรภ์แล้ว ก็ไม่รู้อะไรเลย

ส่วนตัวโล่หมันเองยิ่งแย่ ตั้งครรภ์มาจนถึงตอนนี้ แทบไม่มีความรู้สึกอะไรเลย

ดังนั้นสถานการณ์ในตอนนี้ ก็เป็นเรื่องที่ไม่คาดคิดเช่นกัน

ด้านนอก เริ่มตั้งหม้อต้มไก่แล้ว หม้อใหญ่ใบนั้น หลังจากอาบน้ำให้ทารกน้อยเสร็จ ก็เอามาใช้ต้มไก่

องครักษ์เงาดำพูดว่า ผู้หญิงคลอดลูกต้องอยู่เดือน ต้องกินดีอยู่ดี เราไม่มีอะไรอย่างอื่น แต่ทุกคนลุกขึ้นมาช่วยกัน ให้โล่หมันได้อยู่เดือนตามปกตินั้น สามารถทำได้

น้ำต้มไก่ก็เป็นเพียงน้ำต้มไก่จริงๆ ไม่มีอะไรอย่างอื่นอีกเลย

แม่กลับไม่รู้สึกอะไร นางบอกว่าตอนที่นางคลอดลูก วันที่สองก็ลงลำธารไปซักผ้าแล้ว แต่คนเราก็ต้องมุ่งไปทางการมีชีวิตที่ดี มีผู้ชายให้ใช้งานมากมายขนาดนี้ ตนเองก็ควรอยู่อย่างสบายที่สุด

องครักษ์ฟ้าผ่ารับผิดชอบส่งแม่เฒ่ากลับไป ก่อนที่แม่เฒ่าจะกลับไป ยังพูดย้ำเตือนว่า เมื่อกลับไปถึงสนามรบเป่ยถัง ต้องไปรินเหล้าให้ลูกชายของเขานะ

องครักษ์ฟ้าผ่าบอกว่าไม่ลืมแน่นอน แต่ไม่ได้บอกแม่เฒ่าว่า ต่อไปพวกเขาจะพาพวกทหารกลับมาบ้าน ก่อนที่ยังทำไม่สำเร็จ พวกเขาก็ไม่ควรที่จะให้คำมั่นสัญญาใดๆ

แต่ตอนนี้หยู่เหวินเสียวกับโล่หมัน มีภารกิจที่สำคัญอย่างหนึ่ง นั่นก็คือแย่งอำนาจตั้งชื่อให้พวกลูกๆก่อน

เพราะหากพ่อตารู้ว่ามีหลาน เขาจะต้องเป็นคนตั้งชื่อให้อย่างแน่นอน

ชื่อจริงให้เขาตั้งได้ ชื่อเล่นยังไงก็ต้องตั้งเองไหม?

ตั้งชื่อเล่นก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย เชยเกินไปไม่ได้ โดดเด่นเกินไปก็ไม่ดี ไม่อย่างนั้นจะเป็นการจำกัดชื่อที่พ่อตาจะตั้ง

พวกผู้ชายต่างก็กำลังคิดอย่างหนัก คิดกันอยู่อย่างจริงจัง ตั้งชื่อเล่นให้ฟังดูดีที่สุด

เรื่องนี้ ตัดสินใจไม่ได้ในทันที ต้องผ่านการประชุมปรึกษากันก่อน

ทุกคนเสนอหนึ่งชื่อ จากนั้นค่อยเลือก

หยู่เหวินเสียวเห็นด้วย เพราะลูกสองคนนี้ไม่เพียงเป็นลูกของเขา ยังเป็นของทุกคนด้วย เพราะยังไงก็ต้องพึ่งพาทุกคนช่วยเลี้ยงดู