บทที่ 2051 ข้าไม่อยากเป็นคนโง่

โล่หมันไปถามองครักษ์เงาดำด้วยตนเอง “เจ้าเอาแต่ถามว่าคนของตระกูลเหวินมาหรือยัง เจ้ากำลังรอแม่นางเหวินอยู่หรืออย่างไร”

สองมือขององครักษ์เงาดำกุมไว้หลังท้ายทอย เอ่ยอย่างใจเย็นว่า “ไม่ได้รอ จะรอทำไม”

พูดจบแล้ว ก็เดินจากไป

โล่หมันเข้าใจเขาที่สุด ยิ่งแสดงออกว่าไม่ใส่ใจ ก็แปลว่ายิ่งใส่ใจมาก

เห็นที เป็นคนโสดอยู่ดีๆไม่อยากเป็น อยากจะหาคู่เสียแล้ว

แต่ว่า คนอย่างคุณหนูแห่งตระกูลเหวินจะชอบเขาหรือ

และก็ชอบเขาเข้าจริงๆ ผ่านไปสองวัน ก็มีคนในจวนมาหา ฮูหยินของเจ้ากรมพิธีการพาแม่สื่อมาด้วยตนเอง บอกว่าจะมาคุยเรื่องหมั้นหมายให้กับแม่นางเหวินซึ่งเป็นลูกสาวของรองเจ้ากรมพิธีการ

คนที่นางชอบ ก็คือองครักษ์เงาดำ

บอกว่าหลังจากที่ได้รับการช่วยชีวิตจากองครักษ์เงาดำในวันนั้น ก็คิดถึงเขาไม่ลืม อยากจะแต่งงานเป็นภรรยาขององครักษ์เงาดำ สร้างครอบครัวกับเขา

เรื่องแต่งงานครั้งนี้ตระกูลของท่านรองเจ้ากรมให้ความสำคัญมาก เพราะฉะนั้นจึงให้ฮูหยินของท่านเจ้ากรมช่วยออกหน้า ประเพณีของแคว้นต้าโจวนั้นค่อนข้างเปิดกว้าง เหตุผลเป็นเพราะไทเฮาหลง หญิงสาวมากมายจึงยอมที่จะไขว่คว้าความสุขของตนเอง

ตอนที่มาเจรจาเรื่องแต่งงาน ฝ่ายผู้ชายต่างก็ไม่อยู่บ้าน รวมไปถึงเสือและหมาป่าหิมะ เหลือเพียงโล่หมันและน้าเสวี่ยกับน้าหลาง ที่ยังคงดูแลเด็กๆที่ไทเฮาหลงประทานให้

โล่หมันคิดว่าอย่างไรเสียก็ต้องถามความคิดเห็นขององครักษ์เงาดำ เรื่องสำคัญคือถ้าหากองครักษ์เงาดำจะแต่งงาน ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องให้สินสอดบ้าง

แต่สถานะของพวกเขาในตอนนี้ ถ้าต้องให้สินสอด ต้องลำบากอย่างแน่นอน

นอกเสียจากฝ่ายผู้หญิงจะยอมให้องครักษ์เงาดำแต่งเข้าบ้าน ซึ่งนั่นก็เป็นพิธีการอีกอย่างไปเลย

ฉะนั้น โล่หมันจึงถามอย่างระมัดระวังว่า “ไม่ทราบว่าทางตระกูลเหวิน มีความคิดที่จะแต่งลูกเขยเข้าบ้านหรือไม่”

ฮูหยินเจ้ากรมพิธีการมองหน้ากับแม่สื่อ ในสายตามีแววประหลาดใจอยู่บ้าง หรือว่าพระชายาจะพูดภาษาของแคว้นต้าโจวได้ไม่ดีนัก เพราะฉะนั้นพวกนางก็เลยฟังไม่เข้าใจ

ใบหน้าของแม่สื่อเต็มไปด้วยรอยยิ้ม ถามขึ้นมาว่า “พระชายา แต่งเขยเข้าบ้านที่ท่านว่า หมายถึงการที่ฝ่ายชายแต่งเข้าบ้านฝ่ายหญิงใช่หรือไม่”

“ใช่ นั่นล่ะคือการแต่งเขยเข้าบ้าน ที่นี่มีประเพณีเช่นนั้นหรือไม่ ”

แม่สือพูดยิ้มๆว่า “มีน่ะมี แต่ไม่ทราบว่าพระชายาหมายถึงลูกเขยคนไหนที่จะแต่งเข้าบ้าน แล้วที่จวนพระชายามีคนอย่างจะแต่งเข้าบ้านเจ้าสาวหรือไม่ ข้าจะได้ช่วยหาบ้านที่เหมาะสมให้”

โล่หมันพูดว่า “ก็องครักษ์เงาดำไงเล่า”

ฮูหยินเจ้ากรมพิธีการกับแม่สื่อต่างก็นิ่งอึ้งไป แม่ทัพองครักษ์เงาดำหรือ ตอนนี้กำลังคุยเรื่องการแต่งงานขององครักษ์เงาดำอยู่แล้วนี่ไง มีหญิงสาวยอมแต่งงานด้วย แล้วทำไมต้องแต่งเข้าบ้านฝ่ายหญิงด้วย

“ทางด้านตระกูลเหวิน ต้องการจะให้คุณหนูแต่งงานออกเรือน ท่าน…… ความหมายของท่านคือ อยากจะให้ท่านแม่ทัพองครักษ์เงาดำแต่งเข้าบ้านคุณหนูหรือ”แม่สื่อเกรงว่าพระชายาจะไม่เข้าใจความหมายที่นางพูด ฉะนั้นจึงพูดซ้ำขึ้นมาอีกครั้ง

โล่หมันยิ้มอย่างละอาย ไม่กล้าจะถามต่ออีก เพราะจะทำให้ดูแร้นแค้นมาก

“เรื่องนี้ ข้าต้องถามองครักษ์เงาดำก่อน ข้าตัดสินใจเองไม่ได้ ”

“ถูกต้อง อย่างไรเสียก็ต้องถามความคิดเห็นของท่านแม่ทัพองครักษ์เงาดำ”ฮูหยินเจ้ากรมพิธีการก็หัวเราะออกมา เห็นได้ชัดว่าเป็นกันเองมาก “แต่ว่า ทางด้านตระกูลเหวินนั้นจริงใจจริงๆ ขอให้พระชายาส่งเสริมให้การแต่งงานที่ดีงามครั้งนี้สำเร็จด้วยเถอะ”

“ได้ ข้าจะพยายาม ”โล่หมันพูดพลางพยักหน้า แม้จะรู้สึกว่าองครักษ์เงาดำเองก็มีใจให้กับแม่นางเหวินอยู่ แต่เรื่องนี้นางไม่กล้าพูด ก่อนที่จะได้รับการพยักหน้ารับจากองครักษ์เงาดำ ระวังคำพูด ต้องระวังคำพูด

ตอนค่ำหลังจากที่ทุกคนกลับจวน โล่หมันได้พาหยู่เหวินเซียวกลับไปปรึกษากันที่ห้อง