บทที่ 2057 ย้อนแผน

ในจวนอ๋องชาง ดวงไฟสว่างโร่

หยู่เหวินฮู่ฮ่องเต้ในปัจจุบัน น้องสิบแปดที่เพิ่งได้รับเกียรติขึ้นเป็นรองโสวฝู่ โสวฝู่ฉู่ที่เพิ่งเลื่อนยศเป็นเลขานุการกรมข้าราชการพลเรือน ซูฟู่เป็นขุนนางเน่ย์เก๋อ ใต้เท้าจางเลขานุการกรมอาญา อ๋องชางและชายา อ๋องชางซื่อจื่อและชายา อ๋องหยุนและชายา อู๋เวยเจิ้นที่เพิ่งกลับมาจากชายแดนและรับตำแหน่งที่เมืองหลวง

นอกจากพระราชนัดดาองค์ใหญ่…ไม่ นอกจากอ๋องผิงหนานหยู่เหวินจี๋ในตอนนี้แล้ว คนที่ไปมาหาสู่กับหอจัยซิงมากที่สุดแทบจะมากันครบแล้ว

ใต้เท้าจางหัวเราะเย็นทีหนึ่ง “คิดจะกลับมาโดยไม่บอกพวกเรา? ทำให้ประหลาดใจ? เห็นสายสืบของเป่ยถังเราล้าหลังขนาดไหนกัน? ตั้งแต่พวกเขาย่างเข้าผืนแผ่นดินเป่ยถัง พวกเราก็รู้แล้ว ตลอดทางมีพิราบส่งข่าวบินไม่หยุด ความระวังตัวพวกเขาแย่ขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไร? ถึงกับไม่รู้ว่าถูกติดตามตลอดทาง”

ฮ่องเต้เจ้าหกปัดมือ “จะว่าพี่เหว่ยอย่างนี้ก็ไม่ได้ พวกเขารีบร้อนจะกลับมา อีกอย่างก็เข้าเขตแคว้นตัวเองแล้ว ยังต้องระวังอะไรอีก?”

“ฝ่าบาทตรัสได้มีเหตุผล!” ซูฟู่รีบสมทบอยู่ข้างๆ เขามองลูกเขยของตัวเองด้วยความปลื้มปีติ หลายปีมานี้ แม้ในความฝันเขายังกลับถึงจวนอ๋องซู่ กลับมายังสถานที่ที่ต้องดูสีหน้าคน

บางครั้งตื่นขึ้นมา ยังไม่กล้าเชื่อว่าตัวเองเป็นพ่อตาของฮ่องเต้แล้ว ทั้งยังเข้าเน่ย์เก๋ออีก บัดนี้เขาเป็นใต้เท้าซูสมจริงแล้ว

ในบรรดาสามตัวน้อย บัดนี้มีเพียงเจ้าหกที่แต่งงาน เจ้าหกแต่งกับซูเสี่ยวเม่ยบุตรสาวซูฟู่ แม้ไม่นับเป็นสามีภรรยาที่ปรองดอง แต่ก็เคารพซึ่งกันและกัน

หลายปีนี้ สามตัวน้อยเกิดเรื่องราวมากมาย แต่เขาไม่อยากพูดถึงเรื่องไม่ดี อยากพูดแต่เรื่องดีๆ เท่านั้น

“ถ้าอย่างนั้นพวกเราจะตอบกลับแผนที่พวกเขาจะทำให้พวกเราประหลาดใจอย่างไรดี?” น้องสิบแปดเท้าคางกลมถาม

ซูฟู่ถาม “พรุ่งนี้เขาต้องมาเชิญพวกเราไปงานเลี้ยงแน่ พวกเราต้องไม่อยู่บ้าน อยู่ข้างนอก ให้พวกเขามาเสียเที่ยว แล้วค่อยจัดงานเลี้ยงที่จวนผิงเล่อกงรอพวกเขา แบบนี้จะเป็นการตลบหลังทำให้ประหลาดใจหรือไม่?”

ครั้นทุกคนได้ยินแล้วก็ขมวดคิ้ว แผนนี้เก่าคร่ำครึ

ใต้เท้าจางตบบ่าของซูฟู่ “ใต้เท้าซู แต่ไหนมาท่านมีแผนมากมาย หลายครั้งมักต่างจากผู้อื่น แต่คราวนี้ท่านทำให้ทุกคนผิดหวังนัก ธรรมดา”

ซูฟู่เหงื่อตก “ช่วงนี้ดื่มสุรามากไปหน่อย สมองจึงเลอะเลือน ข้าคิดดูอีกที”

บัดนี้ต้องคบค้าสมาคมบ่อยครั้ง ดังนั้นจึงหลงทางไปบ้าง

ทุกคนเริ่มกล่าวข้อคิดเห็นของตัวเอง บ้างเสนอให้ไปจวนอ๋องก่อนที่เทียบเชิญจะมา ให้พวกอ๋องชินเฟิงอันทำพวกเขาประหลาดใจไม่ได้

บ้างเสนอให้จงใจสร้างเรื่อง อย่างเช่นฮ่องเต้ทะเลาะกับน้องสิบแปด ทั้งยังชกต่อยกัน รอให้พวกเขามาสงบศึกค่อยบอกพวกเขาว่าไม่ได้ทะเลาะกัน แต่จัดงานเลี้ยงในวัง

บ้างเสนอว่าให้พี่จี๋เอ๋อร์แสร้งป่วย ให้พวกเขาร้อนใจ พอพวกเขามาแล้วก็ค่อยทำให้พวกเขาประหลาดใจ

แต่ความจริง แผนพวกนี้กลับไม่ดีไปกว่าข้อเสนอของซูฟู่

ทว่าทุกคนไม่กล้าทำให้เรื่องใหญ่โตเกินไป มิเช่นนั้นจะจบไม่ได้