บทที่ 2086 ได้ใบขับขี่แล้ว

เจ้าห้าเริ่มสอบใบขับขี่แล้ว

หลังจากการปรึกษาหารือกันในที่ประชุมครอบครัว ในที่สุดก็ตัดสินใจว่าจะสอบใบขับขี่รถยนต์ก่อน แล้วค่อยสอบใบขับขี่รถมอเตอร์ไซค์

ซึ่งนี่ขัดกับความต้องการของเจ้าห้า เขาอยากสอบใบขับขี่รถมอเตอร์ไซค์ก่อน เพราะเขาเกิดไปต้องตารถยามาฮ่าคันหนึ่งเข้า เจ้าเสียงคำรามของเครื่องยนต์นั่น ปลุกจิตวิญญาณของเขาให้ตื่นขึ้น

เขารักมันมาก แทบอดใจไม่ไหวอยากจะพาเจ้าหยวนซ้อนมอเตอร์ไซค์แล้วขี่วนไปรอบ ๆ เมืองเสียตอนนี้เลย ช่างโอ่อ่าอลังการณ์เสียนี่กระไร

ที่สำคัญคือ เขาว่าการขี่มอเตอร์ไซค์มันได้อารมณ์เหมือนกับการขี่ม้า เป็นอะไรที่คุ้นเคยมาก

จริง ๆ แล้วเขาก็ไม่เคยขี่มอเตอร์ไซค์มาก่อน เคยแค่ขอให้คนขายพาไปขี่วนรอบ ๆ ครั้งเดียว

ในความเป็นจริง ตอนที่เขาขี่ม้าก็ไม่จำเป็นต้องให้คนอื่นพาไป ครั้งนี้ต้องให้คนอื่นพาไป ออกจะทำให้เขารู้สึกคับข้องใจในฐานะฮ่องเต้อยู่มาก

ดังนั้น จึงเป็นเหตุผลที่พอเขากลับไปก็ออกความเห็นว่าจะสอบใบขับขี่รถมอเตอร์ไซค์ ติดอยู่ที่ว่า เพราะมันมีช่องว่างระหว่างของการได้รับใบขับขี่ที่ต้องห่างกันถึงหนึ่งปี เขาจึงคิดว่าควรสอบใบขับขี่รถยนต์ก่อนดีกว่า

เพราะมีบางครั้งเขาต้องไปส่งมู่หรูทำงาน แล้วมู่หรูได้ซ้อนมอเตอร์ไซค์ทีไรก็กลัวแทบเป็นแทบตายเสียทุกครั้ง

สำหรับเจ้าห้า การสอบใบขับขี่เป็นเรื่องที่ยุ่งยากมากจริง ๆ ไม่ว่าเขาจะฉลาดแค่ไหน คำถามมากมายเป็นกระบุงโกยในพาร์ทแรก ก็ยังทำให้เขาเวียนหัวตาลายไปหมด

ที่ผ่านมาเขาไม่เคยมีความรู้ด้านกฎจราจร ดังนั้นจึงเท่ากับว่าเขาต้องเรียนรู้ใหม่หมดทุกด้าน

ยังดีที่เป็นฮ่องเต้มาหลายปี เขารู้ว่าสติปัญญาของเขาไม่เพียงพอ จึงทุ่มเทอย่างหนักเพื่อชดเชย ทำโจทย์คำถามทั้งกลางวันกลางคืน นั่งรูดหน้าจอทั้งวันจากฟ้าสว่างจนฟ้ามืด

แม้แต่พ่อตาได้มาเห็น ก็ยังอดหัวเราะไม่ได้ ก่อนจะพูดเสริมเข้าไปประโยคหนึ่งว่า "ดูจากท่าทางหมกมุ่นกับการเรียนถึงขนาดนี้ ก็เหมาะที่จะได้รับปริญญาบัตรระดับนักวิจัยผู้เชี่ยวชาญอยู่นะ"

แต่คำพูดหยอกล้อโดยนัยนี้กลับไปทำให้ภรรยาโกรธ ภรรยาจ้องมองเขาแวบหนึ่ง เป็นการส่งสัญญาณเตือนว่าให้เขาระมัดระวังคำพูด

ตอนนี้ในใจของคุณแม่หยวนเต็มไปด้วยลูกเขย เพราะท้ายที่สุด เธอเองก็รู้ดีว่าลูกเขยยอมทิ้งอะไรไปเพื่อจะมาที่นี่ จะมีสักกี่คนที่จะสามารถตัดสินใจถึงขั้นนี้ได้? เขาทำเพื่อลูกสาวจอมเนิร์ดคนนั้นของพวกเธอเชียวนะ มันคือสิ่งที่น่าชื่นชมจากความตั้งใจอันยากลำบากของเขาแล้วจริง ๆ

ยังดีที่วิชาแรกนั้นยากอยู่เล็กน้อย แต่การทดสอบที่เหลือจากนั้นก็สอบผ่านได้ตั้งแต่ครั้งแรก ผู้ชายเดิมทีก็เกิดมาพร้อมกับพรสวรรค์ในการขับรถอยู่แล้ว แค่สามเดือน เขาก็สอบใบขับขี่ได้แล้ว

ในวันแรกที่ได้รับใบขับขี่ เขาขับไปส่งมู่หรูทำงาน

เขาคิดจะให้สวีอีไปด้วย แต่หลังจากที่ฝ่าบาทคิดจะเรียนรู้วิธีการขับรถ ข่าวทั้งหมดที่สวีอีอ่านเจอคือข่าวที่เกี่ยวกับอุบัติเหตุรถชนทั้งหมด เขาอ่านจนตื่นตระหนกตกใจกลัวซะจนหัวหด เก็บเอาไปฝันร้ายทุกคืน

เขาแทบอดใจไม่ไหวอยากจะตีมือกับเท้าของฝ่าบาทให้หัก เพื่อไม่ให้เขาขับรถ ดังนั้นเขาจึงไม่มีทางยอมนั่งในรถยนต์ของฝ่าบาทเพื่อออกไปไหนมาไหนแน่

โรงฝึกสอนศิลปะการต่อสู้ของมู่หรูอยู่ไม่ไกล ใช้เวลาขับรถไปประมาณยี่สิบนาทีก็ถึง