บทที่ 345 นางฆ่าตัวตาย

หยวนชิงหลิงยื่นมือออกไปดึงแขนเสื้อของมู่หรูกงกงเบาๆ เอ่ยเสียงเบาว่า “กงกง เกี่ยวข้องกับเรื่องคดีของฉู่หมิงชุ่ยใช่หรือไม่ ”

มู่หรูกงกงพูดว่า “พระชายา ท่านอย่ากังวลไปเลย ไม่ว่าเรื่องอะไร ฮ่องเต้ย่อมต้องถามความคิดเห็นของท่านก่อน ถ้าหากท่านไม่เห็นด้วย ฮ่องเต้เองก็รู้ว่าควรทำเช่นไร ”

คำพูดนี้ ทำให้หยวนชิงหลิงหัวใจกระตุก

มันเรื่องอะไรกันจึงต้องถามความคิดเห็นของนางก่อน เรื่องส่วนรวมนั้นคงไม่ต้อง นอกจากเรื่องภายในจวน

และเรื่องภายในจวน ถ้าถามนางแล้วนางจะต่อต้านอย่างถึงที่สุด ก็น่าจะเป็นเรื่องแต่งพระชายารอง

หยวนชิงหลิงลำบากใจ นี่เพิ่งจะสงบลงได้ไม่นาน ฉู่หมิงหยางก็เพิ่งจะแต่งงานไป นับว่าได้หายใจโล่งเฮือกหนึ่ง ตอนนี้จะมีเรื่องอีกแล้ว

ข้าวมื้อนี้ เกรงว่าจะกินไม่ลงซะแล้ว

เข้าสู่วังแล้ว มู่หรูกงกงก็พานางไปยังหอหยุนหลง

หอหยุนหลงอยู่บริเวณทิศตะวันออกของราชวัง มีอาณาเขตติดกับตำหนักบูรพาตงกง

ข้างหอหยุนกลง เป็นตำหนักหยุนหลง เป็นตำหนักบรรทมในฤดูหนาวของฮ่องเต้

หอหยุนหลงสูงสามชั้น ไม่ใหญ่นัก ข้างนอกมีบันไดหมุนวนขึ้นไป ชั้นสองใช้เป็นที่เสวยอาหาร

หมันเอ๋อกับอะซี่ต่างก็รออยู่ข้างล่าง หยวนชิงหลิงตามมู่หรูกงกงขึ้นไป

ฮ่องเต้หมิงหยวนยังไม่เสด็จ แต่ว่าได้จัดเตรียมโต๊ะไว้เรียบร้อยแล้ว มีนางกำนัลสองคนคอยรับใช้อยู่ข้างๆ

ที่นี่แบ่งออกเป็นในและนอกตำหนัก กินข้าวนั้นต้องกินนอกตำหนัก ตกแต่งได้เรียบง่ายสะอาดตา กำแพงด้านตะวันออกมีภาพอักษรติดอยู่ เขียนไว้ว่า “ผลผลิตอุดมสมบูรณ์” เหมือนเป็นตัวแทนแสดงให้เห็นถึงความหวังสูงสุดของฮ่องเต้หมิงหยวน

ด้านตะวันตกมีฉากกั้นหนึ่งแผ่น ข้างในสามารถทะลุไปยังตำหนักชั้นใน

ด้านทิศใต้เป็นบันได ด้านทิศเหนือมีโต๊ะหนังสือวางอยู่หนึ่งตัว บนโต๊ะมีหนังสือวางอยู่ไม่กี่เล่ม ยังมีพวกหมึกและเครื่องเขียน ที่สะดุดตามากที่สุดบนโต๊ะนั้นก็คือสิงโตหยกตัวหนึ่ง แกะสลักได้ประณีต ดูมีชีวิตชีวามาก

ในห้องมีการจุดเตาผิง อบอุ่นมาก พอประตูด้านใต้ปิดลง ก็ไม่มีลมหนาวพัดเข้ามาได้อีก แต่ยังคงได้ยินเสียงลมพัดจากภายนอก

“พระชายาเชิญนั่ง อีกครู่ฮ่องเต้คงจะเสด็จมาถึง”มู่หรูกงกงพูด

หยวนชิงหลิงนั่งลง นางกำนัลยกน้ำร้อนเข้ามาให้นางล้างมือ จากนั้นก็ยกน้ำชาเก๋ากี่ดอกเก๊กฮวยมาหนึ่งแก้ว

หยวนชิงหลิงดื่มไปคำหนึ่ง กลิ่นดอกเก๊กฮวยแรงมาก มีรสขมเล็กน้อย ความหวานของเก๋ากี่ยังไม่สามารถกลบความขมและฝาดนี้ไปได้

หลังจากดื่มเข้าไปแล้ว ยิ่งทวีความหอมมากขึ้น

ดื่มชาหมดไปหนึ่งแก้ว ก็ได้ยินเสียงฝีเท้าเดินมา

หยวนชิงหลิงยืนขึ้น ถอยไปยืนอยู่ด้านข้าง รอคำนับฮ่องเต้หมิงหยวน

เสียงฝีเท้าหยุดลงที่ด้านนอก ประตูเปิดออก ลมเย็นพัดโกรกเข้ามา แรงลมพัดเอาผ้าปูโต๊ะเลิกขึ้นในชั่วขณะ หยวนชิงหลิงเองก็รู้สึกว่าลมหนาวพัดมาอย่างกะทันหัน จึงเกิดอาการหนาวสั่นขึ้นมา

ชุดเสือเหลืองทองไหวสะบัด หยวนชิงหลิงคุกเข่าลง “หม่อมฉันถวายบังคมเสด็จพ่อ”

น้ำเสียงอบอุ่นแฝงแววเคร่งขรึมส่งผ่านมา “ลุกขึ้น”

หยวนชิงหลิงกล่าวขอบคุณพร้อมลุกขึ้น ยืนอยู่ด้านข้างอย่างสงบเสงี่ยม

ฮ่องเต้หมิงหยวนก้าวเท้าก้าวใหญ่ๆเดินเข้าไป ยกชายชุดมังกรและนั่งลง มองไปทางหยวนชิงหลิง “มานั่งสิ”

หยวนชิงหลิงออหนึ่งเสียง เดินเข้าไปนั่งลงตรงที่เดิมที่เคยนั่ง

มู่หรูกงกงเดินเข้ามาถาม “ฮ่องเต้ จะให้ทรงตั้งโต๊ะเลยหรือไม่”

“เรียกเข้ามา”ฮ่องเต้หมิงหยวนพูด

ที่นี่อยู่ห่างจากห้องเครื่องไกลมาก แต่ว่า อาหารมาเร็วมาก หยวนชิงหลิงเดาว่าที่นี่น่าจะมีห้องครัวเล็ก