บทที่ 487 บ่งบอกถึงความในใจของเจ้า

หยู่เหวินเห้าพูดขึ้นอย่างสงสัยว่า “เห็นผีแล้ว หรือว่าราวกั้นหลวม?” เขาไปตรวจดู ก็ยังแข็งแรงราวกับหิน

หยวนชิงหลิงได้ยินประโยคที่เขาพูดว่าเห็นผี ก็คิดถึงคำพูดประโยคนั้นของเจ้าอาวาสขึ้นมา

การถ่ายทอดทางพันธุกรรม

หากสมองของตนเอง มีความเปลี่ยนแปลงหลังจากฉีดยาไปแล้วจริง แฝดทั้งสามก็จะได้รับการถ่ายทอด

แต่ต่อให้ได้รับการถ่ายทอด อย่างมากที่สุด เซลล์สมองจะมีความกระตือรือร้นหรือมีมากกว่าคนอื่นๆบ้าง ฉลาดขึ้นและมีไอคิวค่อนข้างสูง

กับกล้ามเนื้อของร่างกาย สมรรถภาพทางกาย....เอาเถอะ การขยับทั้งร่างกายก็สามารถได้รับผลกระทบ

หัวสมอง เป็นศูนย์กลางการสั่งการของร่างกายมนุษย์ การพัฒนาของสมอง ส่งผลกระทบต่อทุกส่วนในร่างกายมนุษย์

“ทำไมหรือ?”หยู่เหวินเห้าเห็นสีหน้าหยวนชิงหลิงขาวซีด ถึงถามขึ้น

“ไม่มีอะไร” หยวนชิงหลิงยิ้มอย่างขมขื่น พร้อมพูดขึ้นว่า “ก็แค่รู้สึกว่า ค่อนข้างไม่คาดคิด”

“ใช่ แต่ อาจจะค่อนข้างฉลาดกว่าเด็กทั่วไป แข็งแรงกว่า ยังไงก็เป็นเด็กที่คลอดภายใต้พระพุทธรูป ไม่ใช่ธรรมดา”หยู่เหวินเห้าพูด

หยวนชิงหลิงพร้อมพูดขึ้นว่า “ใช่”

เช้าวันรุ่งขึ้น หลังจากที่นางรอหยู่เหวินเห้าออกไปแล้ว ก็ได้ใช้ให้แม่นมอุ้มเด็กทั้งสามคนมาที่ห้องของนาง แล้วก็ห้ามใครเข้ามา

นางเริ่มตรวจดูเด็กทั้งสองคน

เลือดการเต้นของหัวใจ ต่างก็ไม่มีผิดปกติ

ไม่สามารถตรวจสแกนคลื่นสมองได้ ดูจากภายนอกเพียงอย่างเดียว ยากที่จะดูออกถึงความผิดปกติ

นางคิดถึงการรับสิ่งของในอากาศของเจ้าอาวาส ในใจก็ขนลุกขึ้นมาทันที นางไม่อยากให้ลูกแตกต่างจากเด็กคนอื่น

นางเริ่มค่อนข้างเสียใจที่ตนเองทำวิจัยเรื่องนี้ตั้งแต่แรก เพราะอะไรที่ตัวเองไม่ชอบ จงอย่าทำกับคนอื่น ตัวนางเองยังไม่ยอมที่จะกลายเป็นมีลักษณะพิเศษ แล้วจะทำการวิจัยยาแบบนี้ทำไม?

นางไม่วางใจอย่างมาก จึงให้คนไปเชิญเจ้าอาวาสมา

เจ้าอาวาสเหมือนรู้อยู่แล้วว่านางจะต้องมาถามเรื่องนี้ ยื่นกระดาษปึกหนึ่งให้กับนาง หยวนชิงหลิงมองดู เป็นสูตรต่างๆ คุ้นเคยอย่างมาก และก็วุ่นวายอย่างมาก

“อยากรู้ว่าเด็กๆสืบทอดยีนกลายพันธุ์ของเจ้าหรือไม่ คำนวณดูก็รู้ เจ้าพลิกดูต่อไป ข้าเขียนไว้ค่อนข้างวุ่นวาย เจ้าอาจจะตามความคิดของข้าไม่ทัน”เจ้าอาวาสพูดขึ้น

หยวนชิงหลิงพูดขึ้นอย่างประหลาดใจว่า “แต่ เจ้าคำนวณได้อย่างไร? เจ้าไม่รู้สถานการณ์ของข้า”

เจ้าอาวาสยิ้มพูดขึ้นว่า “คำนวณจากปริมาณที่เจ้าฉีด เซลล์ในสมองของเจ้า ตอนนี้ได้เข้าสู่สภาวะของการแบ่งแยกและการเกิดใหม่แล้ว”

หยวนชิงหลิงได้ยินเช่นนี้ พูดอะไรไม่ออกเนิ่นนาน

การแบ่งตัวและการสร้างเซลล์สมองใหม่? นี่เป็นไปไม่ได้ อย่างน้อยก็ช่วงระยะตอนที่นางทำวิจัย ไม่มียาชนิดใดสามารถทำได้

นางค่อยๆพลิกดู ดูจนถึงบทสรุปด้านล่าง แล้วก็แข็งทื่อดังหุ่นไก่

เจ้าอาวาสพูดขึ้นว่า “เจ้าต้องยอมรับความจริงนี้ พวกเขามีการพัฒนามากกว่าสมองมนุษย์ทั่วไปประมาณ10% สำหรับ10% นี้ จะส่งผลอย่างไรต่อ IQ ของร่างกาย เจ้าคงน่าจะรู้ ไม่จำเป็นต้องให้ข้าพูด ผู้อาวุโส ยอมรับผลของการวิจัยของตนเองเถอะ ยานี้สามารถเปลี่ยนแปลงยีนได้ ท่านประสบความสำเร็จอย่างมาก ควรที่จะดีใจ”

หยวนชิงหลิงฝืนยิ้ม พร้อมพูดขึ้นว่า “ใช่ ควรที่จะดีใจ”

นางคิดถึงตอนที่ตนเองเริ่มทำวิจัย แนะนำตัวในที่ประชุมว่า “เมื่อยาได้รับการพัฒนาสำเร็จ สามารถพัฒนาสมองได้อีกอย่างน้อย 10% และคลื่นสมองสามารถควบคุมสสารและเปลี่ยนสถานะของสสารได้ เปลี่ยนสนามแม่เหล็ก เหมือนกับระบบเหนี่ยวนำไร้กุญแจของรถยนต์.....”

เจ้าอาวาสเห็นนางมีท่าทีหนักอกหนักใจ จึงพูดปลอบขึ้นว่า “ไม่มีอะไรต้องเป็นห่วง ก็เหมือนกับการที่เจ้าสามารถควบคุมกล่องยา ก็เป็นการถูกควบคุมโดยคลื่นสมอง อย่าคิดมาก สมัยนั้น นิยมพวกซูเปอร์ฮีโร่อย่างสไปเดอร์แมนแบทแมนไม่ใช่หรือ? ก็คิดเสียว่ายีนของพวกเขากลายเปลี่ยนเป็นเหมือนซุปเปอร์ฮีโร่ก็พอแล้ว”

หยวนชิงหลิงพูดขึ้นอย่าประชดประชันว่า “ใช่ กอบกู้โลก”