บทที่ 709 ท่านชายสี่ชื่ออะไร

ท่านชายสี่กลับมาเมืองหลวงอีกครั้ง ครั้งนี้ใช้ท่าทางถ่อมตัวปรากฏตัวที่จวนอ๋องฉู่ อีกทั้ง ครั้งนี้เขาพามาทั้งบ้าน พาหมาป่าสีเทาสองตัวจากจื๋อลี่มาที่จวนอ๋องฉู่พร้อมกัน บอกว่าต้องการจะฉลองปีใหม่ที่นี่

ตอนนี้หยู่เหวินเห้าเห็นเขา มักจะรู้สึกว่าเขาเป็นหัวขโมยผู้หนึ่งเสมอ หัวขโมยที่กลับชอบแถมเงินให้ผู้หนึ่ง

ท่านชายสี่หาลานหนึ่งที่อยู่ใกล้ตำหนักเซี่ยวเยว่ เพราะว่าเจ้าตัวเล็กทั้งสามอยู่ที่ตำหนักเซี่ยวเยว่ หมาป่าหิมะก็อยู่ที่ตำหนักเซี่ยวเยว่ เห็นได้ชัดว่าเขาต้องการหมายปองหมาป่าหิมะ

ยิ่งเป็นของที่ขอมาไม่ได้ เขาก็ยิ่งอยากได้มากขึ้นอยู่ตลอดเวลา

วันนั้นเหลิ่งจิ้งเหยียนกู้ซือและคนอื่นๆเข้ามา หัวเราะพูดคุยกันอย่างสนุกสนานขึ้นมา และเอ่ยถึงแฝดทั้งสามเป็นธรรมดา ทุกคนล้วนสามัคคีกันพูดขึ้นว่ารัชทายาทยอดเยี่ยม นึกไม่ถึงว่าจะสามารถทำให้พระชายารัชทายาทตั้งครรภ์แฝดสามได้

กู้ซือจึงกุมแก้วเหล้า พูดอย่างสบายๆประโยคหนึ่ง “กรรมพันธุ์ของวงศ์ตระกูล คิดว่าอนาคตเจ้าหญิงก็สามารถให้กำเนิดองค์ชายสามคนได้ ถูกแล้ว ได้ยินว่าปีนี้เจ้าหญิงต้องการคุยเรื่องการแต่งงานแล้ว ไม่รู้ว่ามีคนที่เหมาะสมแล้วหรือไม่?”

“ยังไม่มี!” หยู่เหวินเห้าเหลือบมองท่านชายสี่แวบหนึ่งด้วยความไม่เต็มใจ เห็นเขาหันหน้ามาพอดี ท่าทางค่อนข้างประหลาด หูตั้งขึ้นมาแล้ว

ฝังเมล็ดพันธุ์ไปแล้ว ทุกคนก็ไม่พูดสิ่งเหล่านี้แล้ว ดื่มเหล้าต่อ กลับเป็นท่านชายสี่ที่จิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเล็กน้อยแล้ว

ในส่วนของหยู่เหวินหลิงทางนั้น ไทเฮาได้บอกให้พระชายาจี้และหยวนชิงหลิงเข้าวังไปพูดกับนางพร้อมกัน

เสียนเฟยตั้งแต่ที่วินิจฉัยออกมาแล้วว่าเป็นโรคฉุกเฉินมีอาการร้ายแรง จึงไม่อนุญาตให้หยู่เหวินหลิงไปพบนาง อย่างน้อยก่อนที่จะออกเรือน ไม่อยากให้หยู่เหวินหลิงได้ยินคำพูดโกหกของเสียนเฟย เพื่อเลี่ยงไม่ให้เรื่องนี้ล่าช้า

ขณะที่หยวนชิงหลิงและพระชายาจี้เข้าวัง ทั้งสองก็ตัดสินใจจะถามเพียงความประสงค์ของหยู่เหวินหลิง หากว่าหยู่เหวินหลิงไม่ยอม พวกนางทั้งสองก็จะช่วยพูดขอร้องให้

อันที่จริงพระชายาจี้ไม่ได้เป็นห่วงหยู่เหวินหลิง เพราะหยู่เหวินหลิงเคยมีความขัดแย้งกับนาง แน่นอนว่านี่ก็เป็นเรื่องหนึ่งปีก่อนแล้ว ในหนึ่งปีนี้ นางกับหยวนชิงหลิงไปมาหาสู่กันเข้ากันได้อย่างดี ทัศนคติท่าทีของหยู่เหวินหลิงที่มีต่อนางถึงได้เปลี่ยนไปแล้ว

นางเห็นด้วยเป็นอย่างมากกับความคิดเห็นของหยวนชิงหลิง และยอมเข้าวังพร้อมกัน เป็นเพราะนางคิดว่าหากผู้หญิงแต่งงานกับคนผิดแล้ว เช่นนั้นก็เป็นความน่าเศร้าของทั้งชีวิต

ฉะนั้น หยวนชิงหลิงเชื้อเชิญนาง นางจึงเข้าวังพร้อมหยวนชิงหลิงด้วยความยินดีแล้ว

หยวนชิงหลิงเชื้อเชิญพระชายาจี้ ที่สำคัญยังเป็นเพราะพระชายาจี้เป็นนักบรรยายหลักปรัชญาในการใช้ชีวิตมือดี นางสามารถช่วยหยู่เหวินหลิงวิเคราะห์ข้อดีข้อเสียเรื่องการแต่งงานได้อย่างละเอียด ให้หยู่เหวินหลิงพิจารณาบวกกับทำการตัดสินใจต่อความรู้สึกที่ตัวนางเองมีต่อท่านชายสี่ออกมา

แน่นอน ท้ายที่สุดไม่ว่าหยู่เหวินหลิงจะทำการตัดสินใจอย่างไร พวกนางล้วนสนับสนุน

หยู่เหวินหลิงอยู่เป็นเพื่อนไทเฮาในตำหนัก ไทเฮาตั้งใจหลีกทางออกเป็นที่ที่ให้พวกนางได้สนทนากัน

แม้ว่าหยู่เหวินหลิงจะอาศัยอยู่ในวังหลังเป็นเวลานาน แต่ก็ไม่ใช่จะไม่เข้าใจเรื่องทางโลก

ก่อนหน้านี้หลังจากที่ดื่มจนเมาอยู่ในซาวโถ๋จุ้ยแล้วถูกส่งกลับวัง นางก็รู้ว่าเรื่องนี้จะต้องมีตอนหลังตามมาแน่

ดังนั้น หลังจากที่นางได้ยินหยวนชิงหลิงพูดเรื่องการแต่งงานกับท่านชายสี่เหลิ่งออกมาอย่างอ้ำๆอึ้งๆ นางจึงพยักหน้า กล่าว: “ได้เพคะ!”

หยวนชิงหลิงและพระชายาจี้ตะลึงครู่หนึ่ง ได้สิหมายความว่าอะไร? ตกลง?

หยวนชิงหลิงมองดูนาง กล่าว: “ความหมายของเจ้า เจ้าเต็มใจอภิเษกสมรสกับท่านชายสี่เหลิ่ง?”

หยู่เหวินหลิงอืมคำหนึ่ง “เต็มใจสิเพคะ!”