บทที่ 729 ข้าแทนนาง

นางข้าหลวงมาทูลรายการฮองเฮาฉู่ เมื่อฮองเฮาฉู่ได้ยินว่าเสียนเฟยจับตัวเจ้าหญิงเป็นตัวประกัน และได้แทงทำร้ายเจ้าหญิงแล้ว ก็ตกใจจนตาโต อยากที่จะเป็นลมตายไปเสียตอนนี้

นางรู้ว่าเสียนเฟยเป็นคนเหี้ยมโหด เห็นได้ชัดจากที่นางแทงทำร้ายไทเฮา ภายในใจเสียนเฟย คนตระกูลซูสำคัญที่สุดมาตลอด

“เหนียงเหนียง ขอร้องท่านช่วยเจ้าหญิงด้วย เจ้าหญิงตกใจแย่แล้ว ร้องไห้อยู่ตลอด เสียนเฟยเหนียงเหนียงบ้าไปแล้ว นางอาจจะทำร้ายเจ้าหญิงจริงๆก็เป็นได้ เสียนเฟยเหนียงเหนียงพูดว่า ให้ไปตามพระชายารัชทายาทมา แล้วถึงจะปล่อยเจ้าหญิง” นางข้าหลวงคุกเข่าอยู่บนพื้น ร้องไห้พูดขึ้นพร้อมคำนับศีรษะ

ฮองเฮาฉู่ยากที่จะหายใจออกมาสักคำ รีบสั่งบ่าวใช้ด้วยเสียงเคร่งขรึม ว่าให้ไปทูลเชิญฮ่องเต้

จะตามพระชายารัชทายาทเข้ามาในวังหรือไม่ เรื่องนี้ให้ฮ่องเต้เป็นคนตัดสินใจ

กลับคิดไม่ถึงว่า ฮ่องเต้หมิงหยวน กำลังปรึกษาหารืองานราชการกับเหล่าขุนนางอยู่ในห้องทรงพระอักษร มีคำสั่งห้ามไม่ให้ใครรบกวน เพราะกำลังปรึกษาหารือ เรื่ององค์ชายรัชทายาทในวันว่าราชการเช้าวันที่แปดของวันปีใหม่ กำลังตึงเครียดกันอย่างมาก ด้วยเหตุนี้มู่หรูกงกงจึงต่างก็ล้วนห้ามไว้

ฮองเฮาฉู่ได้รู้ว่าทางด้านฮ่องเต้ไม่สามารถเข้าเฝ้า จึงต้องสั่งคนไปเตรียมเกี้ยว นางจะไปด้วยตนเอง ในใจแทบกระอักเป็นเลือด หากรู้แต่แรกว่าจะเดือดร้อนกลายเป็นดั่งเช่นทุกวันนี้ ตอนนั้นจะไม่มีทางกล้าวางแผนทำร้ายเสียนเฟยเด็ดขาด ใครจะไปรู้ว่าเพื่อตระกูลซูแล้ว นางจะกระทำเรื่องโหดเหี้ยมใจดำอำมหิตได้ขนาดนี้

เพื่อความปลอดภัยเบื้องต้น ระหว่างทางไปตำหนักชิ่งหยู นางได้สั่งคนออกจากวัง ไปเชิญพระชายารัชทายาทมา

ภายในตำหนักชิ่งหยู องครักษ์ที่มาใหม่พวกนั้นต่างก็ไม่มีใครกล้าขยับ กลัวว่าเสียนเฟยจะพลั้งมือ ทำร้ายเจ้าหญิง

ส่วนในใจเสียนเฟย เวลานี้ได้หมดหวังไปแล้วกว่าครึ่ง

เมื่อได้ยินว่าหยู่เหวินหลิงพูดว่า ตระกูลซูไม่ได้มีคนตายในเหตุไฟไหม้ นางก็รู้แล้วว่าจะต้องมีแผนร้ายแน่

สามารถจุดไฟเผาทั้งจวนตระกูลซู กลับไม่มีคนตายไม่มีคนได้รับบาดเจ็บ นางจะเชื่อได้อย่างไร? ชีวิตครอบครัวของพ่อแม่นาง ไร้ค่าขนาดไหน? ฮ่องเต้ถึงขั้นเลือกที่จะปิดบังความจริง ว่ามีคนตายในตระกูลซู คิดว่ายังไงก็จะไม่มีทางเข้าข้างตระกูลซู ลูกชายที่นางคลอด กลับเป็นคนทำร้ายให้ตระกูลซูแทบสูญสิ้น ต่อให้นางตายไปแล้วก็ไม่มีหน้า ไปพบบรรพบุรุษ

ความโกรธนี้ ความทรมานนี้ ความโศกเศร้านี้ ทำให้นางอดไม่ได้ที่จะสั่นเทาไปทั้งตัว ยังนึกว่าลูกชายของนางได้เป็นองค์ชายรัชทายาทแล้ว ตระกูลซูก็จะได้ลืมตาอ้าปากเสียที คิดไม่ถึงว่ากลับกลายเป็นเริ่มต้นฝันร้ายของตระกูลซู

ไม่ได้สอนลูกชายได้เป็นอย่างดี นางกระทำผิดต่อญาติพี่น้องวงศ์ตระกูล

ส่วนลูกสาวของนาง ฮ่องเต้กลับใจร้ายให้นางอภิเษกกับพ่อค้าคนหนึ่ง ใช้วิธีแบบนี้ทำให้นางเสียหน้า ความกดขี่ที่ฮ่องเต้มีต่อตระกูลซู ได้มาถึงจุดอธรรมแล้ว

แม้แต่ไทเฮา ก็ไม่ได้ยืนอยู่ข้างนาง ภายในใจของนางจะไม่หมดหวังได้อย่างไร?

ในเมื่อเป็นเช่นนี้ งั้นก็ตายไปพร้อมกันเถอะ ดีกว่าอยู่อย่างไร้ศักดิ์ศรีแบบนี้

แต่นางไม่พอใจ ทำไมถึงได้ไม่ยุติธรรมกับนางเช่นนี้?

หยู่เหวินหลิงถูกกดอยู่บนพื้น เหน็บหนาวไปทั้งตัวจนไร้ความรู้สึก มีเพียงความรู้สึกเจ็บปวดอย่างเดียว ก็คือตรงที่ปิ่นปักผมนั่นปักอยู่ เหน็บหนาวเจ็บปวด

นางคิดว่าตนเองคงจะต้องตายอยู่ในมือของท่านแม่แล้ว เต็มไปด้วยความกลัวและความเจ็บปวด แต่กลับร้องไห้ไม่ออก

เสียนเฟยปล่อยผมของนาง ค่อยๆลูบแป๊บหนึ่ง พร้อมพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงบางเบาว่า “เจ้าไม่ต้องกลัว แม่ไม่มีทางเลือก เสด็จพ่อของเจ้าไม่มีทางปล่อยข้า ข้ามาถึงทางตันแล้ว แต่ต่อให้ต้องแลกด้วยชีวิตของแม่ ก็จะต้องให้เสด็จพ่อคืนความยุติธรรมให้กับตระกูลซู”