บทที่ 912 ค่อยๆชัดเจน

หลังจากออกมาจากพระตำหนักฉินคุน หยวนชิงหลิงไปยังตำหนักหวงกุ้ยเฟย

หวงกุ้ยเฟยสั่งคนเตรียมขนมหวานกับน้ำรสเปรี้ยว หยวนชิงหลิงชอบทานเปรี้ยว ทานเปรี้ยวได้ลูกชาย ทานเผ็ดได้ลูกสาว ในใจหวงกุ้ยเฟยคิดว่าครั้งนี้นางยังคงตั้งครรภ์ได้ลูกชาย

"แม่นมฉิน เช้านี้มาคุกเข่าอยู่นอกตำหนักของข้า บอกว่าอยากออกจากวังไปปรนนิบัติรับใช้เจ้าเก้า ท่าทีที่เปลี่ยนไปอย่างกะทันหันนี้ ข้ามีความรู้สึกผิดปกติ จึงยังไม่ได้รับปาก อยากถามเจ้าก่อนแล้วค่อยตัดสินใจ" หวงกุ้ยเฟยพูดขึ้น

"จริงหรือ?" หยวนชิงหลิงอึ้ง นี่เปลี่ยนไปค่อนข้างเร็วไปไหม?

"ใช่ คุกเข่าอยู่กว่าครึ่งชั่วโมง ข้าสั่งคนใช้ให้เขากลับไปรอ" หวงกุ้ยเฟยพูดขึ้น

หยวนชิงหลิงพูดขึ้นอย่างครุ่นคิดว่า "เช่นนี้หรือ ใช่ ท่านแม่ ช่วงนี้ในวังมีคำร่ำลืออะไรไหม? อย่างเช่นเกี่ยวกับหนานเจียง"

แม่นมข้างกายหวงกุ้ยเฟยพูดขึ้นว่า "พระชายารัชทายาท มีเพคะ ช่วงนี้ภายในวังมีคนพูดกันว่า ลูกสาวของอ๋องหนานเจียงอยู่ในเมืองหลวง คนในวังที่ออกไปทำธุระข้างนอกได้ยินมา แล้วก็พูดกันไปทั่วทั้งวัง"

หยวนชิงหลิงพูดขึ้นว่า "เรื่องนี้ยิ่งอยู่ก็ยิ่งสนุกจริงๆแล้ว"

"สนุก? แม่นมฉินคนนั้น น่าเบื่อมาก" หวงกุ้ยเฟยคว้าเมล็ดแตงให้นางหนึ่งกำมือ พร้อมพูดขึ้นอย่างเรียบเฉย

หยวนชิงหลิงมองดูหวงกุ้ยเฟย พร้อมพูดขึ้นว่า "ข้าอยากเจอนางอีก"

หวงกุ้ยเฟยรับคำ โบกมือพร้อมพูดขึ้นว่า "สั่งคนไปตามนางมา เจ้าจะได้ถามอย่างละเอียด"

หยวนชิงหลิงพูดห้ามไว้ว่า "ไม่ ไม่รีบ พรุ่งนี้ค่อยตามมา พรุ่งนี้ข้าค่อยมา"

บางที ควรที่จะให้หมันเอ๋อได้เจอนาง ดูว่านางต้องการที่จะออกจากวังเพื่อใครกันแน่

หากเป็นเพราะหมันเอ๋อ พรุ่งนี้นางเห็นหมันเอ๋อ จะต้องแสดงอาการออกมาให้เห็น

เพื่อให้ได้เจอกันอย่างระมัดระวัง วันที่สองนางนัดหรงเยว่ พระชายาซุน ฮูหยินเหยา ฮูหยินใหญ่ตระกูลหยวน ยังมีพระชายาอ๋องชินลุ่ย เข้าวังไปด้วยกัน ให้หมันเอ๋อแต่งตัว ติดตามระหว่างหรงเยว่กับฮูหยินใหญ่

อำนาจเรียกร้องของหยวนชิงหลิง ก็นับว่ายอดเยี่ยมมาก เพียงแค่สั่งคนส่งบัตรเชิญไป ก็ล้วนตอบรับทั้งหมด ฮูหยินใหญ่ตระกูลหยวน กับพระชายาอ๋องชินลุ่ย ต่างตกลงที่จะเข้าวังไปด้วย

หมันเอ๋อไม่รู้เรื่องอะไร ยังคงปฏิบัติตามคำสั่งของพระชายารัชทายาท เข้าวังไปแล้วก็ติดตามอยู่ข้างกายหรงเยว่ตลอด

พวกผู้หญิงคุยกันอยู่สักพัก หยวนชิงหลิงก็พูดกับหวงกุ้ยเฟยว่า "ใช่ ก่อนหน้านี้ขอให้ท่านแม่ ช่วยหาคนดูแลบ้านให้กับจวนเจ้าเก้า หาได้แล้วหรือยัง? อาศัยตอนที่ทุกคนต่างก็อยู่ด้วย ตามมาให้ทุกคนช่วยกันดู"

หวงกุ้ยเฟยเข้าใจทันที จึงสั่งคนไปตามแม่นมฉินมา

สักพัก แม่นมฉินถูกเชิญมา ครั้งนี้ นางสวมเสื้อผ้าดูเรียบร้อยอย่างมาก ถึงแม้จะดูเรียบง่ายแต่ก็ดูสะอาดสุภาพ

หยวนชิงหลิงมองดูนาง พร้อมพูดขึ้นว่า "แม่นมฉินใช่ไหม? เราเคยเจอกันแล้ว"

แม่นมฉินเดินมาถวายความเคารพ พร้อมพูดขึ้นว่า "ข้าน้อยถวายพระพรพระชายารัชทายาท"

"อืม ทักทายถวายพระพรทุกคนด้วย" หยวนชิงหลิงพูดขึ้น

แม่นมฉินเดินไปข้างหน้า ถวายพระพรพระชายาอ๋องชินลุ่ยก่อน จากนั้นไปหาฮูหยินใหญ่ตระกูลหยวน หลังจกนั้นก็เป็นหรงเยว่

หรงเยว่ก็ได้รับมอบหมายไว้ จึงพูดขึ้นว่า "เจ้าเงยหน้าขึ้นมา ให้ข้าดูหน่อย อายุขนาดเจ้า จะสามารถช่วยน้องเก้าดูแลจวนได้เป็นอย่างดีไหม?"

แม่นมฉินเงยหน้าขึ้น สายตามองดูหรงเยว่เหมือนดั่งหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่อก่อนแวบหนึ่ง จากนั้นก็มองไปที่ใบหน้าของหมันเอ๋อ

หยวนชิงหลิงมองดูนาง ร่างกายของนางดูแข็งทื่อไปสักพัก รูม่านตาขยายตัวอย่างรวดเร็ว เป็นประกายแวววาว ถึงแม้ทุกอย่างจะกลับมาสงบอย่างรวดเร็ว แต่หยวนชิงหลิงมองเห็นริมฝีปากที่สั่นเทาของนาง มือทั้งคู่ก็รู้สึกเหมือนไม่รู้จะวางที่ไหน