บทที่ 995 ฟางหวูไม่เห็นด้วย

เปลี่ยนแปลงไม่ยาก อีกทั้งฟางหวูก็มองร่องรอยใดๆไม่ออกโดยสิ้นเชิง เธอไม่ได้มีความรู้ต่อข้อมูลสถิติอย่างทะลุปรุโปร่ง ในการวิจัยของเธอคละเคล้าความคิดและข้อมูลของตัวเองมากเกินไป แม้จะบอกว่าครั้งที่สองเป็นไปตามข้อมูลของหยวนชิงหลิงทั้งหมด แต่ข้อมูลนั่นก็ได้ถูกไทเฮาหาคนมาปลอมแปลงตั้งนานแล้ว ดังนั้นในมือของฟางหวูตอนนี้ก็ไม่มีข้อมูลที่ครบถ้วน

เพื่อทำให้หยวนชิงหลิงสบายใจ เธอกล่าวว่า: “สำหรับหลังจากการวิจัยพัฒนายาออกมาแล้ว จะให้ท่านชายหงเย่หรือไม่ จุดนี้ฉันจะถามคุณก่อน คุณบอกว่าให้ได้ แบบนั้นฉันก็จะให้”

“คุณกับท่านชายหงเย่มีความเป็นมาอะไรยังไงกันแน่?” หลังจากที่หยวนชิงหลิงเปลี่ยนแปลงแล้ว โล่งใจขึ้นเล็กน้อย จึงเอ่ยถาม

ตามหลักเธอคือเจ้าอาวาสของนาง โดยพื้นฐานแล้วเป็นไปไม่ได้ที่จะไปมาหาสู่กับหงเย่ จะสามารถวิจัยยาเพื่อหงเย่ได้อย่างไร?

ฟางหวูกล่าว: “คุณเชื่อฉัน เขาไม่ได้มีความมักใหญ่ใฝ่สูงมากนัก แม้ว่าฉันจะไม่รู้ว่าเขาจะใช้ประโยชน์อะไรจากยาจริงๆกันแน่ แต่เขาเคยเปิดเผยกับฉันว่า ใช้เพื่อช่วยคน”

“งั้นคุณบอกต้นสายปลายเหตุของเรื่องราวให้ฉันฟัง” ตอนนี้หยวนชิงหลิงไม่เชื่อเธอมาก หลอกนางตั้งแต่เริ่มแรก ถึงตอนนี้ก็เดี๋ยวบอกว่าไม่รู้เดี๋ยวบอกว่าช่วยคน แต่ที่มาที่เกี่ยวข้องกับเธอและหงเย่กลับไม่เอ่ยขึ้นแม้สักคำ

ฟางหวูขอโทษอย่างแท้จริง “เรื่องส่วนตัวของเขา อีกทั้งไม่ได้ทำให้สถานการณ์โดยรวมเสียหาย ไม่สามารถบอกได้”

หยวนชิงหลิงมองดูเธอแล้วถอนหายใจ “ฟางหวู ตอนที่คุณอยู่เป่ยถังยังน่ารักกว่าหน่อย ตอนนี้ฉันมองคุณไม่ทะลุ ช่างเถอะ ในเมื่อคุณไม่ยอมบอก ฉันก็ไม่บังคับ หวังว่าคุณจะจำคำพูดของคุณที่ว่าเขาไม่ได้มีความเจตนาชั่วร้ายมากมายนักไว้ และฉันก็คาดหวังว่าคุณจะไม่ได้ตบหน้าตัวเอง”

ฟางหวูนิ่งเงียบครู่หนึ่ง “ไม่ใช่ว่าฉันตั้งใจจะปิดบัง เป็นเพราะเรื่องราวมากมายพูดแล้วเรื่องมันยาวจริงๆ แต่มีเพียงคำหนึ่งฉันต้องการจะบอกกับคุณ ยานี้ฉันจำเป็นต้องวิจัยออกมา สำหรับคุณ สำหรับคนอื่นล้วนมีประโยชน์”

“ฟางหวู ทำไมคุณจะต้องวิจัยออกมาให้กันแน่? เป็นเพียงแค่ความดึงดันจริงๆเหรอ?” ตอนนี้หยวนชิงหลิงก็มีความสงสัยในจุดนี้แล้ว

ในตาของฟางหวูมีความจนปัญญาอย่างสุดซึ้ง “เป็นความดึงดัน แต่ก็ไม่ใช่ความดึงดันของฉันทั้งหมด รอหลังจากที่วิจัยออกมาแล้ว ฉันจะสาธยายตั้งแต่ต้นจนจบให้คุณฟังละกัน”

มีนาทีหนึ่งที่หยวนชิงหลิงอยากบอกเธอมากกว่า ไม่สามารถที่จะวิจัยค้นคว้าออกมาได้อีก แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่ดีที่จะบอกที่ดีอย่างแน่นอน

ฟางหวูก็เหมือนกับว่าจะมองอะไรออก แววตาตึงเครียด กล่าวว่า: “ฉันเพียงแค่อยากให้คุณรู้ ยานี้ก็สำคัญเป็นอย่างมากต่อคุณ ร่างกายของคุณยังจำเป็นต้องฉีดยาอีก ไม่งั้น ฉันก็ไม่รู้ว่าคุณจะสามารถมีชีวิตได้นานแค่ไหน”

หยวนชิงหลิงยิ้มๆ “ไม่สำคัญ ไม่ว่ายังจะสามารถมีชีวิตได้อีกนานแค่ไหน สำหรับฉันแล้วล้วนเป็นกำไรแล้ว เดิมทีฉันก็ตายไปตั้งนานแล้ว”

ฟางหวูตกตะลึง “คุณคิดแบบนี้ได้ยังไง? เจ้าแฝดของคุณเพิ่งจะคลอด ถ้าคุณมีชีวิตได้อีกไม่นานแล้ว คุณเต็มใจหรือ?”

“ทุกวันล้วนมีคนตายไปมากมายขนาดนั้น ฉันไม่เต็มใจแล้วจะทำอย่างไรได้? พวกเขาไม่เต็มใจแล้วจะทำอย่างไรได้? ฟางหวู ยานี้ฉันเตือนคุณหนึ่งคำ หยุดเถอะ ไม่มีความจำเป็น ทุกคนล้วนต้องตาย”

คำพูดของไทเฮาที่พูดอยู่พักหนึ่ง ความจริงได้ปลุกให้นางตื่นแล้ว นางมีสิทธิ์พิเศษอะไรล่ะ? นางเคยพิเศษไปครั้งหนึ่งแล้ว

การปล่อยวางเช่นนี้ กลับเป็นการคืนความเป็นธรรมอย่างหนึ่งให้กับโลกใบนี้

สีหน้าของฟางหวูค่อยๆเคร่งขรึมขึ้นมา “ฉันรู้สึกว่าคุณมีความจำเป็นต้องดูภาพสแกนของคุณ”

“ไม่ดู และไม่อยากรู้ ฉันจะเห็นคุณค่าของทุกๆวัน” หยวนชิงหลิงมองดูนาฬิกาที่แขวนบนกำแพง “ฉันต้องไปอยู่กับเจ้าห้าแล้ว กิจกรรมวันนี้ของพวกเขาน่าสนุกมาก ฉันไม่อยากพลาด”

ฟางหวูจับข้อมือของนางไว้ กล่าวด้วยเสียงอันรีบร้อน: “คุณลงมือทำอะไรไปแล้วใช่ไหม? คุณทำแบบนี้ไม่ได้”

“ฟางหวู ตั้งแต่เริ่มคุณก็หลอกฉัน” หยวนชิงหลิงกล่าวอย่าโกรธเคือง “นี่เป็นการค้นคว้าวิจัยของฉัน ฉันมีอำนาจในการยุติ”

ฟางหวูปล่อยมือของนาง มองดูนาง ในตาสิ้นหวังเป็นอย่างมาก เธอยิ้มอย่างเจ็บปวด “แต่คุณอย่าคิดว่าฉันจะล้มเลิก ฉันจะทำต่อไป ใช้วิธีของคุณไม่ได้ ฉันจะใช้วิธีของฉัน ยังไงซะฉันก็เคยทำสำเร็จ หากว่าฉันค้นคว้าวิจัยออกมาได้ จะให้หงเย่หรือไม่ คุณก็ก้าวก่ายไม่ได้แล้ว”

หยวนชิงหลิงรู้ว่าเกลี้ยกล่อมเธอไม่ได้แล้ว สำหรับฟางหวูและหงเย่ นางก็รู้น้อยมากเช่นกัน ในเมื่อถามก็ไม่บอก ก็ไม่จำเป็นต้องคาดเดามั่วซั่วหาความกลัดกลุ้มให้ตัวเอง สุดท้ายก็ได้เพียงแค่เตือนคำหนึ่งเท่านั้น “หากว่าคุณค้นคว้าวิจัยออกมาได้จริง หวังว่าคุณจะไม่มอบให้กับคนที่มีเจตนาที่ไม่ดีแอบแฝง”