บำเรอรัก️คุณหมอมาเฟีย<2>ผู้หญิงปากร้าย ผู้ชายปากดี

หลังจากวันนั้นเพลิงกัลป์ก็ยังคงไปนั่งที่ Destiny Club ทุกวัน แต่ไม่เคยเห็นแม่สาวใจกล้าปากจัดคนนั้นอีกเลย จนกระทั่งวันนี้ที่เขามีนัดสัมภาษณ์งานที่โรงพยาบาล N โรงพยาบาลเดียวกับเจ้าเร็นน้องชายของเขา

หึ คิดว่าจะหนีพี่ชายที่แสนดีอย่างเขาพ้นเหรอน้องชายไม่มีทางน้องชายเขาอยู่ที่ไหนที่นั่นจะมีเขาเสมอ เพราะเราคือพี่น้องกัน

ติ๊ง

เมื่อลิฟต์เปิดออกเพลิงกัลป์ในชุดเสื้อเชิ้ตสีดำพับแขนกับกางแกงสแล็กส์ขาเก้าส่วนพร้อมรองเท้าผ้าใบแบรนด์ดังก็ก้าวเข้ามาในลิฟต์ก่อนที่จะกดปุ่มปิดประตู แต่เสียงหวานใสของใครบางคนที่ร้องเรียกบอกให้เขารอทำให้เพลิงกัลป์รีบกดปุ่มเปิดประตูลิฟต์เพื่อรอตามคำขอทันที

“รอด้วยค่า” ลูกพีชร้องขึ้นเสียงดังเพื่อบอกคนที่อยู่ในลิฟต์ให้รอเธอด้วยร่างสวย Sexy ในชุดพยาบาลสีขาวสะอาดตาวิ่งมาหยุดยืนหอบหายใจอยู่หน้าลิฟต์ วันนี้เธอตื่นสายทำเอาเกือบมาเข้าเวรเช้าไม่ทัน เพราะเมื่อวานมัวแต่ไปแฮงเอาต์กับเพื่อนสนิทผู้ชายที่ไม่ใช่ชายแท้ นางอกหักจากผู้ที่แอบเล็งไว้

ลูกพีชเลยอาสาพาเพื่อนรักไปนั่งดื่มพร้อมกับปลอบใจเสียหน่อย แต่คนที่มีประสบการณ์ความรักเป็นศูนย์แบบเธอจะทำอะไรได้นอกเสียจากพูดคำว่าทำใจเสียเถอะ เพียงเท่านั้นเองเพื่อนเธอก็ร้องไห้โหยหวนพร้อมทั้งยกเหล้าซดเอา ๆ เหมือนมันคือน้ำหวานจนเมาหัวราน้ำเดือดร้อนเธอต้องแบกนางไปส่งที่คอนโดอีก

เมื่อประตูลิฟต์เปิดออกลูกพีชที่เงยหน้าขึ้นมาเพื่อเอ่ยคำขอบคุณก็ถึงกับชะงักไป เพราะผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าเธอก็คือผู้ชายที่ปฏิเสธเธอพร้อมกับขโมยจูบแรกของเธอไป วันนั้นในมุมมืดเธอมองอย่างไรก็ว่าหล่อแล้ว แต่วันนี้ในมุมสว่างใบหน้าหล่อร้ายนั้นทำเอาเธอแอบใจเต้นไม่เป็นส่ำก่อนที่จะนิ่งอยู่กับที่ไม่ยอมเดินเข้าไป

“เชิญไปก่อนเลยค่ะ ขอบคุณนะคะที่กดลิฟต์รอ” ริมฝีปากอวบอิ่มเคลือบลิปสติกสีพีชเอ่ยบอกคนในลิฟต์ที่มองเธออยู่ก่อนแล้วยิ้ม ๆ โดยไม่ทันคาดคิดชายหนุ่มก็ยื่นมือมาดึงร่างอวบอัดในชุดพยาบาลให้ลอยหวือเข้ามาภายในลิฟต์แล้วกดปุ่มปิดลิฟต์ทันทีทำเอาลูกพีชถึงกับชักสีหน้าด้วยความไม่พอใจ

“อุตส่าห์บอกให้กดรอตั้งนานก็ต้องเข้ามาด้วยกันสิครับ” เดินต้อนพยาบาลสาวตัวเล็กจนชิดติดกับผนังลิฟต์ก่อนที่จะเข้าประชิดแล้วเอามือทั้งสองข้างวางบนผนังใกล้ ๆ เป็นผลให้ลูกพีชตกอยู่ภายใต้ร่างสูงของเพลิงกัลป์อย่างไม่สามารถที่จะหนีไปทางไหนได้

“ถอยออกไปเดี๋ยวนี้นะ” ตวาดแหวใส่ชายหนุ่มที่ทำหน้ายียวนกวนลูกพีชอย่างอารมณ์ดี ไม่คิดเลยว่าโชคชะตาจะเป็นใจให้เขาได้เจอกับแม่สาวดาวยั่วคนนี้ในวันนี้ แถมเธอยังทำงานที่นี่ด้วย

วันนี้มาเต็มยศเลยแฮะ

“ทำไมต้องถอย อยากยืนแบบนี้จะทำไม”

กระตุกยิ้มมุมปากก่อนที่จะตอบหญิงสาวอย่างกวน ๆ ลูกพีชยิ้มหวานมองหน้าเขาก่อนที่จะยกเท้าขึ้นหมายที่จะกระทืบส้นลงไปที่เท้าของอีกฝ่ายเต็มแรง แต่คนแบบเพลิงกัลป์หรือจะไม่รู้ทัน ละมือข้างหนึ่งจากผนังลิฟต์ก่อนที่จะจับเรียวขาสวยของลูกพีชที่หมายจะกระทืบลงมาบนเท้าเขาเอาไว้จนเธอเสียหลักกลับกลายเป็นว่าตอนนี้ทั้งคู่อยู่ในท่าล่อแหลมที่ทำให้คิดดีไม่ได้เลยสำหรับผู้ที่พบเห็น

มือข้างหนึ่งประคองหลังเล็กไว้ ส่วนอีกข้างก็ยกขาเรียวสวยเอาไว้เป็นจังหวะเดียวกับที่ประตูลิฟต์เปิดออก พยาบาลสองสามคนที่ยืนรอลิฟต์อยู่เมื่อเห็นท่าที่ชวนหวาดเสียวของคนทั้งคู่ก็ถึงกับยกมือขึ้นปิดตาด้วยความเขิน ส่วนเพลิงกัลป์ก็ยกยิ้มหล่อให้ ด้านลูกพีชที่กำลังอึ้งไปด้วยความตกใจก็ถูกหนุ่มสุดหล่ออาศัยทีเผลอก้มหน้าลงจุ๊บลงบนริมฝีปากสีพีชน่าจูบนั้นเร็ว ๆ ทีหนึ่งก่อนที่จะปล่อยเธอให้เป็นอิสระ

“บาย คนสวย” ยกมือโบกลาพยาบาลคนสวยก่อนที่จะเดินผิวปากออกจากลิฟต์ไปอย่างอารมณ์ดี ส่วนลูกพีชเมื่อได้สติก็ถึงกับหน้าแดงเขินเพื่อนพยาบาลที่ร่วมโดยสารลิฟต์เมียงมองมายังลูกพีชด้วยความอิจฉาปนล้อเลียนที่เธอโดนหนุ่มหล่อจุ๊บกลางลิฟต์

“ไอ้คนบ้า ไอ้คนลามก อย่าให้เจอนะแม่จะจับบีบไข่ให้แตกไปเลย”

พึมพำคนเดียวด้วยความโมโหที่โดนปล้นจูบเป็นครั้งที่สอง เธอจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนกันล่ะเนี่ย รับรองพรุ่งนี้เธอได้ตกเป็นขี้ปากให้เพื่อนร่วมงานเมาท์มอยกันสนุกปากแน่นอน

ลูกพีชนะลูกพีชทำไมเธอถึงซวยแบบนี้

ก๊อก ก๊อก

“เข้ามา” น้ำเสียงที่ทรงอำนาจดังขึ้นก่อนที่วายุจะเปิดประตูห้องทำงานของท่านประธานโรงพยาบาลเข้ามา

แกรก แอด

ร่างสูงสมส่วนก้าวเข้ามาในห้องทำงานที่ถูกตกแต่งเอาไว้อย่างสวยงาม ใบหน้าหล่อเหลาในวัยห้าสิบสี่ปีเงยหน้าขึ้นมองผู้มาเยือนก่อนที่จะแอบเลิกคิ้วเล็กน้อย ก็เพราะคุณหมอคนนี้หน้าเหมือนกับหมอวายุที่เขาเพิ่งรับเข้ามาทำงานแทบทุกกระเบียดนิ้วเลยน่ะสิ

“สวัสดีครับ”

เพลิงกัลป์ยกมือไหว้ท่านประธานโรงพยาบาลอย่างนอบน้อม ถึงเขาจะเป็นคนที่ห้าวตีนมากแค่ไหน แต่กับผู้หลักผู้ใหญ่แม่เขาสอนเสมอว่าต้องมือไม้อ่อน แต่ผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าเขาดูน่าเกรงขามไม่น้อยภายใต้ใบหน้าที่หล่อเหลานั้นเขาเดาไม่ออกเลยว่าผู้ชายคนนี้กำลังคิดอะไรอยู่

“เชิญนั่งครับ”

กฤษฎิ์ขยับแว่นตาเล็กน้อยก่อนที่เพลิงกัลป์จะนั่งลงบนโซฟารับแขกส่วนผู้อาวุโสกว่าก็ลุกจากโต๊ะทำงานมานั่งบนโซฟาฝั่งตรงกันข้ามกับเขา ก่อนที่จะเริ่มสัมภาษณ์ประสบการณ์การทำงานของคุณหมอเพลิงกัลป์ทั้งสัมภาษณ์และโต้แย้งประหนึ่งว่าเขากับเจ้าหมอหนุ่มรุ่นลูกกำลังโต้วาทีกันอยู่อย่างไรอย่างนั้นเลย

จนกระทั่งการสัมภาษณ์ผ่านพ้นไปด้วยไม่ดีนักกฤษฎิ์นั่งมองหมอหนุ่มรุ่นลูกที่นั่งทำหน้ายียวนอยู่ตรงข้ามอย่างไม่สบอารมณ์ หน้าตาหล่อร้ายแถมกวน ๆ นั่นทำเอาเขารู้สึกตีนกระตุกยิบ ๆ

นี่มันมาสมัครเป็นหมอหรือมาสมัครเป็นนักเลงทวงหนี้กันแน่วะ หน้าตาพร้อมมีเรื่องฉิบหายเด็กเวร!!

แถมดูท่าจะเป็นฝาแฝดกับหมอวายุอย่างแน่นอนหน้าตาเหมือนกันราวกับแกะ ยกเว้นรอยสักที่โผล่พ้นแขนเสื้อมาเล็กน้อยเท่านั้นละมั้งที่บ่งบอกว่าผู้ชายตรงหน้าคือหมอเพลิงกัลป์ ฝั่งน้องชายนั้นทั้งสุภาพอ่อนโยนแต่พี่ชายนี่อย่างกวนอะ อยากจะฟาดหน้ามันสักทีจริง ๆ เลยหมอเวร!!

“คุณเป็นพี่ชายของหมอวายุเหรอครับ” กฤษฎิ์วกเข้ามาถามเรื่องส่วนตัวผู้ชายที่นั่งอยู่ตรงหน้าด้วยน้ำเสียงที่นิ่งเรียบ แต่แฝงไปด้วยความน่ายำเกรง แต่สำหรับคนแบบเพลิงกัลป์กลับไม่ได้รู้สึกสะทกสะท้านเลยสักนิดยังคงคอนเซปต์หน้ากวนชวนตีนกระตุกใส่กฤษฎิ์เหมือนเดิม

“นี่ท่านประธานมาสัมภาษณ์รับผมเข้าทำงานหรือมาสอบประวัติครอบครัวผมกันแน่ครับ”

เพลิงกัลป์ถามคุณหมอรุ่นพ่อกลับแบบกวน ๆ พร้อมกระตุกยิ้มมุมปากอย่างไม่ได้นึกกลัวผู้ชายที่นั่งแผ่รังสีอำมหิตอยู่ตรงหน้าเลยสักนิด เขาแค่อยากมาทำงานที่เดียวกับน้องชายเท่านั้น ถ้าท่านประธานสุดหล่อที่นั่งอยู่ตรงหน้าไม่รับเขาก็แค่ไปสมัครงานที่อื่นไม่ก็เปิดคลินิกเองก็ได้หรือให้สร้างโรงพยาบาลมาแข่งกับท่านประธานยังได้เลย

บ้านเขารวยเรื่องแค่นี้จิ๊บ ๆ