บำเรอรัก️คุณหมอมาเฟีย<6>หลุดปาก & เข้าใจผิด

คอนโด N

รถยนต์คันหรูแล่นเข้ามาจอดบริเวณลานจอดรถของคอนโดสูงตึกยี่สิบชั้นราคาห้องหลักร้อยล้านที่เจ้าของห้องหนึ่งในนั้นก็คือเพลิงกัลป์ ร่างสูงลงจากก่อนที่จะอ้อมมาเปิดประตูฝั่งที่ลูกพีชนั่งอยู่แล้วก้มลงประคองร่างบางเจ้าของกลิ่นหอมเย้ายวนให้ลุกขึ้นมาอย่างทะนุถนอมโดยไม่รู้ตัว เพราะปกติแล้วเพลิงกัลป์มักจะเล่นแรง ๆ กับลูกพีชเสียมากกว่าที่จะอ่อนโยนอย่างเช่นตอนนี้

“ไม่รู้ว่าคอนโดอยู่ที่ไหนงั้นคืนนี้ก็นอนด้วยกันไปก่อนแล้วกัน” อุ้มลูกพีชขึ้นมาในท่าเจ้าหญิงก่อนที่จะเดินเข้าตึกไปรอลิฟต์เพื่อขึ้นไปยังห้องพักของเขาที่อยู่ชั้นยี่สิบ แต่เมื่อปล่อยเธอลงให้ยืนบนพื้นโดยที่มีเขาประคองกอดเอวบางไว้ลูกพีชก็เริ่มออกลายเลื้อยทันที

“ใครอ่าาา นี่ใครทามมายหล่อจางงง” ใบหน้าสวย Sexy เงยหน้าขึ้นมองใบหน้าหล่อของเพลิงกัลป์ก่อนที่มือบางจะยกขึ้นมาจับแก้มสากเอาไว้ สายตาที่มองใบหน้าหล่อฉ่ำเยิ้มไปด้วยพิษของแอลกอฮอล์

“อยู่นิ่ง ๆ ไม่เป็นหรือไงฮะยายลูกพีชเน่า”

จับมือบางที่จับหน้าตัวเองอยู่ออกเบา ๆ ก่อนที่ลูกพีชจะตะปบมือเข้าไปที่หน้าของเพลิงกัลป์ใหม่อีกรอบพร้อมกับแย้มรอยยิ้มหวานอย่างน่ารักออกมา

“เน่ สูดหล่อมีแฟนยางงงง ชอบนะ ชอบอะ อิอิ” ยังคงใช้สายตาแทะโลมใบหน้าหล่อของเพลิงกัลป์อย่างไม่มีสติพร้อมกับที่ประตูลิฟต์เปิดออกเพลิงกัลป์ก็รีบประคองร่างน้วย ๆ นี่เข้าไปในลิฟต์ทันที

“ง่า ทามมายม่ายตอบเขาอะ มีแฟนยางงสูดหล่อจ๋าาา” มือบางยังคงวอแวใบหน้าหล่อไม่ห่างก่อนที่หน้าสวยจะซุกซบลงบนอกแกร่งแล้วยิ้มร่าออกมาด้วยความดีใจที่คืนนี้ได้เจอคนหล่อ

“โสดสนิทยังไม่มีแฟน” ถึงจะรำคาญกับคำถามของลูกพีชมากแค่ไหนถึงอย่างนั้นเพลิงกัลป์ก็ยังคงบ้าจี้ตอบคำถามของเธอกลับไป สาวขี้เมายิ้มหวานออกมาเมื่อได้ยินคำตอบที่น่าพึงพอใจจากปากกระจับน่าจูบของพ่อเทพบุตรสุดหล่อ

“ง่า โสดด้วย คิก คิก เป็นแฟนกานไหมอะ” น้ำเสียงที่เจือไปด้วยความเมาถามเพลิงกัลป์ที่ทำหน้าไม่พอใจเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำถามแบบนั้นจากปากนุ่มน่าจูบของลูกพีช ถ้าวันนี้ไม่เจอเขา แต่กลับเจอคนอื่นคำพูดพวกนี้คงไปใช้กับผู้ชายคนอื่นสินะคิดแล้วก็หมั่นไส้แฮะหงุดหงิดใจแปลก ๆ ไม่ชอบแหละ แต่ไม่มีสาเหตุรู้แค่ว่าไม่ชอบโว้ย

“ไม่อยากเป็นแฟน แต่อยากเป็นผัวจบไหม”

หลุดปากตอบลูกพีชไปด้วยอารมณ์ขุ่นมัวเล็กน้อยก่อนที่จะกดรหัสเปิดประตูห้องแล้วประคองร่างเล็กนี่เข้าไปอย่างทุลักทุเล เพราะมือที่ไม่อยู่นิ่งของลูกพีชลูบไล้ไปทั่วร่างของเขาเลย อกเอย เอวเอย ไม่เว้นแม้กระทั่งเป้าตุงทำเขาเผลอกลืนน้ำลายดังอึกด้วยความอึ้งเมื่อมือนุ่ม ๆ เผลอไปแตะโดนมันเข้า

เหมือนกระแสไฟฟ้าวิ่งพัดผ่านยามมือบางแตะต้องลูกชายสุดที่รัก เพลิงกัลป์เผลอปล่อยมือที่ประคองลูกพีชอยู่จนอีกฝ่ายทรุดตัวลงไปนั่งแหมะอยู่กับพื้นอย่างมึน ๆ

“ปล่อยทามมายอ่า อุ้ม อุ้ม อุ้มหน่อย” เมื่อโดนเพลิงกัลป์ปล่อยให้ลงมานั่งแหมะอยู่กับพื้นหน้าสวยก็เบ้ปากเหมือนเด็กน้อย ก่อนที่จะยกมือทั้งสองข้างขึ้นมาเพื่อให้เพลิงกัลป์อุ้มเธอ

“นี่มันวันเหี้ยอะไรของมึงวะไอ้เพลิง” เพลิงกัลป์แอบบ่นเล็กน้อย แต่ก็ยอมก้มลงแล้วอุ้มลูกพีชขึ้นมาใหม่ ดวงหน้าเล็กเผยยิ้มด้วยความชอบใจแล้วซบหน้าลงบนอกแกร่งอย่างต้องการที่พักพิง

“กับฉันเธอทำแบบนี้ได้นะยายลูกพีชเน่า แต่กับผู้ชายคนอื่นขืนไปอ้อนเขาแบบนี้เธอได้เสียตัวแน่” บ่นให้ลูกพีชด้วยความไม่พอใจเมื่อเห็นอาการของคนเมาแล้วชอบเลื้อย ชอบอ่อย ชอบอ้อน และชอบยั่ว อันหลังสุดนี่ท่าจะหนักกว่าใครเพื่อนก็กว่าลูกชายเขาจะสงบต้องยุบหนอพองหนออยู่ตั้งนานสองนาน

เมื่อเข้ามาในห้องนอนเพลิงกัลป์ก็ค่อย ๆ วางลูกพีชลงบนเตียงนอนขนาดใหญ่ก่อนที่จะจัดท่านอนให้เธอเพื่อให้นอนได้สบาย ๆ ไม่อึดอัด ก่อนจะลุกขึ้นหันหลังเพื่อไปอาบน้ำ แต่มือบางของลูกพีชก็ยื่นมาดึงรั้งมือใหญ่ของเพลิงกัลป์เอาไว้ ก่อนที่จะกระชากทีเดียวร่างสูงใหญ่ก็เสียหลักล้มลงมาอยู่ในอ้อมกอดของลูกพีชที่ตวัดอ้อมแขนกอดเอวหนาของเพลิงกัลป์เอาไว้ทันที

“อย่าไปไหนนะ” เสียงเล็กพึมพำแผ่วเบาโดยที่เพลิงกัลป์พยายามจะแกะมือเล็กนี่ออกไป แต่แกะอย่างไรก็แกะไม่ออกสักทีเขาก็เลยทิ้งตัวลงนอนข้าง ๆ ลูกพีชมันเสียเลย

“เวลาหลับนี่เหมือนเด็กน้อยชะมัด แต่เวลาตื่นปากนี่วอนกินตีนเสียเหลือเกินยายลูกพีชเน่า”

ยื่นมือมาบีบจมูกเล็กของลูกพีชอย่างมันเขี้ยวก่อนที่จะเท้าแขนกับเตียงนอนมองหน้าลูกพีชยามหลับใหล ใบหน้าหล่อเหลาเผยรอยยิ้มออกมาเล็กน้อยโดยที่ไม่รู้ตัวก่อนที่ดวงตาคมกริบจะค่อย ๆ ปิดลงและเข้าสู่ห้วงนิทราตามลูกพีชไปในที่สุด

เช้าวันต่อมา

กรี๊ดดดดดดดดดดด

ตุ้บ

เสียงร้องกรี๊ดที่ดังขึ้นทำเอาเพลิงกัลป์สะดุ้งตื่นด้วยความตกใจ แต่ยังไม่ทันจะได้ทำอะไรหรือพูดอะไร เท้าเล็กของลูกพีชก็ถีบเข้าให้อย่างไม่ทันตั้งตัวจนหล่นตุ้บตกเตียงก้นกระแทกพื้นเต็ม ๆ

“อูยยย นี่ยายลูกพีชเน่ามันจะมากไปแล้วนะคนอุตส่าห์เข้าไปช่วยจากพวกหน้าม่อพามานอนที่คอนโดหรูอย่างดีแล้วนี่อะไรถีบมาได้ ฉันเจ็บนะเว้ย”