บทที่ 1082

เซิ่งตงฉยงมองอู๋หลิงด้วยสายตายั่วยุ!

ส่วนอีกสิบเอ็ดคนกำลังคุกเข่าลงตรงหน้าเซิ่งตงฉยงในขณะนี้

“คุณชาย ท่านต้องลำบากเสียแล้ว”

ผู้นำในชุดสีแดงถอดผ้าคลุมหน้าออกเผยให้เห็นใบหน้างดงาม

“ไม่ลำบากนักหรอก ก็แค่... เมื่อครู่นี้ที่ข้าพ่ายแพ้แล้ว ทำได้เพียงรอให้พวกเจ้ามาจัดการ เฮ้อ...”

เซิ่งตงฉยงไม่อยากจะใช้พลังลับนี้เลย!

นี่คือเส้นสนกลในของตระกูลเซิ่ง!

มรดกตกทอดที่แท้จริง!

“หงหยิ่ง คราวนี้มีคนมากี่คน?”

เซิ่งตงฉยงถาม เมื่อผู้นำหญิงได้ฟังก็ตอบทันที “สามหมื่นเจ้าค่ะ”

เซิ่งตงฉยงพยักหน้า “กองกำลังทหารม้าสามหมื่น... แต่คราวนี้ข้าจะไม่มีวันปล่อยให้เขาสูญเสียกองกำลังทั้งสามหมื่นนี้แน่นอน!”

“ว่าแต่เกิดอะไรขึ้นที่แคว้นกู่?”

หลังจากที่เซิ่งตงฉยงพูดจบแล้ว หงหยิ่งก็ตอบด้วยความเคารพ “ยังคงยึดฐานที่มั่นไว้ได้ ตระกูลไป๋และต้าเย่จะยังไม่อาจบุกเข้าไปได้อีกสักระยะหนึ่ง”

เซิ่งตงฉยงฟังแล้วก็พยักหน้าด้วยความพึงพอใจ

“เยี่ยมมาก พวกเจ้าทั้งสิบคนไปจับเป็นอู๋หลิงมา ส่วนหงหยิ่ง ข้าจะให้เจ้าทำภารกิจลับ!”

เซิ่งตงฉยงมองหงหยิ่งด้วยสายตาเย็นชาอย่างยิ่ง

“คุณชายโปรดบอกมาได้เลยเจ้าค่ะ”

“ช่วยไปฆ่าใครคนหนึ่งให้ข้า เขาชื่อ... หวังหยวน!”

น้ำเสียงของเซิ่งตงฉยงเย็นชามาก!

คนของเขาสามหมื่นคนเสียชีวิตด้วยน้ำมือของหวังหยวน ความเกลียดชังของเขาที่มีต่อหวังหยวนนั้นเข้ากระดูกดำ!

หงหยิ่งพยักหน้ายอมรับคำสั่งทันที โดยไม่ถามเหตุผล จากนั้นทะยานหายไปอย่างว่องไว จนเห็นเพียงเงาร่างสีแดงแวบหนึ่ง

ขณะเดียวกันนั้นเอง อู๋หลิงนำกองทหารหนึ่งหมื่นนายตีฝ่าวงล้อมออกไป

“ท่านขุนพล! ที่นี่มีคนอย่างน้อยสามหมื่นคน ตระกูลเซิ่งมีความแข็งแกร่งที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ได้อย่างไร!”