บทที่ 1086

หลังจากที่อู๋หลิงพูดจบ ความกังวลก็ฉายแววอยู่ในดวงตานาง

นั่นเป็นเรื่องจริงที่ไป๋เหยียนเฟยต้องเผชิญ!

“เช่นนี้จะทำอย่างไร! เราไม่มีกองกำลังมากถึงเพียงนั้นอีกต่อไปแล้ว! ถ้าพวกเขามา เราจะต้านทานได้อย่างไร!”

ไป๋เหยียนเฟยกังวลมากขณะพูด หลังจากอู๋หลิงได้ฟังเช่นนี้ก็สูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วพูดทันที “เรายังมีทหารอีกนับหมื่นน่าจะยังคงยึดเมืองหลวงไว้ได้ ฮองเฮา ท่านทำได้เพียงขอให้ตระกูลไป๋รีบเข้ามาสนับสนุนโดยเร็วที่สุด ไม่อย่างนั้นก็เกรงว่าต้าเย่... คงถึงคราวตกอยู่ในอันตรายร้ายแรง!”

เวลานี้ทำได้แค่อยู่เมืองหลวงและรอให้ตระกูลไป๋มาช่วย!

ไม่มีทางเลือกอื่นอีกแล้ว!

แต่ไป๋เหยียนเฟยไม่ใช่คนโง่ นางคิดอย่างรวดเร็ว และอดไม่ได้ที่จะมองอู๋หลิง

“แต่ว่า... ถ้าตระกูลไป๋... ไม่มาช่วย หรือ... มาช่วยไม่ทันเวลาล่ะ?”

หลังจากที่ไป๋เหยียนเฟยพูดจบ อู๋หลิงก็สูดหายใจเข้าอีกครั้ง เขาเองก็คิดเรื่องนี้เช่นกัน!

หากตระกูลไป๋เลือกที่จะไม่เคลื่อนไหว แล้วรอจนกว่าพวกเขาจะต่อสู้กับตระกูลเซิ่ง และทั้งสองฝ่ายต้องทนทุกข์ทรมาน ท้ายที่สุดตระกูลไป๋จะเป็นผู้ชนะ!

ความจริงแล้วในสายตาของอู๋หลิงและไป๋เหยียนเฟย ตระกูลไป๋มีแนวโน้มว่าจะทำเช่นนี้มากที่สุด!

เพราะหลังจากนั้น...

นี่เป็นวิธีที่ง่ายที่สุดในการขึ้นครองบัลลังก์!

“พวกเราไม่มีทางเลือกพ่ะย่ะค่ะ ฮองเฮา หากตระกูลไป๋ต้องการทำเช่นนี้จริง ข้าเชื่อว่าตระกูลเซิ่งจะไม่ยอม ดังนั้น... เรื่องนี้จะสร้างโอกาสให้เราด้วย!”

อู๋หลิงเคยคิดเรื่องนี้ก่อนที่เขาจะมา ไม่ว่าอย่างก็ต้องบอกตระกูลไป๋ เพราะมีเพียงตระกูลไป๋เท่านั้นที่มีความคิดนี้ และตระกูลเซิ่งจะต้องกลัวเมื่อถึงตอนนั้น!

ถ้าพวกเขาเกรงกลัวตอนนี้คงไม่ยอมสู้แบบพร้อมสละชีวิตเพื่อยึดต้าเย่!

เพราะพวกเขายังต้องคิดด้วยว่าพวกเขาจะทนต่อการโจมตีของตระกูลไป๋ หลังจากยึดต้าเย่ได้หรือไม่!

ไม่เช่นนั้นก็เหมือนกับการตัดชุดแต่งงานให้ผู้อื่นโดยไม่มีเหตุผลไม่ใช่หรือ?

ในความเป็นจริง การสูญเสียกองทหารและขุนพลทำให้ตระกูลเซิ่งไม่สามารถกลับมาได้!

ไม่มีใครโง่จนไม่สามารถคิดเรื่องนี้ได้!

หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่ง ไป๋เหยียนเฟยก็พยักหน้า

“ข้าเข้าใจแล้ว เรื่องนี้อาจจะยากแต่ว่า... ข้าเชื่อในตัวเจ้า!”