บทที่ 1115

ไป๋ชิงชางได้ฟังแล้วก็รู้ว่าไม่ว่าอย่างไรหวังหยวนก็คงไม่ยอม

เขาสูดหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนจะพูดอีกครั้ง “คุณชายหวัง ในเมื่อท่านไม่สนใจตำแหน่งอัครมหาเสนาบดี แล้ว... การร่วมธุรกิจล่ะ?”

ไป๋ชิงชางต้องการทำธุรกิจกับหวังหยวน!

เพราะสิ่งของของเขานั้นไม่ธรรมดา!

สิ่งสำคัญที่สุดคืออาวุธร้ายแรงเหล่านั้น!

“หากเป็นเรื่องธุรกิจย่อมได้! พี่ไป๋ ท่านบอกมาได้เลย!”

หวังหยวนพูดด้วยรอยยิ้มทันที

“คุณชายหวัง ข้าได้ยินมาว่าท่านมีอาวุธลับที่สามารถระเบิดได้ ทำให้สามารถสังหารศัตรูได้มากมายในคราวเดียว เมืองหวง หมานอี๋ และตระกูลเซิ่งล้วนพ่ายแพ้ด้วยอาวุธลับนี้ของท่าน!”

“พวกเราตระกูลไป๋สนใจอยากรับซื้อเยอะเท่าที่ท่านมีเลย ว่าอย่างไร?”

ไป๋ชิงชางเกิดความคิดนี้ขึ้นมา!

แน่นอนว่าเป็นเรื่องปกติที่เขาจะอยากได้มาครอบครอง เพราะสิ่งนี้ดูเหมือนของที่ไม่น่าจะมีในโลกนี้!

มันคืออาวุธสังหารที่แท้จริง!

แต่หวังหยวนไม่ต้องการขายมันให้เขา!

เพราะสิ่งนี้ไม่ใช่ของที่ควรจะมีในโลกนี้ มันก้าวหน้าไปมาก จนการดำรงอยู่ของมันฝ่าฝืนกฎของโลกนี้ด้วยซ้ำ

เหตุผลที่หวังหยวนสร้างมันขึ้นมา ก็เพื่อใช้ปกป้องตัวเองเท่านั้น!

แต่ถ้าพวกเขานำมันไปใช้อาจก่อให้เกิดการสูญเสียชีวิตอย่างรุนแรงได้!

“ขออภัยด้วยพี่ไป๋ ข้าไม่สามารถขายสิ่งนี้ให้กับท่านได้ ไม่ใช่แค่ท่าน ข้าจะไม่ขายให้ใครเลย!”

“สิ่งนี้มีพลังทำลายล้างมากเกินไป ข้าเกรงว่า... มันจะทำให้เกิดความหายนะแก่ทุกชีวิต ท่านไม่ต้องกังวล ข้าไม่ขายให้ท่าน และจะไม่ขายให้กับต้าเย่หรือต้าอันด้วยเช่นกัน”

“และตราบใดที่ตระกูลไป๋ไม่ลงมือทำร้ายข้าก่อน ข้าจะไม่มีทางใช้สิ่งนี้!”

หวังหยวนรู้ดีว่าไป๋ชิงชางกังวลเรื่องอะไร จึงรีบพูดความคิดของเขาออกมา