บทที่ 1135

“ไม่ต้องห่วง ข้าจะทำเป็นว่าข้าไม่เคยได้ยินเรื่องนี้มาก่อน”

หงหยิ่งมองเฉินอวิ๋นจื้อแล้วพูดอย่างจริงจัง

แต่เฉินอวิ๋นจื้อกลับลังเล

“คือว่า... น้องสาว ข้า... ข้าอยากอยู่กับเจ้า ได้หรือไม่?”

ทั้งสองได้แสดงความรู้สึกของตนออกมาแล้วแต่ไม่เคยแสดงออกตามตรง

หงหยิ่งพยักหน้าเบา ๆ “พี่เฉิน ข้า... ข้ายินดีที่จะอยู่กับท่าน... ตราบใดที่ท่านไม่รังเกียจข้า...”

เฉินอวิ๋นจื้อรีบพูด “เป็นไปได้อย่างไร? ข้าจะรังเกียจเจ้าได้อย่างไร!”

“เป็นเพียงเพราะตัวตนของข้า ข้าจึงไม่สามารถอยู่ใกล้ใครได้ เรื่องของข้ากับเจ้านั้นข้าต้องถามผู้ใหญ่ก่อน ขอโทษด้วย”

แน่นอนว่าหงหยิ่งไม่กลัวที่จะถูกตรวจสอบตัวตน เพราะนางได้สร้างตัวตนปลอมขึ้นมาแล้ว

“ไม่เป็นอะไร หากมีปัญหาก็อย่ากังวลที่จะพูด ข้าจะปฏิบัติต่อท่านในฐานะเถ้าแก่ร้านขายธัญพืชและน้ำมัน”

“แต่ว่าพี่เฉิน ท่านต้องการช่วยข้าอย่างไรล่ะ? พวกเราจะบุกไปที่วังหรือ? ข้าเคยไปที่นั่นสองครั้ง มันยากมาก”

หงหยิ่งเริ่มทดสอบ เฉินอวิ๋นจื้อฟังแล้วจึงตอบว่า

“มันไม่ได้ลำบากถึงเพียงนั้น ไม่ช้าก็เร็วจะเกิดเรื่องกับตระกูลเซิ่ง พวกเขาจะไม่อาจยับยั้งความทะเยอทะยานของตนเองอย่างแน่นอน เมื่อถึงเวลานั้นพวกเขาจะจัดการกับคุณชายหวังอย่างแน่นอน”

“แต่คุณชายของข้าแข็งแกร่งมาก จนพวกเขาไม่มีทางรับมือได้!”

“ตราบใดที่พวกเขากล้าลงมือ คุณชายของข้าก็สามารถฆ่าพวกเขาได้อย่างง่ายดาย!”

เฉินอวิ๋นจื้อมีความมั่นใจมาก เพราะเขาเป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่เข้าใจถึงความทรงพลังของหวังหยวนอย่างแท้จริง!

รู้ว่าหวังหยวนไม่เพียงแต่มีสติปัญญาที่ทรงพลังเท่านั้นแต่ยังมีอาวุธที่ทรงพลังมากอีกด้วย!

และคนในองค์กรองค์กรเครือข่ายผีเสื้อ ในอาณาจักรต้าอันต่างก็มีปืนคาบศิลา!

เพียงแต่ว่าจะไม่นำออกมาใช้จนกว่าจะถึงขั้นวิกฤติ!

แม้แต่หงหยิ่งก็ไม่รู้เลยว่าเฉินอวิ๋นจื้อมักจะพกสิ่งนี้ติดตัวไปด้วยเสมอ!