บทที่ 1139

เมื่อเกาเล่อได้ฟังเช่นนี้ก็ไม่ได้พูดอะไรมาก เพียงแค่กล่าวว่า “พวกเราออกเดินทางกันก่อนเถิด บอกสถานที่ให้น้องสะใภ้ทราบ แล้วออกไปรอนางนอกเมืองหลวง”

การกระทำเช่นนี้ทำให้เฉินอวิ๋นจื้อสับสนมากยิ่งขึ้น

“เจ้าอย่ากังวลมากเกินไปเลย พวกเราต้องระมัดระวังทุกย่างก้าวในอาณาจักรต้าอัน ดังนั้นหากออกจากเมืองก่อน ตระกูลเซิ่งจะรับมือได้ยาก และเจ้าก็มีความสำคัญมาก หากมีเรื่องผิดพลาดเกิดขึ้นก็จบแล้ว!”

ด้วยเหตุนี้เกาเล่อจึงพาเฉินอวิ๋นจื้อออกจากเมืองทันที

แต่เมื่อเขาจากไปก็ได้ทิ้งจดหมายบอกตำแหน่งนัดหมายให้หงหยิ่งไว้ฉบับหนึ่ง

แต่เกาเล่อจะไม่รอนางในตำแหน่งนั้นอย่างแน่นอน!

ในไม่ช้าหงหยิ่งก็มุ่งหน้าสู่เมืองหลวง!

แต่นางค่อนข้างระมัดระวังมาก จึงไม่ละเลยเรื่องซ่อนเร้นตัวตน!

ในไม่ช้านางก็มาถึงเมืองหลวง และมาถึงห้องตำราของเซิ่งตงฉยง

เมื่อเซิ่งตงฉยงเห็นหงหยิ่งก็ตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง และอดไม่ได้ที่จะถาม

“เหตุใดเจ้าจึงกลับมา?”

ทันทีที่เขาเห็นหงหยิ่งก็รู้สึกได้ถึงความวิตกกังวลบนใบหน้าของนาง

“นายน้อยเจ้าคะ จู่ ๆ ผู้นำองค์กรเครือข่ายผีเสื้อของหวังหยวนก็มาพบเฉินอวิ๋นจื้อ แล้วขอให้เขาไปที่เมืองหวง ส่วนที่นี่จะมีคนอื่นมาดูแลทุกอย่างเองเจ้าค่ะ!”

หลังจากได้ยินถ้อยคำเหล่านี้เซิ่งตงฉยงก็ตกใจ!

“เพิ่งบอกว่าให้เจ้าเข้าร่วมองค์กรเครือข่ายผีเสื้อเมื่อไม่กี่วันก่อนนี้เองไม่ใช่หรือ? เรื่องเช่นนี้เกิดขึ้นได้อย่างไร?”

สีหน้าของเซิ่งตงฉยงไม่ค่อยดีนัก เหตุการณ์ที่เกิดกะทันหันนี้ทำให้เขาสับสน!

“ถูกต้อง พวกเขาขอให้ข้าเข้าร่วมเมื่อไม่กี่วันก่อน และวันนี้พวกเขาก็บอกว่าพวกเขาต้องการให้ข้าเข้าร่วมแต่ข้าจะต้องไปเมืองหวง!”

“เหตุผลก็คือองค์กรเครือข่ายผีเสื้อในเมืองหวงเพิ่งก่อตั้งขึ้น จึงจะให้เฉินอวิ๋นจื้อไปดูแลสถานการณ์โดยรวม ส่วนองค์กรเครือข่ายผีเสื้อในอาณาจักรต้าอันเสร็จสมบูรณ์แล้ว จึงไม่จำเป็นต้องลงทุนลงแรงมากเกินไป!”

เซิ่งตงฉยงฟังแล้วก็ขมวดคิ้ว

“หวังหยวนฉลาดจริง ๆ เขาไม่สามารถบอกได้ว่าเจ้าเป็นคนดีหรือไม่ ดังนั้นเขาจึงต้องใช้วิธีส่งเจ้าไปที่เมืองหวง”