บทที่ 1200

ไป๋เหยียนเฟยมองทุกคนด้วยสายตาเย็นชา!

บางคนกำลังคิดถึงต้าเย่และบางคนก็กำลังคิดถึงผลประโยชน์ของตัวเอง!

แต่ไม่ว่าจะอย่างไรเรื่องก็ได้ข้อสรุปแล้ว!

ไม่ว่าพวกเขาจะพูดอะไร ไป๋เหยียนเฟยก็จะไม่สนใจ!

“เรื่องนี้ได้รับการสรุปแล้ว หากพวกเจ้าคนใดมีเรื่องจะพูดก็มาพบข้าที่ห้องตำราหลวงได้ตลอดเวลา!”

“จบประชุม!”

ไป๋เหยียนเฟยจากไปทันที และคำสั่งทั้งสองนี้ก็ถูกประกาศออกไป!

ในขณะนี้เซิ่งฟางสี่มีจวนอยู่อาศัยแล้ว ซึ่งเป็นจวนประจำตำแหน่งผู้ช่วยเสนาบดีฝ่ายซ้าย โดยปกติแล้วจวนระดับนี้ควรอยู่นอกจวนขุนนางชั้นสูง

แต่จวนของเซิ่งฟางสี่นั้น ด้านซ้ายอยู่ติดกับจวนของอู๋หลิง ด้านขวาอยู่ติดกับจวนเสนาบดีฝ่ายซ้ายและได้รับการปกป้องโดยกองทหารรักษาพระองค์สามพันคน!

เซิ่งฟางสี่รู้ว่านี่คือวิธีการที่ไป๋เหยียนเฟยใช้เนื่องจากนางยังไม่ค่อยไว้ใจเขา

เขารู้มานานแล้วว่าจะเป็นเช่นนี้จึงไม่ได้ใส่ใจมากนัก

แต่สีหน้าของเขายังคงเผยให้เห็นความสิ้นหวังเช่นเดิม!

ขณะนี้ในห้องตำราหลวง คำสั่งแต่งตั้งเซิ่งตงฉยงถูกจัดเตรียมเสร็จแล้ว แต่ยังไม่ได้ให้เจ้าหน้าที่ภายในนำคำสั่งไปส่งให้เขา!

ไป๋เหยียนเฟยเรียกอู๋หลิง!

นางวางแผนจะให้อู๋หลิงไปส่งคำสั่งด้วยตนเอง!

“อู๋หลิง เจ้านำกองทัพจำนวนแปดหมื่นนายไปส่งคำสั่งด้วยตนเอง แล้วให้แม่ทัพหยางเซ่อทำหน้าที่เป็นแม่ทัพที่คอยควบคุมดูแลเซิ่งตงฉยง!”

หลังจากที่ไป๋เหยียนเฟยพูดจบ อู๋หลิงก็เข้าใจ

แม้ว่ากองทหารสี่หมื่นนายของเซิ่งตงฉยงจะอยู่ในกำมือ แต่เขาก็ต้องไปด้วยตัวเองเพื่อคอยเฝ้าให้ดี!

หยางเซ่อเป็นคนของอู๋หลิง เดิมทีเขาเป็นขุนพลชายแดน ตอนนี้เขากลายเป็นแม่ทัพและมีตำแหน่งสูงกว่าเซิ่งตงฉยงเล็กน้อย!

แม้ว่าทหารสี่หมื่นนายเหล่านี้จะเชื่อฟังเซิ่งตงฉยง แต่ว่า...

ย่อมไม่กล้าขัดคำสั่งของหยางเซ่อ!

“บอกหยางเซ่อว่าไม่จำเป็นต้องครอบครองทหารม้าทั้งหมดให้อยู่ในมือ จุดประสงค์ของการไปครั้งนี้คือจับตาดูเซิ่งตงฉยงเท่านั้น!”

หลังจากที่ไป๋เหยียนเฟยพูดจบ อู๋หลิงก็รับคำสั่งแล้วจากไปทันที!