บทที่ 1253

อ๋องเป่ยหลิง!

เมื่อคำพูดสามคำนี้หลุดออกมา!

ก็ทำให้ทุกคนตกใจกันหมด!

นี่...

อ๋องเป่ยหลิงไม่ใช่หวังหยวนหรอกหรือ!

เขามาที่นี่ได้อย่างไร!

ไม่เพียงแต่เหล่าขุนนางเท่านั้น แม้แต่อ๋องถูหนาน อ๋องเจิ้นตง และอ๋องหลงซีก็ตกใจเช่นกัน!

เพราะพวกเขาเองก็ไม่เข้าใจว่าเหตุใดไทเฮาจึงเรียกหวังหยวนมา!

ในเวลานี้หวังหยวนเดินเข้ามาจากนอกท้องพระโรง

เขาเดินเข้ามาทีละก้าวด้วยท่วงท่าสง่างาม!

ผู้คนในราชสำนักต่างก็รู้จักหวังหยวนเป็นอย่างดี!

พวกเขาย่อมรู้ถึงความสามารถของหวังหยวน!

ยิ่งไปกว่านั้นยังรู้ด้วยว่าหวังหยวนกำจัดอาณาจักรต้าอันได้ในคราวเดียว และยังขัดขวางการรุกรานเข้าสู่ต้าเย่ของพวกเขาด้วย!

กล่าวได้ว่าพลังของคนผู้นี้สามารถครองโลกทั้งใบได้!

เพียงแต่เขามาที่นี่แล้ว...

ทุกคนต่างก็สับสน!

ขณะที่ทุกคนเต็มไปด้วยความสงสัย หวังหยวนก็ได้เดินขึ้นไปบนแท่นแล้ว!

“ถวายบังคมไทเฮา!”

หลังจากที่หวังหยวนพูดจบ เซียวฉู่ฉู่จึงมองไปที่ทุกคน

“ข้าไม่สบาย ขณะนี้ได้ทราบว่ามีภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งหนึ่งที่สามารถรักษาอาการป่วยของข้าได้ ข้าจึงจะต้องเดินทางไปอยู่ในที่แห่งนั้นนานที่สุดหนึ่งปี เร็วที่สุดครึ่งปี!”

“ในช่วงครึ่งปีนี้จะให้ไท่จื่อขึ้นครองบัลลังก์!”

“อ๋องทั้งสี่จงเป็นขุนนางผู้ช่วยไท่จื่อ!”

“ช่วยปกป้องเมืองหวงของข้า!”

ทุกคนต่างตกตะลึงพรึงเพริดเมื่อเซียวฉู่ฉู่พูดจบ!

ไทเฮา...

นี่คือการจะออกจากเมืองหวงเพื่อไปรักษาอาการป่วยข้างนอก!

นี่...

นี่เป็นเรื่องที่น่าตกใจยิ่งนัก!

“ไทเฮา เรื่องนี้... เรื่องนี้...”

บางคนอยากจะบอกว่าไม่สมควร!

แต่ว่าไทเฮาจะไปรักษาอาการป่วย!

พวกเขาจะกล้าขัดขวางได้อย่างไร?