ตอนที่ 155
บทที่ 155
September 18, 2026
โจรภูเขาคนอื่น ๆ หนีไปคนละทิศคนละทาง
แต่เพื่อที่จะล้อมเอ้อหู่และอีกสามคน พวกเขาจึงรวมตัวกัน และเมื่อพวกเขาหันหลังกลับ ประตูที่ว่างเปล่าก็เปิดออกกว้าง!
ชิ้ง ชิ้ง ชิ้ง...
เอ้อหู่, กัวเหลียง และกัวเฉียงกวัดแกว่งดาบราวกับสายฟ้า และสังหารโจรภูเขามากกว่าสิบคนในทันที
โจรภูเขายี่สิบแปดคนถูกสังหารทั้งหมดในเวลาเพียงชั่วครู่
นอกจากหวังเอ๋อโกวที่ล้มลงแล้วได้บาดแผลเล็กน้อย ที่เหลือก็ไม่มีใครได้รับบาดเจ็บเลย!
คนกลุ่มหนึ่งมองไปที่ศพของโจรภูเขา พละกำลังและความกล้าหาญของพวกเขาหายไปพร้อมความรู้สึกไม่สบายใจ
ตามกฎหมายของเมืองต้าเย่ การฆ่าคนควรได้รับโทษถึงชีวิต แต่การฆ่าโจรเป็นข้อยกเว้น
ตราบใดที่พวกเขาเต็มใจส่งศพของโจรไปยังเมืองหลาง ก็จะได้รับรางวัลจากศาลาว่าการ!
แต่พวกเขาต่างก็เป็นเพียงชาวบ้าน นอกจากต้าหู่, เอ้อหู่, กัวเฉียง และกัวเหลียงที่เคยสังหารโจรในค่ายซานหู่ ในหมู่พวกเขาก็ไม่มีใครเคยฆ่าคนเลย!
สภาพจิตใจยังไม่แข็งพอ!
หวังหยวนกล่าวว่า “รีบเก็บอาวุธของพวกโจรขึ้นมาเร็วเข้า เกรงว่าพวกเขาจะมองเห็นมีดหักและหอกที่หัก แล้วรู้ว่าเรามีดาบที่สามารถตัดเหล็กได้เหมือนดินเหนียวอย่างง่ายดาย นอกจากนี้คนที่ถูกยิงด้วยหน้าไม้ก็ยังต้องปลอมแปลงว่าถูกมีดแทงด้วย!”
กลุ่มคนรีบเก็บอาวุธของโจรอย่างรวดเร็ว แล้วใช้ดาบแทงตรงแผลของโจรที่ถูกยิงตายด้วยหน้าไม้!
กลุ่มรถม้าออกเดินทางต่อไป!
ห่างออกไปสองร้อยเมตรบนไหล่เขา มีโจรคนหนึ่งนอนหมอบอยู่บนต้นไม้ พลางใช้มือข้างเดียวปิดปากไว้แน่น!
เขามีหน้าที่เฝ้าดูจากระยะไกล เพื่อป้องกันอุบัติเหตุในการปล้น แล้วรายงานข่าวไปยังบนเขา!
เมื่อกลุ่มรถม้าจากไปแล้ว เขาก็รีบวิ่งไปที่ตีนเขา เมื่อเห็นศพอยู่บนพื้นกองกระจาย เขาจึงหันหลังกลับแล้วรีบวิ่งไปบนเขา “นายท่าน แย่แล้ว นายท่านรองและสหายต่างถูกฆ่าตายหมดแล้ว!”
หนึ่งชั่วโมงต่อมา โจรห้าสิบหรือหกสิบคนก็รีบลงมาจากภูเขา และมองดูภาพตรงหน้าอย่างไม่เชื่อสายตา
ในฐานะโจรภูเขา พวกเขามักจะเป็นฝ่ายฆ่าคนอยู่เสมอ แต่ไม่เคยถูกฆ่าแบบนี้เลย
แม้ว่ารัฐบาลจะล้อมและปราบปรามพวกเขา แต่ก็มีคนตายมากสุดก็สิบกว่าคน และที่เหลือก็ซ่อนตัวอยู่บนภูเขา
“น้องรองไม่ต้องเป็นห่วง พี่ใหญ่จะล้างแค้นให้เจ้าแน่นอน!”
เมื่อปิดตาของเสี่ยวชิงหมั่ง ใบหน้าของต้าชิงหมั่งก็เคร่งขรึม “อีกฝ่ายมีเบื้องหลังอย่างไร!”
โจรที่รายงานคิดอยู่พักหนึ่งแล้วพูดว่า “ฟังแล้วเหมือนว่าจะมาจากหมู่บ้านต้าหวังขอรับ!”
“หมู่บ้านต้าหวัง!”